അശോകച്ചില്ലയിൽ ചോരച്ചുവപ്പായ്
അലിഞ്ഞു പൂക്കും മലരുകളെ,
കാലം മായ്ക്കും വഴികളിലെന്നും
കൂടെ നില്ക്കും നിന്നോർമ്മകളെ.
​എത്ര നാൾ കൂടിയീ ഭൂമിയിൽ
എന്നെയീ ശ്വാസം തുഴഞ്ഞുവിടും?
അറിയില്ലിന്നും, എങ്കിലും ഞാനീ
അന്ത്യം വരെയു നിന്നോർമ്മയിലാം.
​പ്രാർത്ഥനതൻ നിറസന്ധ്യകളിൽ
നിൻ പേരു മാത്രമുരുവിടുമ്പോൾ,
വാക്കുകൾക്കെല്ലാം പ്രഭയേറുന്നു,
വഴികളിലെല്ലാം മണം പടരും.
​അശോകപ്പൂവിൻ തണലത്തിരുന്നു
പാടുന്നു ഞാൻ നിൻ രാഗങ്ങൾ,
ഓരോ ശ്വാസവും നിലയ്ക്കും വരെയും
നിനക്കായ് മാത്രമെൻ പ്രാർത്ഥനകൾ.
​പൂത്തു കൊഴിഞ്ഞൊരു പൂവെന്നപോലെ
മണ്ണടിയും ഞാനൊരു നാളിൽ,
എന്നാലും സ്നേഹം മാഞ്ഞുപോകില്ലാ
നിൻ പേരിൽ മാത്രം പുലരും ഞാൻ.

ആദി ദേവ്

By ivayana

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *