രചന : അഡ്വ. നളിനാക്ഷൻ ഇരട്ടപ്പുഴ ✍️
വഴികളൊക്കെയും ഒരേപോലെ തോന്നി,
തുടക്കമോ അവസാനമോ തിരിച്ചറിയാതെ,
ചിന്തകൾ കാറ്റിന്റെ തരംഗങ്ങളായി പിരിഞ്ഞൊഴുകി –
കാലത്തിന്റെ തിരമാലയിൽ ജീവൻ ഒഴുകി.
തിടുക്കമാർന്ന പാദങ്ങൾ
അറിയാത്ത വഴിത്തിരിവുകളിൽ ചിതറുമ്പോൾ,
വെയിലിന്റെ തിളക്കത്തിലും മഴയുടെ നനവിലും
സ്വപ്നങ്ങളും യാഥാർത്ഥ്യവും കലർന്നൊഴുകി.
കാലത്തോട് ഇടഞ്ഞും,
വഴിയിടറി തടഞ്ഞും,
ഓർമ്മകളുടെ പൊടിയിൽ മറഞ്ഞ മുഖങ്ങൾ
നിശ്ശബ്ദതയിൽ അലിഞ്ഞു പോയി.
അനന്തമായ ചോദ്യങ്ങളുടെ കാടിനുള്ളിൽ,
മറുപടിയില്ലാത്ത ശബ്ദങ്ങൾ പോലെ
ജീവിതം തന്നെ ഒരു യാത്രയായി,
ആരംഭവും അവസാനവും അറിയാത്ത.
മഴപെയ്ത പാതയിൽ പാദമുദ്രകളില്ല,
പക്ഷേ അതിലൂടെ നടന്നകാലത്തിന്റെ ശബ്ദം
ഇനിയും ആകാശത്തോട് സംസാരിക്കുന്നു.
തുടക്കം എവിടെയെന്ന്, അവസാനം എവിടെയെന്ന് അറിയാതെ –
കാലത്തിന്റെ വിരലുകൾ തഴുകിക്കൊണ്ട്
അസ്തിത്വം തന്നിലേക്കു മടങ്ങി.
ഇനി വഴികൾ ഭയമല്ല,
തിരിവുകൾ നഷ്ടമല്ല,
ഓരോ നിലാവും പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു,
“യാത്ര തന്നെയാണ് തിരിച്ചറിവ്.”
