🔥ചോര വറ്റാത്ത മുറിവുകൾ🔥

രചന : താരാ മാധവ്.✍️

ഈ കഥ ഒരാളുടേതല്ല… ആരോടും പറയാതെ സ്വന്തം ജീവിതം കുടുംബത്തിനായി ഉരുകുന്ന ഓരോ പ്രവാസിയുടെയും കഥയാണ്. 😥

നാട്ടിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുമ്പോൾ എല്ലാവരും അവനോട് പറഞ്ഞത് ഒരേ കാര്യമായിരുന്നു.
കുറച്ച് വർഷം കഷ്ടപ്പെട്ടാൽ മതി… പിന്നെ ജീവിതം സെറ്റാകും.
ആ “കുറച്ച് വർഷങ്ങൾ” എപ്പോഴോ വർഷങ്ങളായി മാറി.
പുലർച്ചെ കണ്ണുതുറക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ജോലി മനസ്സിലേക്ക് കയറിവരും.
രാത്രി കണ്ണടയ്ക്കുമ്പോഴും ജോലി തലയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോകില്ല.
പനി വന്ന ദിവസങ്ങളിലും അവൻ ജോലിക്ക് പോയിട്ടുണ്ട്.
കാലുകൾ വീർത്ത് ചെരുപ്പ് കയറാതിരുന്ന ദിവസങ്ങളിലും അവൻ ജോലിക്ക് പോയിട്ടുണ്ട്.
ശരീരം വിശ്രമം ചോദിച്ച ദിവസങ്ങളിലും അവൻ ജോലിക്ക് പോയിട്ടുണ്ട്.
കാരണം അവന് അസുഖപ്പെടാൻ പോലും അവകാശമില്ലായിരുന്നു.
അവൻ ജോലി ചെയ്തിരുന്നത് തന്റെ ജീവിതത്തിന് വേണ്ടിയായിരുന്നില്ല.
നാട്ടിലുള്ള പല ജീവിതങ്ങൾക്കും വേണ്ടിയായിരുന്നു.
മാസാവസാനം പണം അയച്ചാൽ ഫോൺ വരും.

“കുറച്ച് പണം കൂടി വേണം…”
“ഇത് വാങ്ങണം…”
“അത് ശരിയാക്കണം…”
“ഈ മാസം ചെലവ് കൂടിപ്പോയി…”
അവൻ എല്ലാം കേൾക്കും.
കഴിയുന്നതെല്ലാം അയക്കും.
കഴിയാത്തത് കടം വാങ്ങി അയക്കും.
പക്ഷേ ആ സംഭാഷണങ്ങൾക്കിടയിൽ മാത്രം ഒരു ചോദ്യം പലപ്പോഴും കാണാതാവും.
“നീ ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ?”
“നിനക്ക് വിശ്രമം കിട്ടുന്നുണ്ടോ?”
“നീ സന്തോഷമായിരിക്കുകയാണോ?”

രാത്രിയിൽ മുറിയിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തുമ്പോൾ ശരീരത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നത് മനസ്സായിരിക്കും.
അപ്പോൾ അവൻ മൊബൈലിലെ ഫോട്ടോകൾ തുറന്ന് നോക്കും.
വീട്ടിലെ മുഖങ്ങൾ.
ചിരിക്കുന്ന മക്കൾ.
വയസ്സായ മാതാപിതാക്കൾ.
ആ ചിത്രങ്ങളിൽ എല്ലാവരും സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു.
ആ സന്തോഷത്തിന് പിന്നിൽ അവന്റെ വിയർപ്പും ഉറക്കമില്ലാത്ത രാത്രികളും ഉണ്ടെന്ന് ആ ചിത്രങ്ങൾ പറയുന്നില്ല.
ഒരു ദിവസം അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
വീട്ടിലേക്ക് അയച്ച ഓരോ രൂപയ്ക്കും കണക്കുണ്ട്.
പക്ഷേ ആ രൂപകൾ സമ്പാദിക്കാൻ അവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ ആരോഗ്യത്തിനും, ഉറക്കത്തിനും, യൗവനത്തിനും, കണ്ണീരിനും കണക്കില്ല.
ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്താൻ അവനാകില്ല.

കാരണം എല്ലാവർക്കും അവൻ അയച്ച പണം കാണാം.
പക്ഷേ ആ പണത്തിന് പിന്നിലെ ജീവിതം കാണാൻ കഴിയില്ല.
അതുകൊണ്ട് അവൻ ഇന്നും ചിരിക്കുന്നു.
“സുഖമാണ്” എന്ന് പറയുന്നു.
എല്ലാം നന്നായി പോകുന്നു എന്ന് വിശ്വസിപ്പിക്കുന്നു.
പക്ഷേ ചില രാത്രികളിൽ തലയിണ നനയാറുണ്ട്.
ആ കണ്ണീരിന് സാക്ഷിയായി നിൽക്കുന്നത് നാല് മതിലുകളും ഒരു പഴയ ഫാനും മാത്രം.
പ്രവാസത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വേദന വിശപ്പോ ക്ഷീണമോ അല്ല…
നീ സഹിക്കുന്ന കഷ്ടപ്പാടുകളുടെ ആഴം ആരും അറിയുന്നില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവാണ്.
അതുകൊണ്ടാണ് ചില മുറിവുകൾ ഒരിക്കലും ഉണങ്ങാത്തത്…
അവ ശരീരത്തിലല്ല…
ഹൃദയത്തിലാണ്.
☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️

ഒരു കുറിപ്പ്… ❤️
ഞാൻ ഒരിക്കലും പ്രവാസ ജീവിതം നയിച്ചിട്ടില്ല.
വിദേശ രാജ്യങ്ങളിൽ ജോലി ചെയ്തിട്ടില്ല.
മരുഭൂമിയിലെ ചൂടും, ക്യാമ്പിലെ ജീവിതവും, വീട്ടിൽ നിന്ന് ആയിരക്കണക്കിന് കിലോമീറ്റർ അകലെ നിന്നുള്ള ഏകാന്തതയും നേരിട്ട് അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല.
പക്ഷേ വർഷങ്ങളായി എന്റെ പ്രവാസി കൂട്ടുകാരുടെ വാക്കുകളിലും, അവരുടെ നിശബ്ദതകളിലും, ചിലപ്പോൾ അവർ പറയാതെ വിഴുങ്ങിയ വേദനകളിലും
ആരോടും പരാതിപ്പെടാതെ…
വീട്ടുകാരെ വിഷമിപ്പിക്കാതെ…
“സുഖമാണ്” എന്ന ഒറ്റ വാക്കിൽ ഒളിപ്പിച്ച എത്രയോ ഹൃദയവേദനകൾ…
ആ പറയാതെ പോയ ചില വികാരങ്ങൾ എന്റെ മനസ്സിൽ തട്ടിയപ്പോൾ, അവയെ എന്റെ വാക്കുകളിൽ പകർത്താൻ ഒരു ചെറിയ ശ്രമം നടത്തിയതാണ് ഈ കഥ.
ഇതിൽ തെറ്റുകളോ കുറവുകളോ ഉണ്ടെങ്കിൽ ക്ഷമിക്കണം.
കാരണം ഇത് ഒരു എഴുത്തുകാരിയുടെ ഭാവനയല്ല…
പ്രവാസികളുടെ പറയാതെ പോയ കണ്ണീരിനെ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ച ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ ചെറിയ ശ്രമം മാത്രമാണ്.

❤️ ഈ ജീവിതകഥ വായിച്ചു..ആർക്കെങ്കിലും പ്രയാസം ഉണ്ടാകുന്നുവെങ്കിൽ വളരെ വിനീതമായി
മാപ്പ്‌ 😔🙏
സ്നേഹ പൂർവ്വം താരാ മാധവ്…. ✍️