www.ivayana.com
രചന : ജയരാജ് പുതുമഠം.✍ വാതിലുകൾതുറക്കുന്നുണ്ടവിടവിടെമുട്ടാതെകിളിവാതിലുകളെന്നാലുംവിഹായസ്സിൻശ്യാമവർണ്ണസീമകൾകാണാമെനിക്കതിലൂടെ പശ്ചിമഘട്ട പ്രക്ഷോഭനിരകൾക്കിപ്പുറെവറ്റിവരണ്ടൊരുആരണ്യതീർഥത്തിൻതൊട്ടടുത്തുള്ളൊരുഹതാശയ പക്ഷിതൻ, ഉള്ളിടങ്ങളിൽസുമനാളവുമായ്പലയിടങ്ങളിലൊഴുകിവരുന്നൊരു മയൂഖരേഖവിമൂകമാംവാതായന പഴുതിലൂടെ അറിയീല ഇത്,ലോകധർമ്മിയോനാട്യധർമ്മിയോഅറിയാമൊന്നുമാത്രംഇത് ജീവധർമ്മിജീവിതധർമ്മി തന്നെ
രചന : അഹ്മദ് മുഈനുദ്ദീൻ.✍ ലേബർ ക്യാമ്പിൽപരുക്കൻ ശബ്ദങ്ങൾക്കിടയിൽനിലത്ത്മുഖം ചേർത്ത് കിടന്നപ്പോൾതോടിന്റെതണുപ്പെന്നെ തൊട്ടു.വീടിന് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോഴൊക്കെതോട് കാലിൽ കെട്ടിപ്പിടിക്കുംകാലിത്ര മൃദുവായത്തോടിന്റെ പരിചരണം തന്നെ.വേനലിൽവരയൻ മീശയാകുമെങ്കിലുംവർഷത്തിൽനിറവയറുമായ് നിൽക്കുംവളരെ ശ്രദ്ധിച്ചാൽവെള്ളത്തിന്റെ മൂളിപ്പാട്ട് കേൾക്കാംറെയിൽ പാളങ്ങൾ പോലെയാണ്തെങ്ങിൻ തടത്തിലേക്ക്വെട്ടിയ ചാലുകൾ.ഒറ്റയാവശ്യത്തിന് മാത്രമുള്ള നിർമ്മിതി.കടലാസുതോണിയിറക്കാനുംഓർമ്മകൾക്കൊപ്പമൊഴുകാനുംപറ്റിയൊരിടം.അനധികൃതമായിട്രാക്ക് മുറിച്ചു കടക്കുന്നതിന്തുല്യമാകുമോകളിവഞ്ചിയിറക്കുന്നത്?എന്റെ മുന്നിലൊരാൾവെപ്പുപല്ല്നാവുകൊണ്ടിളക്കിക്കളിക്കുന്നുവാക്കുകൾ…
രചന : ഖുതുബ് ബത്തേരി✍ ഹൃദയത്തിൽനിന്നുമിറങ്ങി പോക്കറ്റിൽ വിശ്രമിക്കുന്നതുകൊണ്ടുനാം ഗാന്ധിയെഓർത്തെടുക്കുന്നു.! അടയാളങ്ങളെല്ലാംമായ്ച്ചെടുക്കാനുള്ളശ്രമങ്ങൾദ്രുതഗതിപ്രാപിക്കുമ്പോഴുംനാമൊരു പ്രഭാതംപ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.! പാകപ്പെടുത്തികൊണ്ടിരിക്കുന്നഗോഡ്സെയുടെകണ്ണടവെച്ചാൽഗാന്ധികൊല്ലപ്പെട്ടതല്ലഗുജറാത്തിൽവംശഹത്യയല്ലമക്കാമസ്ജിദ് സ്ഫോടനംആസൂത്രിതമല്ലആൾകൂട്ടഹത്യകൾഒന്നുമല്ലപ്രതികരിച്ചവർനിഷ്കസാനം ചെയ്യപ്പെട്ടതുമില്ലഎല്ലാം തോന്നലുകൾമാത്രമാണ്.! ത്രീവർണ്ണ പതാകയിൽനിന്നും ഏകവർണ്ണപതാകയിൽദേശീയതതുന്നിക്കെട്ടുമ്പോൾമനുഷ്യന്റെ മൃത്യുവുംമതത്തിന്റെജീർണ്ണതയുംപുതിയൊരു ദേശത്തിന്നാന്ദികുറിക്കും.!
രചന : ഹരിദാസ് കൊടകര✍ വീട് പൊളിച്ച് മേയുന്നു.അതിൻ വടക്കു മൂലയിൽ-ഇലഞ്ഞി വാക്കുകൾ,വിരൽ വികാരങ്ങൾ,വിചാരങ്ങളെല്ലാം ഒട്ടി,തനതു ശീലിൽ പൊടിതട്ടി-മുഖം തുടയ്ക്കുന്നു. വനം.. വരജലം..ജന്മാവകാശങ്ങൾ.വറ്റ് നിലത്തുകീഴാതെ;ഉണ്ണാൻ പഠിക്കുന്നു.ചുവരിണങ്ങുന്നു. കൈതോല കീറി-തഴപ്പായ നെയ്തു,പകൽ വായ്പ-കൊള്ളുന്നു തീരം.ഇത്തി, കൊട്ടം,ഹരിതവേഗത്തെ-പുറപ്പെടായ്മകൾ;കിളുർപ്പ് കാണാതെ,അകന്നു നില്ക്കുന്നു.അതിരിണക്കി-കുമ്പളം കുത്തുന്നു. ചിലന്തികൾ..അതിജീവനക്കെണി-നെയ്യാത്ത കാലം.അരി…
രചന : അഡ്വ: അജ്മൽ റഹ്മാൻ ✍ അന്തിയോളം മീൻ വിറ്റ്പെരയിൽ കേറുമ്പോൾഈ അപ്പനെ ചൂരമീൻമണക്കണെന്ന്കുഞ്ഞുങ്ങള് പറയും….അപ്പന്റെ മണംഅപ്പന്റെ അടയാളമാണെന്ന്അമ്മച്ചിമക്കളോടന്നേരംതിരുത്തി പറയും. ദിനേനആശുപത്രിതൂത്ത്തുടച്ചിട്ട്ഒന്ന് മേല് കുളിച്ച്കിടന്നാൽ മതിയെന്നാകുംമേരിക്ക്….ഒട്ടിയടുക്കും നേരം“നിന്നെയെന്നുംഡെറ്റോള് മണക്കണതെന്താടീ”എന്ന്കെട്ട്യോൻ ഓളിയിടും…..പൊട്ടാതെ ഈകുടുംബം പറക്കുന്നത്ഡെറ്റോൾ മണത്തിന്റെബലമൊന്ന് കൊണ്ടാണെന്ന്മേരി അതേ ഉച്ചത്തിൽകെട്ട്യോനോട് തിരിച്ച്…
രചന : സെഹ്റാൻ ✍ പത്രത്തിന്റെനാലാം പേജിലെമണൽപ്പരപ്പിൽരണ്ട് ഒട്ടകങ്ങൾ!മുഖങ്ങളിൽവിശപ്പ്,ക്ഷീണം,ദാഹം…മരുഭൂവിലെകപ്പലുകളായിരുന്നിട്ടുകൂടി…മണൽപ്പരപ്പിലെചൂടേറ്റാവണം പത്രംകത്തിയെരിഞ്ഞത്.വിരൽത്തുമ്പ്പൊള്ളിയപ്പോഴത്പുറത്തേക്കെറിഞ്ഞു.കാറ്റ് വന്നതറിഞ്ഞില്ല.പോയതും…മുറ്റത്തെചാരത്തരികൾക്കിടയിൽഒട്ടകങ്ങളുടെകരിഞ്ഞുപോയദേഹാവശിഷ്ടങ്ങൾഇപ്പോഴുംകിടപ്പുണ്ടോ?കാണാൻ വയ്യ…കാഴ്ച്ചകൾക്ക് മേൽഎത്ര പെട്ടെന്നാണീമറവിയുടെചിലന്തികൾവലകെട്ടിത്തീർക്കുന്നത്!⭕
രചന : വിദ്യാ രാജീവ്✍ കുടുംബജ്യോതിസ്സിൻ പരിരംഭണത്തിന്റെ ഭാവപ്രതീകമാം പെൺപൂക്കളേ.തല്ലി പൊഴിച്ചിട്ടും വികൃതമാക്കിയിട്ടും അഗ്നിയായ് ജ്വലിക്കുന്നു നാമിന്നിവിടെ.നാല് ഭിത്തിക്കുള്ളിൽ ചങ്ങലപ്പൂട്ടിലായ് എത്രയോ നോവുകൾ ചുട്ടു പൊള്ളിച്ചു.ബന്ധനം ഭേദിച്ചു പുനർജീവനത്തിന്സാക്ഷ്യം വഹിച്ചവർ നമ്മൾ,പുതിയതാം ശക്തിയാർജ്ജിച്ചവർ നമ്മൾ,ഇന്നത്തെ നാരികൾ നമ്മൾ.സന്ദേഹം വെടിഞ്ഞു കണ്ണീർക്കയങ്ങളെ കൈവിട്ടു…
രചന : സുരേഷ് പൊൻകുന്നം✍ പകലിപ്പോൾ പകലിൽകണ്ണടക്കാറേയില്ലപതിവുള്ളയുച്ചയുറക്കം പോലുംഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നുഒരു ഭയം പകലിനെപിടികൂടിയിരിക്കുന്നുപതിവുള്ള ചെറുകാറ്റുകൾപോലും വരാൻ മടിക്കുന്നുപണ്ട് നിർഭയം പടി കടന്നെത്തുന്നമാർജ്ജാരനുമൊന്ന്പരുങ്ങുന്നുണ്ട്പാൽക്കാരൻ പപ്പുണ്ണിയിന്നലെപകലറുതിയായപ്പോൾഒരു മുഴം പാശത്തിലൊടുങ്ങിഅവന്റെ പശുവിന്റകിട്കൊഴിഞ്ഞു വീണിരിക്കുന്നുതണൽ തേടിയെത്തിയിരുന്നപക്ഷികൾ മൗനഭജനത്തിലാണിപ്പോൾഎന്തിനുമേതിനുമെപ്പോഴുംപ്രതികരിക്കുന്ന നായ്ക്കുട്ടിമുൻകാലുകൾ മുന്നോട്ട് നീട്ടിമുഖം മുത്തിയിരിക്കുന്നുഒരു ചെറുശബ്ദം പോലുമവനെഭയപ്പെടുത്തുന്നുവാളുകൾ രാകിമൂർച്ച കൂട്ടുന്നശബ്ദം…
രചന : തോമസ് കവാലം ✍ (ജോഷിമഠിലെ നിസ്സഹായരായജനങ്ങളെ ഓർത്ത് അവർക്ക്വേണ്ടി ഈ കവിത ഞാൻസമർപ്പിക്കുന്നു.) നിലച്ചിരുന്നുപോയി ഞാനുംതല പെരുത്തതുപോലവിടെവലവിരിച്ചാ വിധി ക്രൂരംതുലച്ചെൻ ലോല ജീവിതവും. മനസ്സ് തകർന്നു കണ്ണാടിപോൽമണ്ണു വിണ്ടുകീറി യേറെദൂരംകണ്ണുനീരൊഴുക്കി പാവം ജനംവിണ്ണിനെ പഴിക്കുന്നീ പതിതർ. നരക വാതിലിൻ…
രചന : സുമോദ് പരുമല ✍ അകത്തേയ്ക്ക് മാത്രംതുറക്കപ്പെടുന്നവാതിലുകളിലൂടെയാകാശം തേടുന്നവരിലൂടെയാണ്കാലം ചുരുണ്ട്തുടങ്ങുന്നത് .വർണവെറികളുടെപുഴയോരത്ത്പൂർവ്വസ്മൃതികളുടെമരത്തണലിൽചിതൽപ്പുറ്റുമൂടിയതലച്ചോറുകൾപാപനാശിനിതേടുന്നത് .പേരിട്ടുവളർത്തിയനായകളുടെചങ്ങലത്തുണ്ടുകളിൽത്തളച്ചവീട്ടകങ്ങളെപ്പൊതിഞ്ഞ്അശാന്തിയുടെയാകാശംവില്ലുകുലച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾപുരുഷായുസ്സ് കത്തിച്ച്പോറ്റിവളർത്തുന്നത്ആരാന്റെ മക്കളെയെന്നകാലത്തിന്റെ കാവ്യനീതിയിലൂടെഅവിശുദ്ധകുമ്പസാരങ്ങൾകാതുകുത്തിത്തുളയ്ക്കുന്നത് .വാതിലുകൾഅകത്തേയ്ക്കുതുറക്കുമ്പോഴാണ് ,പഴയകളിക്കൂട്ടുകാരൻമരണപ്പെട്ടുപോയിട്ടുംമാറ്റിവയ്ക്കാൻ തോന്നാത്തമറിമായങ്ങളാൽമഞ്ഞുപോലുറഞ്ഞുപോയമനസ്സിന്,മറഞ്ഞുനിൽക്കേണ്ടിവരുന്നത് .അരക്ഷിതന്റെ ശിരസ്സറുത്തപ്രാകൃതന്റെ പൗരുഷംവീരഗാഥകളായിത്തീർന്ന്ക്രൗഞ്ചഹൃദയങ്ങളിലൂടെശരമുനകൾ പായുന്നത് .അകത്തേയ്ക്കുതുറന്നവാതിൽപ്പടിയ്ക്കുള്ളിൽഒറ്റപ്പെട്ടുകിടക്കുമ്പോഴാണ്അതിനിർജ്ജീവമായ ,നാണയത്തുട്ടുകൾമാത്രമായിത്തീർന്നജീവിതത്തിൽ നിന്ന്സ്വബോധത്തെവലിച്ചൂരിയെടുക്കുന്നതുംജനിതകപരിശോധനയോളംഎത്തിച്ചേർന്ന വേവലാതികൾപൊട്ടിത്തെറിയ്ക്കുന്നതിനുമുമ്പ്നാവ് ചുരുണ്ടുപോകുന്നതും .ആരാന്റെ സന്തതികളെന്നുംആരാന്റെ മോഹങ്ങളെന്നുംആരാന്റെ ജീവിതമെന്നുംനീട്ടിവരച്ചവിഭജനരേഖകൾക്കിപ്പുറംഞെക്കിത്തുറുപ്പിച്ചന്യായബോധങ്ങൾതല്ലിത്തകർത്തിട്ടാവാംഅവസാനമെത്തുമ്പോൾആരെങ്കിലുമൊക്കെഏറ്റവുമൊടുവിൽകടന്നുവന്നെത്തുക…