Category: കവിതകൾ

രചന : രഘുനാഥൻ‍ കണ്ടോത്ത് ✍ മർത്ത്യനായ് മണ്ണിൽപ്പിറന്നു‐നീ കണ്ണാ!മാതൃമനസ്സുകൾക്കാരോമ‐ലുണ്ണിയായ്!ഉണ്ണിയായെന്നും‐പിറന്നു നീയെത്തുന്നുഎങ്ങും നിൻ സ്മിതമല്ലോ‐നിറയുന്നു കണ്ണാ!കുട്ടികൾക്കുള്ളിൽ‐കുസൃതിക്കുടുക്കയായ്പൊട്ടിച്ചിരിപ്പതും‐നീയല്ലോ കണ്ണാ!തന്നെത്താൻ പങ്കിട്ടു‐വീതിച്ചു നൽകിയുംഗോപീമനങ്ങളിൽനർത്തനമാടി നീ!പൊരുതുന്ന യൗവനേ‐നിറയുന്ന പോരാട്ട‐വീര്യവും തന്ത്രവും‐നീതന്നെ കണ്ണാ!ഏകാന്തജീവിത ‐സായാഹ്ന വേളയിൽവേദാന്തമായ് പെയ്തിറങ്ങൂദയാനിധേ!ശിഷ്ടരെ കാക്കുവാൻ‐യുദ്ധം നയിച്ചു നീദുഷ്ടനിഗ്രഹം സാധിതമാക്കി നീ!അവനും നീ,യിവനും നീ‐അവനിയും…

രചന : സജി കണ്ണമംഗലം✍ ഹിമശൈലമഹാശിരസ്കയാംസുമധാരിണി ഭാരതാംബ,നിൻപദമാഴിതൻ സുധാ,ജല-തരംഗത്തിലെന്നും കഴുകി നീ. രജപുത്രരെശസ്വികൾ പുരാപണിതീർത്തൊരു കോട്ടകൊത്തളം;അജപാലകരൊത്തുവാണതാംപലമാതിരി ഗ്രാമമേഖല! തരുജാലമതീവശോഭയാൽതവ ചാരുതയേറ്റി നില്ക്കവേ;മരുഭൂമികൾ ജീവരന്ധ്രിയാംജലദങ്ങളുണങ്ങി നില്ക്കയായ്. അതിനൂതന ജീവശൈലിയാൽമതികെട്ടവരുണ്ട് ചുറ്റിനും;അതിദാരുണമായി ജീവിതംകൊതികെട്ടവരുണ്ട് നോക്കിയാൽ. പല ഭാഷകളീശ്വരപ്പരിഭാഷകൾപോലെ ശുഭ്രമായ്പല പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞ വൃക്ഷമോകലകൾ ,…

രചന : ജിസ്നി ശബാബ്✍ പുരപ്പുറത്ത് കയറി കൊടിനാട്ടണംഎന്തിനെന്ന് ചോദിക്കരുത്രാജ്യസ്നേഹികളാണ്.ആഹ്വാനങ്ങള്‍ നെഞ്ചിലേറ്റി തെരുവിലിറങ്ങണംഎങ്ങോട്ടെന്ന് ചോദിക്കരുത്ഉത്തമപൗരന്മാരാണ്.പ്രഖ്യാപനങ്ങളത്രയും കണ്ണുമടച്ച് വിശ്വസിക്കണംഎവിടെയെന്ന് ചോദിക്കരുത്വിശ്വസ്ത പ്രജകളാകണ്.ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കരുത്ചൂണ്ടുവിരലുയർത്തരുത്മുഷ്ടിചുരുട്ടരുത്ശബ്ദമുയരരുത്തച്ചാലും കൊന്നാലും കാണാത്തൊരു കണ്ണുംനിലവിളിച്ചാലും അട്ടഹസിച്ചാലുംകേൾക്കാത്തൊരു കാതുംഒച്ചപൊങ്ങാത്തൊരു നാവുംജന്മഭൂമി അമ്മയെന്ന ചിന്തയുണരാത്തൊരു ഹൃദയവും വേണം.അല്ലെ ഞങ്ങളിനിയും,ദേശീയഗാനം ഈണത്തിലുച്ചത്തിൽ ചൊല്ലുംഎന്നാണ് സ്തുതിഗീതം…

രചന : പാപ്പച്ചൻ കടമക്കുടി✍ വാർദ്ധയിൽവാർദ്ധക്യത്തിന്റെ തൂണുചാരിവാക്കുരിയാടാതൊരു വൃദ്ധനിരുന്നുസ്വാതന്ത്ര്യദിനാഘോഷങ്ങളിൽശ്വാസംമുട്ടി, ഒറ്റക്കമ്പൂന്നിവേച്ചുവേച്ചു നടക്കുന്നു വൃദ്ധൻ.ആത്മാവിൽ തൊടാത്തപ്രതിജ്ഞകളുടെ കരിയിലകൾകൊടിക്കൂറയുടെ വർണ്ണങ്ങളിൽ തട്ടിത്തടഞ്ഞ്പൈപ്പിന്റെ ചോട്ടിലെവറകുടങ്ങളിൽ വീണെരിഞ്ഞു.ഗ്രാമങ്ങളുടെ ശവങ്ങളിൽ കെട്ടിയുയർത്തിയപിരമിഡുകളിൽ കയറിനിന്ന്പിച്ചുംപേയും പുലമ്പുകയാണ്നിയമനിർമ്മാണക്കാർ.ഉപ്പിലിട്ട ജനാധിപത്യംപുഴുവരിച്ചുതുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.ഗ്രാമ സ്വരാജിന്റെചിറകരിഞ്ഞ ചോരമോന്തിരാഷ്ട്രീയ സത്വം ഉറഞ്ഞാടുന്നു ‘സദാചാരം വരുന്നതുംകാത്ത്മദ്യസാഗരത്തിലാണ് അധികാരികൾകപ്പലോടിക്കുന്നത്.അഗ്നിവർണ്ണന്മാർ നമുക്കെന്തിനെന്നആലോചനയുടെനാല്ക്കവലയിലാണ് ജനങ്ങൾ.കോടികളുടെ…

രചന : ദ്രോണ കൃഷ്ണ ✍ താനെ വിരിയുന്ന പൂക്കൾഅവർ ആരോരുമില്ലാത്ത പൂക്കൾതേനുള്ള മണമുള്ള പൂക്കൾപക്ഷെ ആർക്കും രസിക്കാത്ത പൂക്കൾപൂജയ്‌ക്കെടുക്കാത്ത പൂക്കൾകാലം തള്ളികളഞ്ഞിട്ട പൂക്കൾഎന്തിനോ വേണ്ടി പിറന്നുആരെന്നറിയാതെ വാണുപൊള്ളുന്ന വെയിലേറെ കൊണ്ടുംകൊടും മഴയിൽ തളരാതെ നിന്നുംഈ പുറംപോക്കിനഴകായ്കാലത്തിനൊപ്പമീ യാത്രനാളെയുടെ താരമായ് മാറാംപുതു…

രചന : കൃഷ്ണ മോഹൻ കെ പി ✍ വിസ്തൃതാകാശ വീഥിയിലെന്മനംവിസ്തരിച്ചു പറന്നു നടക്കവേവിസ്മരിച്ചുവോ മിന്നാമിനുങ്ങുകൾവിശ്വരശ്മികൾ കാണുന്നുമില്ലയോവേറെയേതൊരു ലോകത്തു നില്പു നീവേറിടുന്നതിൻ സങ്കടം പേറിയേവേണ്ടവേണ്ടയെനിക്കു നിൻ നൽപ്രഭവേണമെന്നുമിനിയുമേ കാണണംവേദന പൂണ്ടു പ്രാണിവർഗങ്ങളീവേദിയിൽ നിന്നു മാറിനിന്നീടുകിൽവേദനിച്ചുപോം സത്ചിത്ത വാഹകർവേണ്ട നീയും തിരികെയെത്തീടണംവാസയോഗ്യമല്ലാതെ ഭൂമിയെവാതരോഗിയായ്…

രചന : രാജശേഖരൻ ഗോപാലകൃഷ്ണൻ ✍ ശുഭ്ര ശോഭയാർന്ന നറു പൂക്കളാൽനിത്യ ശുദ്ധിയാർന്നയെൻ ഗൃഹാങ്കണംശ്രാവണപ്പുലരികളിൽ പൂക്കളംതൃത്തമാടിയെഴുതും പാലമരപ്പൂവഴക്.എൻ്റെ ഹൃത്തിലാടിപ്പാടുന്ന മോഹപ്പെണ്ണഴക്! പുലരിയുണർന്നെഴുന്നേൽക്കും മുമ്പേകുളിച്ചീറൻ പുഞ്ചിരിക്കതിർ തൂകിമുകർന്നുണർത്തുമെൻ പ്രിയസഖി നീമനം മയക്കും മധുവിധുഗന്ധം! സ്വപ്ന നിലാ മന: മണൽക്കരയിൽകല്പന വെല്ലും കമനീയ രാവിൽആപാദം…

രചന : പള്ളിയിൽ മണികണ്ഠൻ✍ എത്രയെത്രചുംബനങ്ങളാണ്നീയെനിക്ക് നൽകിയിട്ടുള്ളത്.കണ്ണിൽ,കവിളിൽ..കഴുത്തിൽ…ചെവികളിൽ.ചുണ്ടുകളിൽ..മാറിടങ്ങളിൽ…..താഴോട്ട് താഴോട്ടങ്ങനെ…..ഉഷ്ണങ്ങളിൽനിനക്കുവേണ്ടിഅസഹ്യതയുടെ കുപ്പായമൂരിവച്ച്വിധേയത്വത്തിന്റെ വിരിപ്പിൽനിന്നോട് ഒത്തുപോയവളാണ് ഞാൻ.വീർപ്പുമുട്ടലുകളുടെഅസ്വസ്ഥതയ്ക്കിടയിൽപലപ്പോഴും നിന്റെ ചുംബനങ്ങളെന്നെഉണർത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും…ചുംബനച്ചൊരിച്ചിലിനൊടുവിൽമനുഷ്യസഹജമായ‘എരിവും പുളിവു’മെല്ലാംഞാനറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും…….തുരുതുരെ ചുംബിക്കാറുള്ളനിന്റെ ചുണ്ടുകളിതേവരെഎന്നിലെ എത്തേണ്ടിടത്തേക്ക്എത്തിയിട്ടില്ല.!രതിഭാവമുള്ളനിന്റെ ചുണ്ടുകൾകൊണ്ട്നീയെന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്താറുണ്ടെങ്കിലും..‘വിയർപ്പ് മണ’മില്ലാത്തനിന്റെ ചുംബനം കൊതിച്ച്എന്നിൽ ഒരിടം ഇപ്പോഴും ബാക്കിയുണ്ട്.പ്രിയനേ……ഉടലാകമാനംചുംബനം ചൊരിയുന്നനിന്റെ ചുണ്ടുകളിന്നേവരെഎന്റെ മൂർദ്ധാവിലേക്ക് മാത്രം എത്താതെപോയതെന്തേ.?

രചന : ചെറുകൂർ ഗോപി✍️ ജനി തൻ മാറിലായ്തലചായ്ച്ചുറങ്ങണംമുദിതമായ് മാലേയസംവൃതയാകണം….! വൃജനമാം ദേഹിയുംവ്യർത്ഥ സങ്കല്പമായ്മന്വന്തരങ്ങളായ്മായതൻ മറവിലും….! കലുഷിതമായ്ക്കൊണ്ടുആബധ്യനായതുംകർമ്മ ഭോഗത്തിൻകനൽച്യുതിയാമതു……! പക്വമാം വാക്കുകൾനിഷ്ഠയാം ജീവിതംമൃത്യു തൻ സത്യവുംഗമനീയമാകണം………! തർപ്പണം ചെയ്തുമനസ്സും നിറയണംഛായാതരുക്കളിൽസ്നാനം ചെയ്യണം…….! തിലകാണ്ഡമായൊരുസൂനമായ് നിന്നുടെമാറിലെൻ കർമ്മമാംഭാണ്ഡമിറക്കണം………!!

രചന : കൃഷ്ണമോഹൻ കെ പി ✍ ✍️ഇഞ്ചി കടിച്ച കപിവരൻ പോലെയാമഞ്ചത്തിലേറുന്ന പഞ്ചമിയിൽസഞ്ചാര നാഥനാം നാരദമാമുനിസഞ്ചയത്തോടെ മനസ്സിലെത്തീ അഞ്ജലീബദ്ധനായ് വന്ദിച്ച നേരത്ത്സഞ്ചാരിയാകുമാ മാമുനിയോഅഞ്ചാതെ വാക്കിൻ്റെ വീഥിയിൽത്തന്നെ നീസഞ്ചരിച്ചീടുകയെന്നു ചൊല്ലീ കഞ്ചാവടിക്കാതെ ലോകരെയെല്ലാമേകിഞ്ചിലാ ഭാവനാ ലോകതത്വംചിഞ്ചിലമോടൊന്നുകാട്ടാൻ വരികൾ തൻമൊഞ്ചൊന്നു കാണട്ടെയെന്നു മാത്രം…