രചന : കഥപറയുന്ന ഭ്രാന്തൻ ✍️
കേരളത്തിന്റെ നവോത്ഥാന ചരിത്രത്തിൽ ‘നായാടി മുതൽ നമ്പൂതിരി വരെ’ എന്ന മുദ്രാവാക്യം വിഭാവനം ചെയ്തത് ജാതീയമായ ഉച്ചനീചത്വങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കാനും ഒരു ഏകീകൃത മലയാളി സമൂഹത്തെ വാർത്തെടുക്കാനുമായിരുന്നു. എന്നാൽ, ഇന്ന് ‘നായാടി മുതൽ ക്രിസ്ത്യാനി വരെ’ എന്ന പുതിയ കൂട്ടുകെട്ടുകളെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് ഒരു ജാതിരഹിത സമൂഹത്തിലേക്കുള്ള പ്രയാണമാണോ അതോ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രാഷ്ട്രീയത്തിലെ കേവലമൊരു ‘വോട്ട് ബാങ്ക്’ തന്ത്രമാണോ എന്ന് നാം ഗൗരവമായി ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അധികാരത്തിന്റെ ഇടനാഴികളിൽ സ്വാധീനം ഉറപ്പിക്കാൻ സമുദായ നേതാക്കൾ നടത്തുന്ന നീക്കങ്ങൾ പലപ്പോഴും താഴെത്തട്ടിലുള്ള സാധാരണക്കാരന്റെ നീതിക്ക് വേണ്ടിയല്ല, മറിച്ച് തങ്ങളുടെ വിലപേശൽ ശേഷി വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയാണെന്നത് തർക്കമില്ലാത്ത വസ്തുതയാണ്.
മതേതരത്വത്തിന്റെ കാവലാളുകളെന്ന് സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുമ്പോഴും, പല രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളും സമുദായ നേതാക്കളുടെ തിണ്ണനിരങ്ങുന്നത് നാം കാണുന്നു. സ്വന്തം സമുദായത്തിലെ ദരിദ്രരെയും പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവരെയും വിസ്മരിച്ചുകൊണ്ട്, ഭരണകൂടങ്ങളിൽ നിന്ന് ആനുകൂല്യങ്ങൾ പറ്റി ആഡംബര ജീവിതം നയിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗം നേതാക്കൾ കേരളത്തിലുണ്ട്. ഇവർ സൃഷ്ടിക്കുന്ന വർഗീയമായ വേർതിരിവുകൾ സമൂഹത്തിൽ ഭിന്നിപ്പുണ്ടാക്കുകയും, പരസ്പര വിശ്വാസം തകർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സംഘപരിവാർ അജണ്ടകൾക്ക് വളമിട്ടു നൽകുന്ന ഇത്തരം വിഭാഗീയതകൾ ആത്യന്തികമായി തകർക്കുന്നത് കേരളം പടുത്തുയർത്തിയ മതേതര ബോധത്തെയാണ്.
ഇന്ത്യയുടെ ഇന്നത്തെ സാഹചര്യത്തിൽ ദളിതരും മുസ്ലീങ്ങളും നേരിടുന്ന നീതിനിഷേധം ഭയാനകമാണ്. ഭരണഘടനാപരമായ അവകാശങ്ങൾ പോലും നിഷേധിക്കപ്പെടുന്ന, നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയിൽ പോലും വിവേചനം നേരിടുന്ന ഒരു ജനതയെ ചേർത്തുപിടിക്കേണ്ടത് ജനാധിപത്യ വിശ്വാസികളുടെ കടമയാണ്. എന്നാൽ, ‘നായാടി മുതൽ ക്രിസ്ത്യാനി വരെ’ എന്ന സഖ്യത്തിൽ നിന്ന് മുസ്ലീം വിഭാഗത്തെ ബോധപൂർവ്വം മാറ്റിനിർത്തുന്നത് മറ്റൊരു തരത്തിലുള്ള അപരവൽക്കരണമാണ്. ഇത് ആസൂത്രിതമായ ഒരു വോട്ട് ബാങ്ക് രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഭാഗമാണോ എന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. സമുദായങ്ങളെ തമ്മിലടിപ്പിച്ച് ചോര കുടിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയ തന്ത്രങ്ങൾ പാവപ്പെട്ടവന്റെ വയറു നിറയ്ക്കുകയോ അവന് നീതി ഉറപ്പാക്കുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല.
ദളിത് വിഭാഗങ്ങൾ ഇന്നും ഭൂമിക്കായി സമരം ചെയ്യേണ്ടി വരുന്നതും, ക്രൂരമായ പീഡനങ്ങൾക്ക് ഇരയാകുന്നതും പ്രബുദ്ധമെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന കേരളത്തിന് അപമാനമാണ്. ജാതിയുടെയും മതത്തിന്റെയും പേരിൽ ഭിന്നിപ്പിച്ചു നിർത്തുന്ന നേതാക്കൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ ദളിതന്റെയോ മറ്റ് പിന്നോക്ക വിഭാഗങ്ങളുടെയോ സാമൂഹിക ഉന്നമനമല്ല ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നത്. മറിച്ച്, തങ്ങളുടെ അധികാര കസേരകൾ സുരക്ഷിതമാക്കാൻ അവരെ ചാവേറുകളാക്കി മാറ്റുകയാണ്. നീതിയുടെ കാര്യത്തിൽ പക്ഷപാതം കാണിക്കുന്ന ഒരു സംവിധാനത്തിൽ, ഇത്തരം സമുദായ കൂട്ടുകെട്ടുകൾ കേവലം ഉപരിപ്ലവമായ രാഷ്ട്രീയ നാടകങ്ങൾ മാത്രമായി അവശേഷിക്കുന്നു.
വി.ഡി. സതീശനെപ്പോലുള്ള രാഷ്ട്രീയ നേതാക്കൾ ഇത്തരം പ്രവണതകൾക്കെതിരെ നിൽക്കുമ്പോൾ അവരോട് ഐക്യപ്പെടേണ്ടത് ജനാധിപത്യത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് അത്യാവശ്യമാണ്. മതമൗലികവാദികൾക്കും ജാതി പറഞ്ഞ് വോട്ട് പിടിക്കുന്നവർക്കും എതിരെ ശക്തമായ നിലപാടെടുക്കാൻ രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിന് കഴിയണം. മതം വ്യക്തിപരമായ വിശ്വാസമായിരിക്കുകയും, രാഷ്ട്രീയം പൗരന്റെ അവകാശങ്ങൾക്കും സാമൂഹിക നീതിക്കും വേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടമായിരിക്കുകയും വേണം. വിഘടിപ്പിച്ചു നിർത്തുന്ന സമുദായ നേതാക്കളെ തിരിച്ചറിയാനും അവരെ തിരസ്കരിക്കാനും മലയാളി സമൂഹം തയ്യാറായാൽ മാത്രമേ യഥാർത്ഥ ജനാധിപത്യം സാർത്ഥകമാവുകയുള്ളൂ.
സങ്കുചിതമായ സമുദായ താത്പര്യങ്ങൾക്കപ്പുറം, മനുഷ്യത്വത്തിലും ഭരണഘടനാ മൂല്യങ്ങളിലും അധിഷ്ഠിതമായ ഒരു ഐക്യമാണ് ഇന്ന് കാലഘട്ടം ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ദളിതനും വിവേചനം നേരിടുന്ന ന്യൂനപക്ഷത്തിനും നീതി ലഭ്യമാകുന്ന ഒരു അന്തരീക്ഷം സൃഷ്ടിക്കാൻ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾക്ക് സാധിക്കണം. സമുദായ നേതാക്കളുടെ പ്രീണന രാഷ്ട്രീയത്തിന് അന്ത്യം കുറിച്ചുകൊണ്ട്, പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടവന്റെ ശബ്ദമായി മാറുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയ സംസ്കാരം കേരളത്തിൽ ഉയർന്നു വരേണ്ടതുണ്ട്.
keralaPolitics