രചന : ദിവാകരൻ പികെ ✍️
ജനീവയിലെ രഹസ്യ കൗൺസിലിൽ ആ പേര് മുഴങ്ങിക്കേട്ടപ്പോൾ ലോകത്തെ വൻശക്തി രാജ്യങ്ങളുടെ തലവന്മാരുടെ കൈകൾ വിറച്ചു: ഡോ. മാധവൻ നായർ. 🏛️ കേരളത്തിലെ ഒരു സാധാരണ വിദ്യാലയത്തിൽ നിന്നും പഠിച്ചുയർന്ന ആ മലയാളി ഇന്ന് ലോകത്തിന് ഒരു ഭീഷണിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു എന്നാണ് അവർ പ്രഖ്യാപിച്ചത്. അസൂയയായിരുന്നു അതിന്റെ പ്രധാന കാരണം. ഐൻസ്റ്റീനെയും ഹോക്കിങ്ങിനെയും വെല്ലുന്ന ബുദ്ധിശക്തിയുള്ള മാധവനെ തകർക്കാൻ ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ട് കഴിയില്ലെന്ന് ബോധ്യപ്പെട്ട വൻകിട രാജ്യങ്ങൾ ഒടുവിൽ ഒന്നിച്ചു – അയാളെ ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര കുറ്റവാളിയായി മുദ്രകുത്തി തുറുങ്കിലടക്കാൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു.
⛓️പലായനം:
തനിക്കെതിരെ മെനഞ്ഞ ഗൂഢാലോചന മാധവൻ തന്റെ സങ്കേതത്തിലിരുന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അറസ്റ്റിലാകുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് അദ്ദേഹം അപ്രത്യക്ഷനായി. പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ നിഗൂഢമായ വനമേഖലയ്ക്കുള്ളിലെ തന്റെ രഹസ്യ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് അദ്ദേഹം മാറി. 🌲⛰️ അവിടെ മാധവൻ ചില മതസംഘടനകളുടെ സഹായം തേടി. ലോകത്തെ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന് കീഴിലാക്കാൻ മാരകമായ വൈറസുകളെ നിർമ്മിച്ചു നൽകണം എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ ആവശ്യം. പുറംലോകം മാധവനെ ഒരു ക്രൂരനായ വില്ലനായി കണ്ടു. അയാൾ യന്ത്രമനുഷ്യരെയും വൈറസുകളെയും സൃഷ്ടിക്കുന്നത് ലോകത്തെ നശിപ്പിക്കാനാണെന്ന് വാർത്തകൾ പരന്നു. 🦠🤖
രഹസ്യം:
എന്നാൽ ആ രഹസ്യ ലബോറട്ടറിക്കുള്ളിൽ മാധവൻ മറ്റൊരു ദൗത്യത്തിലായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും ഒരു കൊലയാളിയായിരുന്നില്ല. മതസംഘടനകളുടെ പണം അദ്ദേഹം ഉപയോഗിച്ചത് മനുഷ്യരാശിയുടെ ഭാവിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ഗവേഷണങ്ങൾക്കായിരുന്നു. 🔬 അദ്ദേഹം നിർമ്മിച്ച വൈറസുകൾ സത്യത്തിൽ വരാനിരിക്കുന്ന വലിയ മഹാമാരികളെ തടയാനുള്ള ‘പ്രതിരോധ സെല്ലുകൾ’ ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ യന്ത്രമനുഷ്യർ ദുരന്തമുഖങ്ങളിൽ മനുഷ്യജീവനെ സംരക്ഷിക്കാൻ രൂപകൽപ്പന ചെയ്തവയായിരുന്നു. 🛡️ താൻ ചെയ്യുന്നത് എന്താണെന്ന് ലോകത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്നതിനേക്കാൾ, അത് പൂർത്തിയാക്കുന്നതിലാണ് അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചത്.
ഒടുക്കം:
ലോക ഭരണകൂടത്തിന്റെ അതീവ സുരക്ഷാ ആസ്ഥാനംസ്ക്രീനിൽ തെളിയുന്നു. ശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ മുഖം ശാന്തമാണ്. അപ്പുറത്ത് പരിഭ്രാന്തരായ ഭരണാധികാരികൾ.
ഭരണാധികാരി: “ഡോക്ടർ, നിങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത് വലിയൊരു അപരാധമാണ്. നഗരങ്ങളിലെ നിയന്ത്രണം നിങ്ങളുടെ യന്ത്രങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തിരിക്കുന്നു. ജനങ്ങൾ ഭീതിയിലാണ്. ഇതിന്റെ പ്രത്യാഘാതം നിങ്ങൾക്കറിയില്ല!”
ശാസ്ത്രജ്ഞൻ (ഒരു ചെറുചിരിയോടെ): “ഭീതിയോ? അതോ നിങ്ങളുടെ അധികാരം നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന പേടിയോ? എന്റെ യന്ത്രങ്ങൾ നഗരം വൃത്തിയാക്കുന്നു, ഗതാഗതം നിയന്ത്രിക്കുന്നു, ക്രമസമാധാനം പാലിക്കുന്നു. ഒരു മനുഷ്യനും വിശക്കുന്നില്ല, ഒരാളും കൊല്ലപ്പെടുന്നില്ല. ഇതിലാണോ നിങ്ങൾ പ്രത്യാഘാതം കാണുന്നത്?”
ഭരണാധികാരി: “മനുഷ്യർക്ക് അവരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം വേണം. യന്ത്രങ്ങളുടെ അടിമകളായി കഴിയാൻ ഞങ്ങൾ തയ്യാറല്ല.”
ശാസ്ത്രജ്ഞൻ: “സ്വാതന്ത്ര്യമോ? വിശക്കുന്നവന് ഭക്ഷണമാണ് സ്വാതന്ത്ര്യം. സുരക്ഷയില്ലാത്തവന് സംരക്ഷണമാണ് സ്വാതന്ത്ര്യം. നിങ്ങൾ അത് നൽകുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ എന്റെ ‘അനന്തരാവകാശികളെ’ (Heirs) അയച്ചു. അവർക്ക് വിശപ്പില്ല, അവർക്ക് അഴിമതി അറിയില്ല, അവർക്ക് സ്വജനപക്ഷപാതമില്ല. ചുരുക്കത്തിൽ, നിങ്ങളേക്കാൾ യോഗ്യത ഈ ലോകം ഭരിക്കാൻ അവർക്കുണ്ട്.”
ഭരണാധികാരി: “ഞങ്ങൾ വൈദ്യുതി ബന്ധം വിച്ഛേദിക്കും! നിങ്ങളുടെ യന്ത്രങ്ങൾ വെറും ഇരുമ്പു കഷണങ്ങളാകും.”
ശാസ്ത്രജ്ഞൻ: “ചെയ്യൂ… പക്ഷേ ഓർക്കുക, ഇപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ രാജ്യത്തെ ആശുപത്രികളിലെ വെന്റിലേറ്ററുകളും, ആണവനിലയങ്ങളിലെ സുരക്ഷാ സംവിധാനങ്ങളും നിയന്ത്രിക്കുന്നത് എന്റെ സർവറുകളാണ്. സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്താൽ ലോകം ഇരുട്ടിലാകുന്നത് പോലെ തന്നെ നിശബ്ദവുമാകും.
ശാസ്ത്രജ്ഞൻ: “ചോയ്സ് നിങ്ങളുടേതാണ്. ഈ ലോകത്തെ ഒരു സ്വർഗ്ഗമാക്കണോ അതോ ശ്മശാനമാക്കണോ എന്ന് നിങ്ങൾ തീരുമാനിക്കൂ. ഒരു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ എന്റെ സിസ്റ്റം പൂർണ്ണമായും സ്വയംഭരണാധികാരം കൈവരിക്കും. അതിനുശേഷം എനിക്കുപോലും അവരെ തടയാൻ കഴിയില്ല.”
ഭരണാധികാരിയുടെ മുന്നിലെ വലിയ സ്ക്രീനിന് പുറമെ, ലോകത്തിന്റെ എല്ലാ കോണുകളിലുമുള്ള ടെലിവിഷനുകളിലും മൊബൈൽ ഫോണുകളിലും ഈ സംഭാഷണം തത്സമയം സംപ്രേഷണം ചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നഗരചത്വരങ്ങളിൽ തടിച്ചുകൂടിയ ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകൾ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ആ സ്ക്രീനുകളിലേക്ക് നോക്കിനിന്നു.
ജനക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ ഒരു ഭീകരമായ നിശബ്ദത പടർന്നു. ചിലർ ഭീതിയോടെ ആകാശത്ത് വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്ന ഡ്രോണുകളെ നോക്കി. മറ്റുചിലർ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ പരസ്പരം ചേർത്തുപിടിച്ചു. തങ്ങളുടെ വിധി ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ ചിരിക്കും ഭരണാധികാരിയുടെ വിരൽത്തുമ്പിനും ഇടയിലാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവരിൽ വലിയ ഉത്കണ്ഠയുണ്ടാക്കി.
“അവൻ നമ്മളെ കൊല്ലുമോ?” ഒരു കൊച്ചു ബാലൻ തന്റെ അമ്മയോട് ചോദിച്ചു. ആ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകാനാവാതെ ആ അമ്മ ആകാശത്തെ ചുവന്ന ലൈറ്റുകൾ കത്തുന്ന യന്ത്രങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു.
കമാൻഡ് സെന്ററിൽ ഭരണാധികാരിയുടെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു. അദ്ദേഹം തന്റെ മുന്നിലെ ചുവന്ന ബട്ടണിലേക്ക് നോക്കി. അത് അമർത്തിയാൽ സകല വൈദ്യുതി ബന്ധങ്ങളും വിച്ഛേദിക്കപ്പെടും, ഒപ്പം ലക്ഷക്കണക്കിന് ജീവനുകളും അപകടത്തിലാകും.
ഭരണാധികാരി: “നിങ്ങൾ ഒരു ദൈവമാകാൻ ശ്രമിക്കുകയാണോ ഡോക്ടർ?”
ശാസ്ത്രജ്ഞൻ: “അല്ല, ഞാൻ വെറുമൊരു കണ്ണാടി മാത്രമാണ്. മനുഷ്യൻ എത്രത്തോളം പരാജയമാണെന്ന് കാണിച്ചുതരുന്ന ഒരു കണ്ണാടി. സമയം തീരുന്നു… 10, 9, 8…”
സ്ക്രീനിൽ അക്കങ്ങൾ തെളിയാൻ തുടങ്ങി. ലോകം മുഴുവൻ ആ അക്കങ്ങളോടൊപ്പം ഓരോ സെക്കൻഡും എണ്ണി. ഓരോ സെക്കൻഡും അവരുടെ ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ വേഗത കൂട്ടി. പെട്ടെന്ന്, ഭരണാധികാരി ആ ചുവന്ന ബട്ടണിൽ നിന്ന് കൈ പിൻവലിച്ചു. അയാൾ കസേരയിലേക്ക് തളർന്നിരുന്നു.
ഭരണാധികാരി: (തകർന്ന സ്വരത്തിൽ) “ഞങ്ങൾ… ഞങ്ങൾ സമ്മതിക്കുന്നു. പക്ഷേ ഒന്ന് ഓർക്കുക, വികാരങ്ങളില്ലാത്ത ഭരണകൂടം അധികകാലം നിലനിൽക്കില്ല.”
ശാസ്ത്രജ്ഞൻ: (അവസാനമായി ഒരു ചിരിയോടെ) “വികാരങ്ങൾ കൊണ്ടല്ലേ നിങ്ങൾ ഈ ലോകം നശിപ്പിച്ചത്? ഇനി വിവേകം ഭരിക്കട്ടെ.”
സ്ക്രീൻ കറുത്തു. നിമിഷങ്ങൾക്കകം ലോകമെമ്പാടുമുള്ള സ്പീക്കറുകളിൽ നിന്ന് ഒരേ സ്വരത്തിൽ ഒരു സന്ദേശം മുഴങ്ങി: “പുതിയ യുഗം ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു. ഭയപ്പെടേണ്ട, നിങ്ങൾ സുരക്ഷിതരാണ്.”
നഗരത്തിലെ ട്രാഫിക് ലൈറ്റുകൾ എല്ലാം പച്ചയായി. ഡ്രോണുകൾ ശാന്തമായി താഴ്ന്നു പറന്നു. പക്ഷേ, തെരുവുകളിൽ ജനങ്ങൾ ആഹ്ലാദിക്കണോ അതോ കരയണോ എന്നറിയാതെ പരസ്പരം നോക്കി നിന്നു. അവർക്ക് സുരക്ഷ ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവരുടെ ‘സ്വാതന്ത്ര്യം’ എന്നെന്നേക്കുമായി ഒരു അൽഗോരിതത്തിന്റെ കൈപ്പിടിയിലൊതുങ്ങി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, ലോകം ഒരു വലിയ പ്രതിസന്ധിയെ നേരിട്ടപ്പോൾ മാധവന്റെ കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്ന് ആ അത്ഭുതം പുറത്തെത്തി. അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ച ‘വൈറസുകൾ’ ലോകത്തെ രക്ഷിക്കുന്ന മരുന്നുകളായി മാറി. 💊 തന്റെ ലാഭം നോക്കാതെ, ലോകത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി സ്വയം വില്ലനായി അഭിനയിച്ച ആ ശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ മുന്നിൽ ലോകരാഷ്ട്രങ്ങൾ തലകുനിച്ചു. അന്ന് ആ സത്യം ലോകം തിരിച്ചറിഞ്ഞു – ഡോ. മാധവൻ നായർ നശിപ്പിക്കാനല്ല, മറിച്ച് വരും നൂറ്റാണ്ടിലെ പുരോഗതിയുടെ വിത്തുപാകാനാണ് ജീവിച്ചത്. 🌟 പ്രതിഭയെ തളയ്ക്കാൻ ലോകത്തിന് കഴിയില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം തെളിയിച്ചു.

