www.ivayana.com
രചന : രാജു കാഞ്ഞിരങ്ങാട്✍ നിന്നിലെ രതിയാണ്എന്നിലെ തീയുണർത്തിയത്നിൻ്റെ ആ ഒരൊറ്റ ചുംബനമാണ്എന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് കത്തുന്ന ഒരു –മരമാക്കിയത് കാറ്റുപോലെ വന്നുള്ള കെട്ടിപിടു –ത്തമാണ്കാറ്റാടി പോലെ എൻ്റെ മനസ്സിനെആട്ടി ഉലച്ചത് കത്തുന്ന ഒരു പുഴയായിരുന്നു നീപെയ്തിട്ടും പെയ്തിട്ടും തോരാത്തൊരുവേനൽമരുക്കാട്ടിലൂടെയായിരുന്നു യാത്രദാഹം തീരാത്ത…
രചന : രാജേഷ് കോടനാട്✍ കോളറയുംനിപ്പയുംഎലിപ്പനിയുംഞങ്ങളുടെജീവിതത്തിനു മേൽഅവയുടെഒരാധാരവുംപണയപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലതീവണ്ടികൾ കൂകിപ്പായുന്നപാളങ്ങൾക്കുതാഴെഉപജീവനത്തിൻ്റെവലിയ തുരങ്കമുണ്ടായിരുന്നുഞങ്ങളണിഞ്ഞത്പ്ലാസ്റ്റിക് തലപ്പാവുകളുംടയറാഭരണങ്ങളുംചില്ലു കോലുംഅഴുകിയജഡമാലകളുമായിരുന്നുഅതുകൊണ്ടുതന്നെഞങ്ങളെരാജാക്കന്മാരെന്ന്ആരും വിളിച്ചിരുന്നില്ലകണ്ണാടി നോക്കാൻഞങ്ങൾക്ക്മാലിനി നദികളില്ലമാലിന്യനദികളിലെഓരോ മുങ്ങാങ്കുഴികളിലുംഞങ്ങൾ നിങ്ങളെസ്ഫടികസമാനമാക്കിഒരഴുകിയ ചെതുമ്പലിൻ്റെപിന്നണിയിലേക്ക്ഒഴുക്കി വിട്ട പ്രാണനെനിങ്ങൾ ജോയിയെന്നുംമുനിയാണ്ടിയെന്നും വിളിച്ചു▪️▪️▪️ ആമയിഴഞ്ചാനിൽ കാണാതായ ജോയിക്കുവേണ്ടി മൂന്ന് ദിവസം അഹോരാത്രം ജീവൽമരണ പോരാട്ടം നടത്തിയ അഗ്നിരക്ഷാസേനക്കുമുന്നിൽ…
രചന : ബഷീർ അറക്കൽ ✍ പള്ളിപ്പറമ്പിലെആറടി മണ്ണുംതൂവെള്ള തുണിയാൽപൊതിഞ്ഞൊരെന്നെ….!ജനനം മുതൽക്കേകാത്തിരിപ്പാണ്മൃത്തിൽ ലയിപ്പിച്ചുമായ്ച്ചിടുവാൻ..കുഴിമാടം തോണ്ടുന്നകൂട്ടരും തീർത്തിടുംകുഴിയൊന്നെനിയ്ക്കാ –യൊരുനാളതിൽ…മൈലാഞ്ചി ചെടിയുംവളർന്നിടുന്നെവിടെയോമീസാന്റെ ചാരത്തുതണലേകിടാൻ…!കാലത്തിൻ വികൃതിപറിച്ചെടുത്തെന്നേയുംകാലയവനികക്കുള്ളിൽമറയുമ്പോൾ….മരിച്ചാലും മായാത്തജീവിത നാളുകൾകുറിച്ചിട്ടു പോകുംഞാനീ വഴിത്താരയിൽ…കാലങ്ങൾക്കപ്പുറംനിന്നിൽ തെളിയുന്നഓർമ്മയിൽ ഞാനന്നു –മുണ്ടെങ്കിലായ് …!ഹൃദയത്തിൽ തീർക്കെണംസ്നേഹത്തിൻ ഗോപുരംമായ്ച്ചാലും മായാത്തവർണങ്ങളാൽ….
രചന : ബേബി മാത്യു അടിമാലി✍ സ്വർഗ്ഗമതെവിടെനരകമതെവിടെസ്വപ്നാടകരേ പറയുവിണ്ണിൽ മണ്ണിൽമണ്ണിന്നടിയിൽഎവിടെ സ്വർഗ്ഗ നരകങ്ങൾആരാണവിടെ പോയവരെന്ന്ആർക്കാണറിയുക പറയുഎല്ലാം വെറുമൊരുപാഴ്ക്കഥയല്ലേആരുണ്ടുത്തരമേകിടാൻഭൂമിയിൽ നല്ലൊരുസ്വർഗ്ഗം തീർക്കാൻകഴിയുകയില്ലെനമുക്കിവിടേസ്നേഹം ,കരുണ,ആർദ്രതയൊക്കെഎവിടെയതുണ്ടോഅതുസ്വർഗ്ഗംമനുഷ്യത്വത്തിൻപാതെചരിച്ചാൽസ്വർഗ്ഗംകരഗതമാകില്ലേ?സ്വർഗ്ഗമതാകിലുംനരകമതാകിലുംഭൂമിയിൽ പണിവത്നാമല്ലേജീവിത ശേഷംസ്വർഗ്ഗം തിരയുംവിഡ്ഡികളാകരുതിനിയും നാം
രചന : ഷിഹാബുദീൻ പുത്തൻകട അസീസ് ✍ കാലത്തിൻകൈകുമ്പിളിലെകളിപ്പാവകൾ നാംകുപ്പി വളകിലുക്കത്തിൽകുളിർക്കുംകാൽചിലന്കയിൽകളിയാടുംകേളികളാടുംകാമുകി പോൽകദനഭാരം ചുമക്കുംകളിപ്പാവകളാകുംകയങ്ങളിൽകാൽതെറ്റിവീഴുംകല്പനകളിൽകാലുറപ്പിക്കുംകഥയറിയാതെകടലുകൾ താണ്ടുംകണ്ടാലറിയാത്തകണ്ണമഷിപേറി ചിരിക്കുംകരഞ്ഞു കദനഭാരംകാട്ടിലാക്കുംകരിയിലപ്പോൽ പറക്കുംകലതൻ മടിയിൽകാമിനിപൂ പോൽകദനം മറപ്പൂകലതൻ ഓളങ്ങളിൽകദനം മറന്നു വിലസുംഖനനംചെയ്യ്ത് മനംഖരദ്രവൃവാതമാകുംഗഗനത്തിൻഗംഗയാം താരങ്ങളിൽഗമയിൽ ഗാനമായ്ഗമിച്ചീടും ജീവിതംഘനമേഘച്ചായയിൽഘനീഭവിച്ച ജലകണിയാകുംകലപേറികൈലാസം പൂകുംവിവധ വർണ്ണങ്ങൾജീവിതമുലകിൽകാണണംകവിതയാകണം
രചന : കൃഷ്ണമോഹൻ കെ പി ✍ മയിലിൻ്റെ പീലിയെ, തൂലികയാക്കിയെൻ,മനമൊരുകവിത, കുറിച്ചു വച്ചൂകുയിലിൻ്റെ നാദത്തെ സ്വരമാ.. ധുരിയാക്കിഒരു ഗാനം മെല്ലെ ഞാൻ പാടീപ്രകൃതി തൻ ഭംഗി കണ്ടാനന്ദമോടൊരുനിറമാർന്ന ചിത്രം വരച്ചൂകടലിൻ്റെ നീലിമയാവാഹിച്ചിന്നു ഞാൻകനവുകൾ കണ്ടു മയങ്ങീഗഗനത്തിൻ നീലിമ മുകിലായി വന്നൊരുതിരശീല…
രചന : ഷാദിയ ഷാദി✍ ഹൃദയത്തിനുംകഴുത്തിലെ വയലറ്റ് ഞരമ്പിനുംഇടക്ക്ഒരു കനത്ത പേമാരിപെയ്യാൻ വെമ്പി നിൽക്കുന്നുണ്ട്.വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്,കൺകോണിലിത്തിരി കനത്ത കണ്ണീർ തുള്ളിയായി പുറപ്പെടാന്കാത്തു നിന്നിരുന്ന അതേ പേമാരി!ഇതിത്ര കാലം കഴിഞ്ഞുംഎന്റെ തന്നെആത്മാവിൽ കുടിവെച്ച്കിടക്കുകയായിരുന്നെന്നത്!!എത്ര പെട്ടെന്നാണ്,നമ്മള് എല്ലാം മറക്കുന്നത്!ഒരേ കണ്ണീരുപ്പ് രുചിയാലെവീണ്ടുമോർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്!വീണ്ടും മറക്കുകയുംകരയുമ്പോഴെല്ലാം ഓർക്കുകയും…
രചന : കൃഷ്ണമോഹൻ കെ പി ✍ മിഥുനത്തിൻ മഴയിറ്റു വീഴുമീ സന്ധ്യയിൽമഴയുടെ സംഗീതം കേട്ടു നില്ക്കേമഴയൊരു ശ്രുതിമൂളി എന്നുടെ കാതിലായ്മധുരം, മനോജ്ഞമതെന്നു തോന്നീഅഴകേറുമലയാഴി തന്നിൽ നിന്നൊരു ദിനംപവനൻ്റെ ചിറകേറി വാനിടത്തിൽഒരു ചെറു ബിന്ദുവായ് ചെന്നങ്ങു ഭൂമിതൻതരുണീ പ്രഭാവത്തെ നോക്കി നിന്നൂനിമിഷങ്ങൾ…
രചന : കൃഷ്ണമോഹൻ കെ പി ✍ ചിത്രം വിചിത്രമീ ചിന്തയിലെത്തുന്നചുമ്മാതെയുള്ളയീയക്ഷരങ്ങൾചാലകശക്തിയായ് വാക്കുകളായ് വന്ന്ചാരുതയോടെ വരികളാകുംചിന്തിച്ചവയുടെ ചേതോഹരതയെചുമ്മാ കുറിച്ചാൽ കവിതയാകാം.ചിത്രവർണ്ണാങ്കിയാകും കവിതയെചിത്തത്തിലേറ്റി ചിരിച്ചിടുമ്പോൾചന്ദ്രികയെത്തും ഹൃദയത്തിലങ്ങനെചാരുവാം ആമ്പൽ വിരിഞ്ഞു നില്ക്കുംചേതനതന്നുടെ ആത്മ പ്രബുദ്ധതചേതോഹരമായി മുന്നിലെത്തുംചൈത്രനിലാവിൻ്റെ വെള്ളി വെളിച്ചത്താൽചൈതന്യമേറും ഹൃദയാംബരംചൊല്ലിടാനായിട്ടു മാത്രം കുറിയ്ക്കുന്നചോദ്യങ്ങൾക്കുത്തരം കണ്ടു…
രചന : അമിത്രജിത്ത്.✍ ഒരു മേൽക്കൂരക്ക് കീഴിൽഒരുമിച്ച് ചേർക്കുന്ന ഒരിടം.ഇരുട്ടിൽഒരു തിരി വെട്ടമായിതന്റേതെന്ന് പറയാവുന്നഒരേയൊരു അഭയസ്ഥാനം.നോവുകളിലും അപമാനങ്ങളിലുംതകർന്നു പോകാതെതന്നെ ചേർത്തു നിർത്താനുള്ളതോളുകളായതുമാറും.എന്നെന്നും കാത്തുരക്ഷിക്കുന്നസ്നേഹത്തിൻ കാവൽ.ഏത് വാതിൽകൊട്ടിയടയ്ക്കപ്പെട്ടാലുംഒരിക്കലും തനിക്ക് മുൻപിൽഅടയ്ക്കപ്പെടില്ലെന്ന ഉറപ്പിൽഎന്നും തിരിച്ചു കയറിച്ചെല്ലാംഎന്നുള്ള ഏക ആശ്രയം.കൂടുമ്പോൾ ഇമ്പം പകരുന്നഒന്നെന്ന് പ്രസംഗ മദ്ധ്യേ…