Category: ടെക്നോളജി

രചന : സതി സതീഷ്✍ എൻ്റെ മുറിവുകളിൽഅമൃതായ് പെയ്തിറങ്ങിയവേനൽ മഴയാണ് നീ ….വെളിച്ചമേറുമ്പോൾമാഞ്ഞുപോകുന്നോരുനിഴലാണ്നീയെന്നറിഞ്ഞിട്ടുംഅത്രമേലാഴത്തിൽനീയെന്നിൽവേരോടിയതെങ്ങനെ.?നിൻ്റെ മൗനമെന്നിൽനോവാകുന്നതെങ്ങനെ….?മനമെപ്പോഴും നിന്നിലേയ്ക്ക്ഓടിയണയുന്നതെങ്ങനെ….?ഞാനെന്ന വാക്കുപോലുംനീയായിമാറിയിരിക്കുന്നതെങ്ങനെയെന്നറിയില്ല….ഒന്നു മാത്രമറിയാംഓരോ ശ്വാസത്തിലുംചിന്തകളിലുംനിന്നോടുള്ള പ്രണയം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു…എന്നിട്ടുമെന്തിനീ മുഖംമൂടി..?എന്തിനീ സങ്കോചം..?നിൻ്റെ മിഴികളിൽ വിരിയുന്ന പ്രണയത്തിനായ്കാത്തിരിപ്പാണൊരാൾ.നമ്മുടെ പ്രണയത്തിൽ മൗനത്തിന്റെ നിഴൽവീഴും മുൻപെഅറിയുക ഞാനെപ്പോഴോനീയായി മാറിയിരിക്കുന്നു…ഇനി നിന്നിൽനിന്നുംഒരു തിരിച്ചുപോക്ക്…

രചന : ശ്രീകുമാർ പെരിങ്ങാല.✍ ഇളംമഞ്ഞുതൂവുംതണുപ്പുള്ള രാവിൽജഗത്തിന്റെ നാഥൻ പിറന്നോരു നാട്ടിൽഉദിച്ചങ്ങു വിണ്ണിൽ തുടിച്ചോരു താരംപരത്തുന്നു ഭൂവിൽ ഘൃണത്തിൻ വെളിച്ചം. പുലർത്തുന്നുയീശോ മൃദുത്വം മനസ്സിൽകലർപ്പില്ലയൊട്ടും ചിരിച്ചുള്ള നോട്ടം.ഉയർത്തുന്നു മീതേ കരുത്തുള്ള കൈയാൽകിതയ്ക്കുന്ന മക്കൾക്കുറപ്പുള്ള നാഥൻ. മനസ്സിന്റെ ഉള്ളിൽ കുറിച്ചിട്ട കാര്യംനടത്തുന്നു ദേവൻ…

രചന : കോട്ടുകാൽ സത്യൻ*✍ അരങ്ങൊഴിയുന്നു ഞാനീ ഭൂവിൽ നിന്നുംവഴിയേകിടട്ടേ പുതുവത്സരത്തിനായ്അരുതാത്ത നാളുകൾ വന്നുഭവിച്ചതാംസ്മരണയും കൂടെ ഞാൻ കൊണ്ടുപോയീടട്ടേ!…മധുരിക്കും നാളുകൾ നിങ്ങൾക്കായ് ഏകുവാൻമനമാകെയെന്നും കൊതിക്കയാണെന്നാൽദുർവിധിയെക്കാൾ ക്രൂര മനസ്സിന്നുടമയാംമനുഷ്യരാൽ ദുരിതം നിറഞ്ഞാടുടിന്നിതാ…അധികാര മോഹവും വാശിവൈരാഗ്യവുംഗാസയിലെ തീമഴപോൽ തിമിർക്കുന്നുസത്യവും ധർമ്മവും കെട്ടിടക്കൂനയിൽപ്രാണനു വേണ്ടി യാചിച്ചിടും…

രചന : സതി സുധാകരൻ പൊന്നുരുന്നി ✍ വിട പറഞ്ഞകലുവാൻ കാത്തിരിക്കുന്ന നീതിരികെ വരില്ലെന്നു ചൊല്ലിയില്ലേ?തേങ്ങുന്ന ഹൃദയമായ് പോകാനൊരുങ്ങുമ്പോൾനല്ലോർമ്മയാണെന്നുമെന്റെയുള്ളിൽ .കയ്പ്പും മധുരവും നീറുന്നൊരോർമ്മയുംഒരു പോലെപങ്കിട്ടെടുത്തുനമ്മൾ.പള്ളിപ്പെരുന്നാളും, ഉത്സവാഘോഷവുംഎല്ലാം നാം ഒന്നിച്ചു കൂടിയില്ലേ…ക്രിസ്തുമസ്സ് രാവു കടന്നുപോയിപുതുവത്സരത്തിന്റെ ഘോഷമായി.നാടും നഗരവും ഒന്നു പോലെനക്ഷത്രപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞു നില്പു.പുതുമണവാട്ടിപോൽ…

രചന : ജയരാജ് മറവൂർ ✍ ഇലകളിലെ ജലഗോളംസമുദ്രത്തിൽ നിന്നുംഅളന്നെടുത്ത് ശുദ്ധമാക്കിയഒരു തുള്ളിയാണ്പച്ച നിറമുള്ള ഇലകളിൽപച്ചത്തുള്ളിമഞ്ഞനിറമുള്ളവയിൽമഞ്ഞത്തുള്ളികാട്ടുതേനീച്ചകൾക്ക്വസന്തത്തിന്റെ ദർപ്പണംഉറുമ്പുകൾക്ക്മുഖം നോക്കുവാൻ കണ്ണാടിപക്ഷികൾക്ക് ദാഹജലംഓരോ മഞ്ഞുകാലവുംവന്നു പോകുമ്പോൾഞാനീ ജാലകത്തിലൂടെജലഗോളങ്ങളെനോക്കിയിരിക്കുന്നുഎപ്പോഴോ വറ്റിപ്പോകുന്നൂ സൗന്ദര്യംഎപ്പോഴോ ഇല്ലാതാകുന്നൂദലങ്ങളിലെ സമുദ്രംഇലകളിൽ വീണു മരിച്ചഉറുബിന്റെപ്രേതത്തെ ചുമന്ന്ഘോഷയാത്ര പോകുന്നൂപ്രാണിജീവിതം

രചന : പ്രിയ ബിജു ശിവകൃപ ✍ നഭസ്സ് മനസ്സ് ശിരസ്സ്‌ വചസ്സ്യശസ്സ് നിറയും നമഃശിവായകേട്ടു പുലരുന്ന ശിവരാത്രിശിവദ്രുമം പൊഴിയും ശിവരാത്രിനീലകണ്ഠന്റെ നീല നയനങ്ങൾനീരദങ്ങളെ പെയ്യിക്കുംഅഗ്നിയാളും ത്രിലോചനം തന്നിൽആസുരങ്ങളോ വീണുടയും..പാർവ്വതി പ്രണയ ലോല ചിത്തനാംചന്ദ്രശേഖരാ വരമരുളുനിന്റെ പാദാരാവിന്ദകമലങ്ങൾഅടിമനസ്സിൽ തെളിയുന്നുകോപമെല്ലാമടക്കി നീയെന്നെശാന്തചിത്തനായ് മാറ്റിടുമ്പോൾപുണ്യപാപങ്ങൾ…

രചന : പ്രദീഷ് ദാസ്✍ ഒരാളെ കിണറ്റിൽനിന്ന് വലിച്ചു കയറ്റാനും,ഒരാളെ ചാക്കിൽ കെട്ടികിണറ്റിലെറിയാനുംകയറിനു കഴിയും….ഇത് അയകെട്ടാൻ നല്ലതാണ്..ചുവരിലെ ആണിക്കുറപ്പുണ്ടേൽ,എത്ര മുഷിഞ്ഞ ഭാണ്ഡവുംനമുക്കിതിൽ തൂക്കിയിടാം….ആണിയിൽ നിൽക്കാത്തചില വലിയ കയറുകൾവടംവലിക്കായി ഉപയോഗിക്കാം….കയർ നിഷ്പക്ഷനാണ്..വാശി പിടിക്കുന്നത്ര എളുപ്പമല്ലവടം പിടിക്കൽ..വടം പിടിച്ച കൈകൾ മുറിഞ്ഞാലുംവടം മുറിഞ്ഞ ചരിത്രമില്ലാ….നോവുന്നവൻ…

രചന : എം പി ശ്രീകുമാർ✍ മണ്ണിൽ പിറന്നദൈവപുത്രനുമനസ്സിൽ പുൽക്കൂ-ടൊരുക്കി വച്ചു.പലകുറി പതിഞ്ഞയാപതിരാർന്ന ചിന്തക-ളൊക്കെയുംമെല്ലവെ പെറുക്കി മാറ്റിപകിട്ടാർന്ന നൻമതൻപൊൻവെട്ടമെത്തുവാൻവാതായനങ്ങൾതുറന്നിട്ടുകമനീയ കാന്തിയിൽതാരകൾ തൂക്കികതിർമഴ പെയ്യുവാൻകാത്തിരുന്നുമണിദീപം കത്തിച്ചുമലരുകൾ വിതറിഉണ്ണിയെ വരവേൽക്കാൻകാത്തിരുന്നു.മണ്ണിൽ പിറന്നദൈവപുത്രനുമനസ്സിൽ പുൽക്കൂ-ടൊരുക്കിവച്ചു.

രചന : ഷാജി പേടികുളം✍ മനസ്സുകൾആർദ്രമാവണംകണ്ണീരിലവശതയിൽഅനുകമ്പതൻഭാവമുണരണംസങ്കടമൊഴുകുംമിഴിനീർ തുടയ്ക്കുവാൻഒരു താങ്ങാകുവാൻകൈകൾക്കാവണംഒരു പുഞ്ചിരിവിരിയണമധരങ്ങളിൽകരുണതന്നലിവോലുംസ്നേഹം മിഴികളിൽപൗർണമി പോലൊഴുകണംമനുജജന്മം കൊണ്ടുനേടണം നാം പൂർവജന്മ സുകൃതങ്ങളീവണ്ണം.മണ്ണോടലിയുമൊരു നാൾനമ്മൾ, പിൻ തലമുറകൾക്കുഅഭിമാനമാകണം സ്വജീവിതംചെറിയൊരു ജീവിതത്തിൽപരനുപകാരിയായി, സ്നേഹംപകർന്നാഹ്ലാദചിത്തരായിജന്മസുകൃതങ്ങളാവോളംപകർന്നുംനുകർന്നുമൊടുങ്ങാംപിൻ തലമുറയ്ക്കായ് നമുക്കീജീവിത രംഗഭൂവിൽ നിന്നുവിട പറയണമനാകുലരായ്.നമ്മുടെ സദ്ചിന്തകൾചെയ്തികൾ ചിരഞ്ജീവികളായ്ഈ മണ്ണിൽ വായുവിൽഎന്നുമുണ്ടാവട്ടെ പ്രകാശമായ്…

രചന : സുദർശൻ കാർത്തികപ്പറമ്പിൽ✍ ഇടതടവില്ലാതെയധികാര ദല്ലാള-രടിമുടിയിവിടം തകർത്തെറിയേ,ഭയഭരിതരായ്നാം കരൾതപിച്ചങ്ങനെ,കരയുന്ന കാഴ്ചകളാരുകാൺമൂ!അടിമകളാക്കി ഭരിപ്പൂജനത്തിനെ,ചുടുചോരചിന്തീ,ഭരണവർഗ്ഗം!നരനായ് ജനിച്ചതിൻപേരിലോ,ജീവിതംദുരിതമായ്മാറുന്നു മേൽക്കുമേലേ!പൊരുതി ജയിക്കാൻ തുനിയുന്നോരൊക്കെയുംകുരുതിക്കു പാത്രമായ് തീർന്നിടുമ്പോൾകരതാരുയർത്തിയുറക്കെ വിളിപ്പുഞാൻഅരുതരുതിവിടെയിപ്പാതകങ്ങൾഅഭയമരുളാൻ മുതിരേണ്ടോരിങ്ങനെ,അപഹാസ്യരാവുകിലെന്തു ചെയ്യാൻ?കൊടിയ ദുഃഖക്കയമാണ്ട,മനസ്സുകൾ-ക്കടരാടാനല്ലാതെന്തുണ്ടു മാർഗ്ഗം?മഹിത സങ്കൽപ്പങ്ങൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുവാൻ,മഹിയിങ്കലീനമുക്കായിടേണംഒരു പുതുലോകത്തിൻ മധുരമനോജ്ഞമാംചരിതങ്ങളെന്നും മുഴക്കിനീളെ,പുകമറസൃഷ്ടിച്ചു പാവംമനുഷ്യരെ,വകവരുത്തീടുന്ന രാഷ്ടീയത്തിൻകപടമുഖങ്ങളെ കണ്ടറിഞ്ഞീടുവാൻചപലത കൈവെടിഞ്ഞേറിടൂ…