www.ivayana.com
രചന : ഹരിദാസ് കൊടകര* അടപതിയൻ ഒരു ഔഷധിപ്പച്ചശരീരാദി ദോഷങ്ങൾ നീക്കിഞവരയ്ക്കരികിലായ് നിന്നുപുഷ്ടിയ്ക്കുതകുന്ന സസ്യം സ്വപ്നരാസത്തിലെന്നുംചിതറാതെ വിടരുന്ന നോവ്പതിവിണങ്ങാതെ കാനനച്ചിട്ടയിൽഭൂരഥം ഭ്രമണനാദങ്ങളെകാമിച്ചു ദാഹിച്ചു കത്തുന്നകോമരപ്പാച്ചിൽ.ശമിയായുണരുന്നകസ്തൂരികാ ലതമാളങ്ങൾ കുമിയുന്നനെട്ടുചെവിയൻ പടമുയൽവനം. ഔഷധം താൻതാൻ മുനിപ്പുകൾവിങ്ങുന്ന തീമെയ്യുരുക്കവുംസ്വം എന്നു വിരകുന്ന വേരിൽ ആഭിചാരങ്ങളില്ലാത്തകരണ തന്ത്രജ്ഞതപുതുപുത്തനേടിൽവൃദ്ധി…
രചന: സാബു കൃഷ്ണൻ* ആഹാ,മനോഹരമീ താഴ്വര കണ്ടൂ,ഞാ-നേറെ,യാഹ്ലാദ ചിത്തനായി നിൽപ്പൂ.കാടു പൂത്തു മണം പരത്തുന്നുകാട്ടു പക്ഷിതൻ പാട്ടു കേൾക്കുന്നു.കുന്നിൻ നെറുകയിൽ പൂത്ത മരങ്ങളുംമഞ്ഞല തൂകിയ പൂവഴകും.കുന്നിൻ മുകളിലൊരു നീർച്ചോല,വെള്ളി വരഞ്ഞ ശ്രീ രേഖ പോലെ.മാമല വിടവിലൂടെത്തി നോക്കുന്നുസൂര്യ കിരണ കിരീട ഭംഗി.മലമുടി…
രചന : കൃഷ്ണൻ കൃഷ്ണൻ* ജീവിതമെന്ന കവിതയുടെ അനിവാര്യതയിൽപ്രണയം കാമമായ് പൂത്ത്കുടുംബമായ് വിരിയുമ്പോൾഒളിച്ചുവച്ച സ്ത്രീപുരുഷ രതീ സംഗമസ്ഥാനങ്ങൾപരസ്പരം കൊതിയോടെചെറിയ വേദനയോടെതമ്മിൽ ഒന്നു ചേരും.ആ നിർവൃതി ആവേശത്തോടെ ഒരേ ഹൃദയ താളത്തോടെമനസും ശരീരവുംവിയർപ്പും ഗന്ധങ്ങളും.നിശ്വാസങ്ങളും കിതപ്പും.പരസ്പരം അലിഞ്ഞ്ആലസ്യത്തിൽതളർന്ന് കിടക്കും..അവളുടെ പിൻകഴുത്തിലെ വിയർപ്പു നുണഞ്ഞ്…
സുദർശൻ കാർത്തികപ്പറമ്പിൽ* കണ്ണന്റെ പ്രിയ തോഴി രാധേ,നിനക്കു ഞാൻ;വിണ്ണോളമേകുന്നു സ്നേഹംകാമമല്ല,പ്രേമ ഭാവനയോലുന്നൊ-രോമൽ സ്മരണതൻ പിന്നിൽമുൻ ജൻമ ബന്ധങ്ങൾ കൊണ്ടുയിർ പൂകിയോ –രുൺമയാണായതിൻ പിന്നിൽ!ഇപ്രപഞ്ചത്തിൻ പ്രണവസ്വരൂപമാ –യുൾപ്രഭ തൂകി നിന്നുള്ളിൽ,നൃത്തമാടി,യന്നനന്തമായങ്ങനെ;അദ്വൈതമൂർത്തിയാം കൃഷ്ണൻ!ആത്മാവുമാത്മാവുമായുള്ളൊരാ,ബന്ധ-മാർക്കേ,മറന്നിടാനാവൂ!കണ്ടവർ കണ്ടവരൊക്കെപ്പഴിച്ചാലു-മുണ്ടാകയില്ലൊട്ടു ദു:ഖം!അത്രയുണ്ട,പ്രേമ സാഗരത്തിന്നാഴ –മത്രമാത്രം നാമറിവൂകണ്ണനൊരു വെറുമിടയബാലൻ,ശ്യാമ –വർണ്ണൻ,ഗോപീജന പ്രേമലോലൻഎല്ലാ…
കവിത : സതി സുധാകരൻ പൊന്നുരുന്നി.* കാശിത്തുമ്പകൾ മിഴികൾ തുറന്നുചിങ്ങപ്പുലരിയെ വരവേൽക്കാനായ്ഓരോ ദിനവും ആഘോഷത്താൽപൊന്നിൻ ചിങ്ങം പൂവിളിയോടെകന്നിക്കൊയ്ത്തതു തീരും മുമ്പേതുലാവർഷ പെരുമ്പറ മുഴങ്ങി !കരിമേഘങ്ങൾ ആർത്തു ചിരിച്ചുതുള്ളിയ്ക്കൊരു കുടം നീളെ ചരിഞ്ഞുഭൂമിയിലേയ്ക്കവൾ പെയ്തു തിമിർത്തു .തോടും , കുളമതു കാട്ടാറൊന്നായ് !നെൽ…
ദിൻഷ എസ്* മകനേ നിന്റെ കണ്ണിലാണെന്റെകണ്ണെന്ന് നീ അറിയുകകഴുകരാണെങ്ങുംചെറുക്കുവാൻ നിൽക്ക വേണ്ടകാലം കനിയാത്ത അറിവായ് വളരുകകാലവർഷത്തെ പുഴപോൽഒഴുകി പരക്കുകഎരിയുന്ന ചിന്തയിൽ മുറുകുന്നവേദനകൾ മറക്കുകരാത്രിയുടെ തിരികെടുന്നേരംപകലായ് പുനർജനിക്കുകഓരോ കിനാവിലുംനീ നിന്നോർമ്മ പുതുക്കുകനിനക്ക് നീ മാത്രമെന്നോർക്കുകവഴി പിഴച്ചൊഴുകുന്ന വിപ്ലവമില്ലാ ചിന്തകളെങ്ങുമെന്നോർക്കുകകറകളഞ്ഞ ചിന്തകൾവിലയില്ലാ കാലമെന്നറിയുക.വളർത്തുക വളർത്തുകനിന്നുണർവിനെ…
ജോയി ജോൺ പണ്ടേ ഞാൻ പരാജിതനൊര് പര്യായമാണ് ,ഏത് സദ്യയ്ക്കിരുന്നാലും നടുവ് പൊട്ടിയഇല കിട്ടുന്നവൻ,ചൂഴ്ന്നിറങ്ങുന്ന പുളിശേരീം സാമ്പാറുംഉജാല വെളുപ്പിച്ച വേഷ്ടിയിൽ,മഞ്ഞ ഏഷ്യാഭൂഖണ്ഡം വരയ്ക്കുമ്പോൾ,നിസ്സഹായനായ് ഇരുന്നു കൊടുക്കുന്നവൻഎൻ്റെ പപ്പടം മാത്രം പറപറന്ന് അങ്ങേ –പ്പന്തിയിരിക്കുന്നവൻ്റെ എച്ചി,ലിലയിൽകുത്തി നിൽക്കുംഞാൻ തിന്നുന്ന പഴത്തിൽ മാത്രമുള്ളവെള്ളപ്പുഴുക്കൾ എന്നെ…
അശോകൻ പുത്തൂർ* സ്വപ്നങ്ങൾക്കുംഓർമ്മകൾക്കുമിടയിലൂടുള്ളകരിങ്കാല വരമ്പിലൂടെയാണ്നിറയെ പത്തുമണിപ്പൂക്കൾകുടചൂടിനിൽക്കുംഅവന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്കുള്ള വഴി.പാതയ്ക്കിരുപുറവുംകവിതകളും പാട്ടുംപൂചൂടി കതിരിട്ടുനിൽപ്പുണ്ട്ഇന്നലെവരെകിനാക്കൾ തൊഴുതുവലംവച്ചെത്തുംതുമ്പികളുടെയും ശലഭങ്ങളുടെയുംകുളിക്കടവായിരുന്നു ഈ വീട്……….നീരുതരേണ്ടവൻ മരണപ്പെട്ടെന്നറിഞ്ഞ്തേങ്ങിക്കരഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട് നാലുമണിപൂക്കൾ.പോസ്റ്റുമോർട്ടം കഴിഞ്ഞെത്തിയആംബുലൻസ്നോക്കിദെണ്ണിച്ചുനിൽപ്പുണ്ട് പടിക്കലെപ്ലാവ്.മഞ്ചയും കോടിയുംകണ്ട്കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കുന്നുണ്ട്നന്ത്യാർവട്ടങ്ങൾ……….വിശപ്പ്സഹിക്കാതെഅതിരിലെ മാങ്കൊമ്പിൽബലികാത്തിരിപ്പുണ്ട്വൈലോപ്പിള്ളിയുടെ കാക്കകൾ.വാടിനിൽക്കും കരിംതെച്ചിയെകൃഷ്ണത്തുളസി തിരുമ്മിമാമൂട്ടുന്നുണ്ടൊരശോകംരാത്രി ഏറെയായിട്ടുംഅവനെക്കാണാഞ്ഞ്മുറ്റത്ത് മുട്ടുകുത്തിനടപ്പുണ്ടൊരു പിച്ചകത്തൈകരഞ്ഞു കണ്ണുകലങ്ങിയകണ്ണാന്തളികളെകണ്ണെഴുതിക്കുന്നു ചെണ്ടുമല്ലികൾമരണവീട്ടിൽചെമ്പരത്തിയാണ് ഇന്നരിവെപ്പുകാരി.ഒതുക്കലും തുടയ്ക്കലുമൊഴിയാതെവാടാമല്ലികൾ.പാതയോരത്തെചെടികളും…
ബീഗം* നിന്നെ ഞാനൊന്നു കുറിക്കട്ടെനിസ്സഹായവസ്ഥയുടെ മണലാരണ്യത്തിലുംനിർലോഭമായികുളിർ കാറ്റ് വീശിയവൾചുട്ടുപഴുത്ത വേനലിൽഉരുകിയപ്പോൾ തണൽമരമായി തലോടിയവൾകാറൊഴിഞ്ഞയാകാശമാകുവാൻ കനവിലെ സൂര്യനെകാത്തിരുന്നവൾനെയ്തുകൂട്ടിയ സ്വപ്നങ്ങൾചുമക്കാൻ ഉദരം അനുവാദം കൊടുക്കാത്തവൾഎങ്കിലും നിർവൃതിയണഞ്ഞ നിമിഷങ്ങളെതാരാട്ട് പാടി ഉറക്കാറുണ്ട് വഴിയരികിൽ കാത്തിരുന്നപീളയടച്ച കണ്ണുകളുംചിറകുകൾ നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുംപറക്കാൻ മോഹിച്ച ‘കിളിയുടെ മധുര ഗീതവും അവളെ കാത്തിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നുഅശാന്തിയുടെ…
ഡോളി തോമസ് കണ്ണൂർ✍️ തൂലികത്തുമ്പിലേയ്ക്കാവാഹിക്കാൻ കരുതിയ വാക്കുകൾമൗനത്തിന്റെ മടിശീലയിൽ കനം തൂങ്ങുന്നു. മൂല്യച്യുതിയിലമർന്നസമൂഹത്തിന്റെ മുഖത്തേയ്ക്ക്വാരിയെറിയാൻ കാത്തുവെച്ചവ. വിറയ്ക്കുന്ന വിരലാൽഞാൻ തൂലിക യെടുക്കുന്നു.ചാട്ടുളി പോലൊന്നു സ്വന്തം മുഖത്തേയ്ക്കും വീഴാം എന്നുള്ള ഭീതിയിൽഓരോ വാക്കും സൂക്ഷ്മതയോടെ എടുത്തുമാറ്റുരച്ചു ഭംഗിയായി ചേർത്തു വയ്ക്കുന്നു. മനസ്സിലെ കപട്യത്തെ…