Category: കവിതകൾ

രചന : രഘുനാഥൻ കണ്ടോത്തു കാലത്തിനൊപ്പം പിറന്നവൻകാലരഥചക്രമുരുട്ടിയ സാരഥിഗംഗോത്രിയിൽ നിന്ന് കിനിഞ്ഞിറങ്ങിഗംഗാബ്രഹ്മപുത്രിമാരായ് പരന്നൊഴുകിഗൗരീചന്ദ്രചൂഡ കേളീനിലയമായ്കൈലാസശൃംഗമൊരുക്കിയോൻകാലസാക്ഷിയായവൻ ഹിമവാൻ!ജലധിയിൽ മത്സ്യകൂർമ്മമായ് ജീവൻ തുടിച്ചതുംവരാഹങ്ങളെ കന്മഴുവേന്തി വിശപ്പാക്രമിച്ചതുംനരവംശകേന്ദ്രങ്ങളായ് കിഷ്ക്കിന്ധകൾ പരിണമിച്ചതുംത്രേതദ്വാപരയുഗക്കളരികളായ് ഭാരതംവീരചരിതവേദിയായതുംനിർന്നിമേഷനായ്ക്കണ്ടറിഞ്ഞ നിഷ്ക്ക്രിയനാംകാലസാക്ഷിയും ഹിമവാൻ!!നിഷാദത്ത്വം മാറ്റിയ വാല്മീകങ്ങളുംവിഹഗനിഗ്രഹശോകം രോഷാഗ്നിയായ്ശ്ലോകമായാദികാവ്യപ്രചോദിതമായതുംസാമോദം കണ്ടു പുളകിതനായതും ഹിമവാൻ!മഞ്ഞിൻ കമ്പിളിരോമത്തൊപ്പിയിൽമനോജ്ഞമാം ചന്ദ്രക്കലയും…

അശോകൻ പുത്തൂർ* ജീവിതമൊരുവെള്ളവിരിപ്പിൽ ഇറക്കിക്കിടത്തിനടകൊള്ളുമ്പോൾനരകത്തിലെ അഞ്ചാംവളവിൽകാണാമെന്ന് പറഞ്ഞവളെസ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുള്ളഅവസാനവണ്ടിയിലെ പിൻസീറ്റിൽനിന്നെയും ധ്യാനിച്ചിരിപ്പാണ് ഞാൻകാത്തിരിപ്പിൻ അടയാളമായിനരകത്തിലെ നാരകക്കാടിനോരംകനവിൻ ഇല്ലിപ്പടികെട്ടിഓർമ്മകളുടെ ഓലപ്പുരമേഞ്ഞ്മുറ്റത്തൊരു നെല്ലിച്ചെടി നട്ടുനനച്ചിട്ടുണ്ട്.നരകത്തിലെങ്കിൽഎഴുതിയേക്കണേമറുകുറിയായി പിറ്റേന്ന്നെല്ലിമരച്ചോട്ടിൽ ഞാനെത്തും.നീയില്ലാസ്വർഗ്ഗം എനിക്കെന്തിനാണ് പെണ്ണേ.നരകത്തിൽ നമുക്ക്പണിയണമൊരു സ്വർഗ്ഗംപ്രണയികൾക്ക്നരകവും സ്വർഗ്ഗമെന്നറിയാത്തവിഡ്ഢിയാണ് ദൈവം.നീ വരുംകാലമൊരുനാൾനരകവീട്ടിൽ നമുക്ക്ദൈവത്തെ അതിഥിയായി ക്ഷണിക്കണം.ദൈവത്തെ ഊട്ടിയതിനുശേഷംമുഖത്തുനോക്കി പറയണംദൈവമേ…. താങ്കൾ…

രഘുനാഥൻ കണ്ടോത്ത്* വിഹഗവീക്ഷണംചെയ്തു റോന്തുചുറ്റുന്നുണ്ടവർവിഹായസ്സിൽ പരുന്തിൻ കണ്ണുമായ്മണ്ണിൽവിരിഞ്ഞിറങ്ങുമവസരക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ,കാണുമവർ ഭൂതക്കണ്ണാടിയിലെന്നപോൽ!അമ്പുപോൽ നിപതിച്ച് കാൽനഖങ്ങളാഴ്ത്തുംഅംബരേചെന്ന് വൻമരേ തമ്പടിക്കുംമരണനിലവിളി സംഗിതമായാസ്വദിക്കുംഇരയെയുണ്ണും ഉയിരുടൻ അതീവദാരുണംഅർഹരുടെയന്നം കവർന്നുണ്ണുമവർവക്രമാർഗ്ഗേ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തുവോർഅവസരങ്ങൾക്കൊത്ത് ആൾമാറാട്ടവുംഅവർക്കുപഥ്യം കുതികാൽവെട്ടലും!അവസരവാദികൾക്ക് ദക്ഷിണവെച്ചു ശിഷ്യപ്പെടണംഅനർഹപദവികളനായാസമാസ്വദിച്ചീടുവാൻഅതിസമർത്ഥം സ്വായത്തമാക്കണം കള്ളച്ചൂതാട്ടംഅനായാസകാര്യസാധ്യത്തിനതേ കരണീയം!ദാശനികസ്ഥിരതയറ്റ,അപ്പൂപ്പൻതാടികൾസ്വാർത്ഥമോഹങ്ങളിൽ കോട്ടകെട്ടുവോർനെറികേടിന് ദാർശനികക്കുപ്പായമണിയിക്കുംഅയോഗ്യപ്പരിഷകൾ,അവസരവാദികൾ!അധികാരം പച്ചമീനായ്ക്കാണ്മൂ മാർജ്ജാരങ്ങൾഅതിൻ രുചിയറിഞ്ഞാൽ വിടുമോ പണ്ടാരങ്ങൾ?കാലുമാറികൾക്കൊരുക്കുന്നു…

അശോകൻ പുത്തൂർ* നരകത്തിലെകയറ്റിറക്കു തൊഴിലാളികൾസമരത്തിലായതിനാൽഇവിടെ ഇപ്പോൾ ഭക്ഷ്യക്ഷാമമാണ്……..അടുത്ത് ആരെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടെങ്കിൽനല്ല വരിക്കച്ചക്ക ഉണ്ടെങ്കിൽകൊടുത്തയക്കുക…………അരവിന്ദന്റെ തമ്പിൽരണ്ടുദിവസം മുന്നെകാവാലത്തിന്റെഅവനവൻ കടമ്പയുണ്ടായിരുന്നു.ഗോപിയും നെടുമുടിയും കലാനാഥനുംഅരങ്ങിൽ പൂണ്ടുവിളയാടിഇന്നലെസ്വർഗ്ഗത്തിലെ ഉത്സവനാളിൽപൊറാട്ട് നാടകം കണ്ടുമടങ്ങുമ്പോഴാണ്ഉത്സവപ്പറമ്പിൽഓടക്കുഴൽ വിറ്റുനടക്കുന്നചങ്ങമ്പുഴയെ കണ്ടത്.നന്നായി മെലിഞ്ഞ്ഊശാന്താടി നീട്ടിവളർത്തിയിട്ടുണ്ട്.പ്രേമനൈരാശ്യത്തിൽ സങ്കടപ്പെടുന്നോർക്ക്തൂങ്ങിമരിക്കാൻതാടിരോമം പിഴുതുവിറ്റ് സമ്പന്നനായത്രേ!തകഴിച്ചേട്ടന്റെചെമ്മീൻ കമ്പനിയിൽഅരിവെപ്പുകാരിയാണ് കറുത്തമ്മ.പരീക്കുട്ടി ചെറിയൊരുചായക്കട നടത്തുന്നു.കറുത്തമ്മയും…

വൈഗ ക്രിസ്റ്റി* ആത്മാവിൻ്റെആഴമുള്ള രണ്ടു കണ്ണുകൾ കൊണ്ടാണവരെഞാൻ കണ്ടത്പുലരുന്ന ആകാശത്തിൻ്റെനിഴൽ പോലൊരുവൾനഗരത്തിലെമാലിന്യം നീക്കുന്ന സ്ത്രീയായിരുന്നുഅവർആരും നോക്കിനിന്നുപോകുന്നത്രസുന്ദരിയായിരുന്നില്ല അവർഉപേക്ഷിച്ചു പോയതോ ,രോഗിയോ,മറ്റൊരുവളുടെ കാമുകനോആയ ഭർത്താവുള്ളഏതൊരുവളുടെയുമെന്ന പോലെഅവളുടെ കണ്ണുകളിൽഒഴുകിത്തളർന്നൊരു പുഴയുണ്ടായിരുന്നുഅവളുടെ നോട്ടത്തിൽ നിന്നുംരണ്ടു സൂചികൾ നീണ്ടു വന്നിരുന്നുഒരു പൊതിച്ചോറിനോവിലകുറഞ്ഞ ഒരു മിഠായിക്കോഒരു കീറയുടുപ്പിനോ വേണ്ടിനാണമില്ലാതെവഴക്കടിക്കുകയുംകാറിക്കരയുകയുംപരസ്പരം…

സുദർശൻ കാർത്തികപറമ്പിൽ* ഇരുൾമൂടി,രാക്ഷസതാണ്ഡവമാടുന്നൊ-രീയുലകിലിത്തിരി വെളിച്ചം പകർന്നിടാൻ ,ഇനിഞാ,നുറങ്ങാതുണർന്നിരുന്നോമലേ-യൊരുകവിതകൂടിക്കുറിക്കട്ടെയാർദ്രമായ്..പകലിരവുകൾ വന്നുപോയതറിയാതെയെൻഹൃദയഘടികാരത്തുടിപ്പിലെഴുമതിതപ്ത-ഭാവനകൾ കോർത്തുഞാനെഴുതുന്നിതൊരുനവ്യ-ഗീതാമൃതം സുകൃതമന്ത്രാക്ഷരങ്ങളാൽഇവിടെ ഞാനാരു,നീയാരെന്നചോദ്യശര-മേതേതുമില്ലാതെയാദർശധീരനാ,യദ്വൈതചിത്തനാ-യാഗോളചിന്താശതങ്ങൾപുലർത്തി,യു-ജ്ജീവന കേളികളാടും മനുഷ്യന്റെദൈന്യനിശ്വാസങ്ങൾ കണ്ടുകണ്ണീർതൂകി-യൊരുമാത്രവീണ്ടുമൊരുമാത്രഞാൻ പാടട്ടെ –യെല്ലാം മറന്നാത്മതന്തിയിൽ വിരൽതൊട്ടു,നല്ലൊരുനാളെയ്ക്കുവേണ്ടി സുസ്‌നിഗ്‌ദ്ധമായ്.ഹേ,ജഗദംബ,നിൻമുന്നിൽ ശിരസ്സുനമിച്ചു,നിരാലംബചിത്തനായ്,നിസ്തുലഭാവനായ്നിർമ്മമത്വംപൂണ്ടു,സത്യവും ധർമ്മവും നീതിയു-മൊന്നുപോലാരിലും പുലരുവാൻ,താമസഭാവങ്ങളുള്ളിൽനിന്നകലുവാൻ,ശതകോടിയർച്ചനാമന്ത്രങ്ങളുരുവിട്ടു,തിരു-രൂപമുള്ളിൽപ്രതിഷ്ഠിച്ചുനിൽപ്പുഞാ-നൊരുകെടാദീപംകണക്കെത്തെളിഞ്ഞുകത്തി,സ്മൃതിസാന്ത്വനഭാവസൗന്ദര്യമാർന്നങ്ങനെ.വേദാന്തികൾ,ധർമ്മമീമാംസകർ,കർമ്മപാതകൾ സംശുദ്ധമാക്കിമാറ്റേണ്ടുവോർഇപ്രപഞ്ചത്തിന്റെ നാടിയിടിപ്പുകൾനിത്യവും കാതോർത്തുകേൾക്കേണ്ടുവോർവൃഥാ-യെന്തിനിന്നൂതിക്കെടുത്തുന്നുസംസ്കൃതി?പ്രാണന്റെവേദനയൊരിറ്റു മറിയാത്തവർ-ക്കാവുമോ,വാഴ് വിൻ സമസ്യരചിക്കുവാൻആഴിയുമൂഴിയുമാകാശവുംകട-ന്നാരമ്യഭാവസൗരഭ്യം പൊഴിക്കുവാൻ?ഒന്നല്ലി,നമ്മളൊരേവായുശ്വസിച്ചു,വിണ്ണിലെ സൂര്യാംശുധാരനുകരുവോർ.അറിയുന്നുഞാൻ,സ്വാർഥ…

രാജശേഖരൻ ഗോപാലകൃഷ്ണൻ* നല്ലവരാക്കുവാനെത്രയോ പേർ വന്നുനമ്മോടരുൾചെയ്തെത്രയോ കാര്യം.നന്മ നിറഞ്ഞവരായ് നമ്മെ കാണുവാൻദൈവാവതാരങ്ങൾ വന്നു മണ്ണിൽ! എന്നിട്ടുമിനിയും നന്നായതില്ല നാംഎന്താണു ഹേതുവെന്നാർക്കറിയാം?അത്യന്തദുർബലമർത്ത്യമനസ്സുമാ-യെന്തിനു ദൈവമവതരിച്ചു! സ്രഷ്ടാവിനില്ലാത്ത വൈശിഷ്ട്യമെങ്ങനെസൃഷ്ടികൾക്കുണ്ടാവും ദൈവങ്ങളേ? നീ തന്നെ കാര്യം, കാരണവും സർവ്വത്രനീചപൂതമായെല്ലാം ഗ്രസിച്ചു! നീ മാത്രമുത്തരവാദി മനുഷ്യൻ്റെനിർമ്മലചിത്തം കറുപ്പിച്ചു നീ!…

വൃന്ദ മേനോൻ 🌺 ആരുടെ കാശ്മേരമിതു കണ്ണീരിലച്ചാ൪ത്തുകളിൽ രക്തം ചിന്തിയ കാശ്മേര൦.തുഷാരമുതിരു൦ കരളുറയു൦ കാശ്മേര൦.കനകാഭിലാഷങ്ങളിൽ കത്തു൦ കദനങ്ങൾ,ചുടുനെടുവീ൪പ്പുകളിൽ തന്റെ വേരുകൾ മുറിഞ്ഞ വിലാപങ്ങൾ.മാതൃഭൂ വിട്ടോടു൦ മനുജന്റെ മനസിലെ മഞ്ഞുറവകൾ വറ്റിയ കാശ്മേര൦.ആയിരം മുറിപ്പാടുകളിൽ, ഒലിക്കുന്ന ചോരയിൽ ഒരമ്മ നില്പൂ, ഭാരതാ൦ബ നില്പൂ.വിഭജനമന്ത്രങ്ങളാൽ…

പള്ളിയിൽ മണികണ്ഠൻ* വിലകുറഞ്ഞതാണെങ്കിലുംഒരു പൂച്ചെണ്ട്നീ എനിയ്ക്കായി കരുതിവയ്ക്കുക.നിനക്കിഷ്ടപ്പെട്ട,നീയാഗ്രഹിക്കുന്ന,നിനക്കുവേണ്ടിയെഴുതുന്നഎന്റെ ഏറ്റവും നല്ല ‘കവിത’വരാനിരിക്കുന്നതേയുള്ളൂ.!!!!ഒറ്റവരിയിൽതീർത്തആ ‘കവിത’അന്ന് നീഒന്നിലേറെത്തവണവായിച്ചുറപ്പിക്കണം.പിന്നെയാ പൂച്ചെണ്ട്ഈ കവിതയിൽ വയ്ക്കുക.!പുറത്തുകാണിയ്ക്കാൻമാത്രമായി കരഞ്ഞ്,പിരിഞ്ഞുപോകുംമുമ്പ്ചിരി മറച്ചുവച്ചുകൊണ്ട്ആ ‘കവിതയ്ക്ക്’ നീ‘മറവി’യെന്നൊരുശീർഷകം കൂടിയെഴുതണം.!അവസാനത്തെ ആണികൂടിഎന്നിൽ തറച്ചുകയറിക്കഴിഞ്ഞാൽ‘പുത്തൻ മേച്ചിൽപ്പുറ’ങ്ങളിലേക്ക്കുതിച്ചുപായാൻപിന്നെ നീ സ്വതന്ത്ര.!!!

സാബു കൃഷ്ണൻ* പണ്ടു ഞാൻ വന്നുനിന്റെ ഗ്രാമ വിശുദ്ധി തേടിപരുത്തിക്കളം ബോട്ടു ജെട്ടിഎത്രയോ വട്ടം നീ കയറിയിറങ്ങിയ ,നിന്റെ ആറ്റു തീരം.ഞാൻ വരുമ്പോളാ പാലമുണ്ട്അതു നിന്റെ വീടിന്നടയാളംപാലത്തിനു പേര്‌ പരുത്തികളം.അവിടെയെനിക്കൊരുചങ്ങാതിയുണ്ട്എന്റെ പരിചയക്കാരനവൻഅവനോടു ഞാനന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടുപോകൂയെന്നെആ വീട്ടിലേക്ക്കാണണമെനിക്കാ മഹാനടന്റെ വീട്.അവന്റെ പിന്നിലായിഞാൻ നടന്നുദേവീ…