Category: കവിതകൾ

Shihabuddin Purangu* പിറക്കാതെ പോയവനേഉമ്മയുടെ മടിത്തട്ടിനെ ,അവളുടെ കരുതലാഴങ്ങളെഅറിയാതെ പോയവനേനോവുപർവ്വങ്ങളേറെയാംഗർഭം ചുമന്നൊടുവിലായ്നിൻ കുഞ്ഞുകരച്ചിലിൽ വിരിയേണ്ടു-മമ്മ തൻ ആത്മനിർവൃതിയാമിളംനിലാവിനിടം നൽകാതെ പോയവനേമരുഭൂമിയുടെ താപവുംമരുപ്പച്ചയുടെ ആർദ്രതയുമുള്ളഎന്റെ നെഞ്ചുകൂടിൻചൂടും ചൂരുമേറ്റുറങ്ങാൻവിധിക്കാതെ പോയവനേഎന്റെ മരുയാത്രകൾക്ക്തണലും തണുപ്പുമാകാൻകനിയാതെ പോയവനേനിൻ ചിരിക്കൊഞ്ചലുകൾക്കായ്നോമ്പുനോറ്റിരുന്ന മാനസങ്ങളിൽനിത്യനോവിൻ നീരദംപടർത്തി മറഞ്ഞു പോയവനേനിമിഷാർദ്രങ്ങൾ പോലുമരുളാതെഗർഭപാത്രത്തിനിരുട്ടിൽ നിന്ന്ഖബറിനിരുട്ടിലേക്ക്നേരെ…

സുദർശൻ കാർത്തികപ്പറമ്പിൽ* എന്നോ,തുടങ്ങിയ യാത്രതന്നന്ത്യമി-ങ്ങെന്നെന്നറിഞ്ഞിടാതേവം;ഏതോവിദൂരമാം തീരത്തിലേക്കെന്റെചേതസ്സുയർന്നേറിടുന്നു!സൃഷ്ട്ടിതന്നുൾപ്പൊരുളെന്തെന്നു ചിന്തിച്ചുദൃഷ്ടി മിഴിച്ചഹോ,നിൽക്കേ;ഞെട്ടറ്റുപൂവിന്നുമുൻപേ പൊഴിയുന്നമൊട്ടുകളെത്ര ഞാൻ കണ്ടു !ഞാനെന്ന ബോധത്തിൽ നിന്നുയിർപ്പൂ സർവ-മാ,നർമ്മഗീതികൾ പാടി!ആവുന്നതാർക്കതിന്നാന്തോളനങ്ങളെ-യാവോ,നിഷ്പന്ദമാക്കീടാൻ?ജീവന്റെ ഭാവപ്പകർച്ചകളോരോന്നു-മാവിലമേതും മറന്നേൻഓർക്കുന്നിതത്യത്ഭൂതപ്രേമസൗരഭംഓർത്തിടാനാവുകില്ലേലും!കാലമച്ചങ്ങലക്കണ്ണികൾകൊണ്ടെന്നു-കാലുകൾബന്ധിച്ചിടുന്നോ,അന്നോളമീയെന്റെയാത്രയഭംഗുരംമന്നിലീഞാൻ തുടർന്നീടുംജീവിതമാം നിലക്കണ്ണാടിയിങ്കലെൻ,പാവന സ്വപ്നങ്ങളൊന്നായ്,ബിംബിച്ചുനിൽക്കുന്നിതാത്മസമാഗമ-കാംബോജി രാഗങ്ങൾ മീട്ടി!ആരേ,നിയോഗിച്ചു,ഭൂമിയിൽ വിശ്വൈക-സാരങ്ങളോരുവാൻ നമ്മെ?ആയതിൻ മുന്നിലായാദരവോടതി-കായരായ്തന്നെനാം നിൽപ്പൂഒന്നേ,യറിഞ്ഞിടാനുള്ളു,നമുക്കുള്ളി-ലൊന്നിന്നമൂർത്ത സങ്കൽപ്പം!ഇന്നിൻ വിഹായസ്സിൽ പാറിപ്പറന്നതു,നന്നായറിവു,നാമാർദ്രം.

ശിവരാജൻ കോവിലഴികം* ഓർത്തെടുക്കുവാൻ മാത്രമായിന്ത്യയിൽവന്നുപോകുന്നു ഗാന്ധിജയന്തികൾഓർമ്മയില്ലിന്നു ഭാരതപുത്രനെ,നമ്മൾകേട്ടുകേട്ടു മറന്നുപോയെപ്പൊഴോ !ഇത്രമേലാഴത്തിലിന്ത്യതന്നാത്മാവുതൊട്ടൊന്നറിഞ്ഞവരാരാരുമുണ്ടോ ?ഇന്ത്യനെന്നോതുവാനിത്രമേലർഹനാ-യില്ലില്ലയാരുമേ ചൊല്ലാം നിസ്സംശയം .ഒരു വട്ടക്കണ്ണട,യതിന്നുള്ളിൽ സൗമ്യതഒറ്റമുണ്ടും വടിയും ഗാന്ധിതൻ വേഷം !എൻജീവിതംതന്നെ എന്റെ സന്ദേശമതുചൊല്ലുവാൻ ഗാന്ധിയല്ലാതാരു പാരിതിൽ ?വിപ്ലവത്തിൻ പുതുമാർഗ്ഗ,മഹിംസയെ-ന്നാ വിശ്വയോഗി പഠിപ്പിച്ചു നമ്മളെഗ്രാമങ്ങളിൽനിന്നുതന്നെ തുടങ്ങണംനാടിൻവികസനം കേട്ടില്ലതാരുമേഒരു പുഷ്പചക്രത്തിന്നുള്ളിൽക്കുരുക്കിട്ടു…

സലീം മുഹമ്മദ്‌.* സൂര്യന്റെചിരി തെളിഞ്ഞ മുഖത്തുനിന്ന്മധു നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾഅരുവിപോലൊഴുകി.കരങ്ങൾകുളിർ കാറ്റായി തലോടി.നോക്കൊരു ബാലാർക്കനായിതഴുകി.ഒഴുക്കിലേക്കവൾനഗ്നയായിഒതുക്കുകളിറങ്ങി.ആസകലംനനഞ്ഞുകുളിർന്നു.നിർവൃതിയുടെ പരകോടിയിൽനിമീലിതയായി.സ്ഫടികതുല്യജലാശയത്തിനടിയിൽഇളകിയാടുന്ന സൂര്യനെഅവൾ ഉള്ളത്തിൽപ്രതിഷ്ഠിച്ചു.ഉച്ചിയിൽ സൂര്യൻജലകേളികഴിഞ്ഞ്ദയാരഹിതംപടിഞ്ഞാട്ടിറങ്ങി.സൂര്യന് തന്നെപ്പോലൊരുഹൃദയമുണ്ടെന്നു നിനച്ചത്അബന്ധമായിഎന്നറിയുമ്പോളേക്കുംഅവൾക്കു ചുറ്റുംഇരുട്ട് പരന്നിരുന്നു.

സുദർശൻ കാർത്തികപ്പറമ്പിൽ* എഴുതാൻ മറന്നൊരു കവിതയാണോമൽനീഎഴുതാതിനി,യെനിക്കൊട്ടുവയ്യതഴുകാൻ മറന്നൊരു കനവാണെനിക്കുനീതഴുകാതിരിക്കാനുമൊട്ടുവയ്യജന്മാന്തരങ്ങൾതൻ കർമ്മബന്ധങ്ങളാൽനമ്മളിരുമെയ്യായ് പിറന്നു!ഉണ്മയാർന്നുന്മുഖമാത്മസൗഗന്ധിക-പ്പൊൻപുലർപൂക്കളായ്നിന്നു!എത്രകാലം പ്രേമസുരഭിയായ് സൗവർണ്ണ-ശില്പങ്ങളുള്ളിൽമെനഞ്ഞു!ഇപ്രപഞ്ചത്തിൻ നിഗൂഢസത്യങ്ങളെ-യുൾപ്പൂവിലിട്ടുകടഞ്ഞു!എത്രകാലം നമ്മൾ രണ്ടുദിക്കിൽ രണ്ടുവള്ളത്തിലേറിത്തുഴഞ്ഞു!എന്നാലുമാത്മാവുകൊണ്ടുനാം തങ്ങളിൽഒന്നെന്നഭാവമറിഞ്ഞു!ജീവന്റെയോരോമിടിപ്പിലും ഞാൻകേൾപ്പു,ആ വശ്യസൗന്ദര്യഗീതം!ആനന്ദഭൈരവീരാഗം തുളുമ്പുന്നൊ-രാ,നവ്യഭാവസംഗീതം!നിർമ്മമ ചിന്താതരംഗങ്ങളാലെത്രസർഗ്ഗസ്സപര്യകൾ നാം തെളിച്ചു!അദ്വൈത ഭാവവിഭൂതിചൊരിഞ്ഞെത്ര;അജ്ഞാത ചിത്രങ്ങൾ നാം രചിച്ചു!ഇനിനിന്മൊഴികളി,ലെൻജീവരേണുക്കൾകിനിയട്ടൊരുഷസ്സന്ധ്യയായ് പ്രിയേ,ഞാൻഇനി,നിന്മിഴികളിൽ വനജ്യോൽസ്‌നയായ് പുലർ-ന്നനവദ്യദർശനമേകട്ടെ ഞാൻഅറിവിന്റെയമരപദമേറിപ്പറക്കിലും,അറിയുന്നുഞാൻ…

ജയശങ്കരൻ ഒ ടി (എല്ലാ പെൺകുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും വേണ്ടി) രാജകുമാരി രാജകുമാരിരാക്കുയിൽ പാടി മയങ്ങിനാട്ടു വെട്ടത്തിൻ കുളമ്പടി നേർത്തു പോയ്കാട്ടു ദൈവങ്ങളുറങ്ങി.ആറ്റുമണലിൻ ചിരിയിൽ മയങ്ങിയപാതിരാക്കാറ്റുമൊതുങ്ങിരാജകുമാരി രാജകുമാരിരാജകുമാരനിങ്ങെത്തുംകാറ്റിൻ സുഗന്ധം കഥകൾ പറയുമ്പോൾകാതിനെന്തിമ്പമാണെന്നോകാത്തിരിപ്പിൻ്റെ വിശേഷങ്ങളോതുവാൻനാവിനെന്തൂറ്റമാണെന്നോരാജകുമാരി രാജകുമാരിരാജകുമാരനിന്നെത്തുംപാദസരങ്ങൾ കിലുങ്ങിയും കണ്ണുകൾപാതിയടഞ്ഞും തുറന്നുംകാട്ടുഞാവൽ തേൻ കിനിയുന്ന ചുണ്ടിലെപാട്ടിൻ പദങ്ങൾ…

സുദർശൻ കാർത്തികപ്പറമ്പിൽ* കെട്ടുപോയല്ലോകാലം,കഷ്ടമെന്തുചൊന്നിടാൻദുഷ്ടശക്തികൾ മദി-ച്ചൊട്ടുവാഴുന്നൂ,നീളെ!അമ്മതൻ മുലപ്പാലു-ണ്ടൊരുനാൾ തഴച്ചവർചെമ്മെയ,മ്മാറിൽ കത്തി-യേറ്റിയട്ടഹസിപ്പൂ!അമ്മഹാമനീഷിയാംവാല്മീകിയഹോപാടി,ധർമ്മ വിധ്വംസനംക-ണ്ടൊരുനാൾ കണ്ണീരിറ്റി!‘മാനിഷാദ’യെന്നുച്ചൈ-സ്തരാമാവചസ്സേവം,കാനനാന്തരഗഹ്വ-രോദാരസമസ്യയായ്!വേദനതൻ മുൾക്കുരി-ശേന്തിനിൽക്കുന്നൂ,ലോകംചേതനയെന്തെന്നില്ലാ-തുഴലുന്നഴൽപേറി!വേദവാക്യങ്ങൾ കാറ്റിൽപറത്തിക്കൊണ്ടേ ചിലർ,ഖ്യാതിപൂണ്ടുയർന്നിടാൻവെമ്പൽകൊള്ളുന്നൂ,നിത്യം!മതങ്ങൾ മനുഷ്യന്റെമനസ്സിൽ കുടിയേറി,ചിതതീർക്കുന്നൂ,രക്ത-ബന്ധങ്ങൾ മറന്നയ്യോ!ഇത്തിരിക്കാലം മണ്ണിൽജീവിച്ചുമരിക്കേണ്ടോർ,ഹൃത്തടമെന്തേ,യാറ്റം-ബോംബാക്കി മാറ്റീടുന്നു!മതത്തിൻ പേരിൽ പിടി-ച്ചടക്കുന്നുനാംഭൂമി,മതത്തിൻ പേരിൽ തളയ്-ക്കുന്നതിൽ ദൈവങ്ങളെ!മർത്യനെ,മർത്യൻ കൊല-ചെയ്തിടുന്നതിക്രൂരംമസ്തകം മതഭ്രാന്തിൻതീച്ചൂളയാക്കിപ്പിന്നെ!സൃഷ്ടിതന്നപാരമാംഭാവവൈശിഷ്ട്യങ്ങളെ,ദൃഷ്ടികൾ തുറന്നൊട്ടുസ്പഷ്ടമായ് കാണ്മൂ നമ്മൾചിന്തയിൽ നിന്നുംസ്വയ-മൂർന്നെത്തിടട്ടേ ജീവ-സ്പന്ദനമായ് വിശ്വൈക-സത്യത്തിൻ…

Naren Pulappatta അകം പൊള്ളിച്ചുപോവുന്നഓര്‍മ്മകളെ വേറെന്തു പേരിട്ടുവിളിക്കും…കനത്ത് കൈച്ച് ചങ്കിലോളം എത്തികണ്ണിലേക്ക് കിനിഞ്ഞിറങ്ങുന്നകണ്ണീരിനും ഒരു പേര് കണ്ടെത്തണം…ഊതിയുരുക്കി വച്ച ഒരിക്കലുംനടക്കാന്‍ വഴിയില്ലന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടുംഓമനിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നസ്വപ്നങ്ങളെ വിളിക്കാന്‍ പേരെന്തുണ്ട്….കരളില്‍ കാച്ചിക്കുറുക്കി കടുപ്പത്തിലാറ്റിയെടുത്തകവിതയെ എന്താണ് വിളിക്കെണ്ടത്…..ദുരിതം പേറി നൊണ്ടിയും കിതച്ചുംവിയര്‍ത്തും വിറച്ചും തീര്‍ക്കുന്നജീവിതത്തിന് മറ്റെന്തുപേരുണ്ട്…..ഒന്നേ അറിയൂനിലക്കാത്ത…

ജോളി ഷാജി… അന്നും ആ മൺകുടിലിൻഉമ്മറത്ത് കത്തിയെരിയുന്നമണ്ണെണ്ണ വിളക്കുമായി അമ്മവഴിക്കണ്ണുമായി കാത്തിരുന്നു..കാലം ഏറെയായ് തുടങ്ങിയആ കാത്തിരുപ്പ് ജീവിതസായന്തനത്തിലും തുടരുന്നു..ദൂരെ നിന്നും കാണുന്നചൂട്ടുകറ്റ വെളിച്ചം അടുത്തുവരുമ്പോൾ ഉച്ചത്തിൽ മുഴങ്ങികേൾക്കുന്നു തൊണ്ടകുത്തിപുറത്തുവരുന്ന ചുമയുടെ ശബ്ദം..ആറു പെറ്റു മക്കളെയെങ്കിലുംആറും അവരെ തനിച്ചാക്കിപോയി..പകലന്തിയോളം പാടത്തുംപറമ്പിലും മാട്പോൽ പണിതിട്ടുകിട്ടുന്ന…

വി.ജി മുകുന്ദൻ ✍️ കത്തിതീർന്ന പകൽവീണുടഞ്ഞു;വെയിലേറ്റു വാടിയതെരുവിന്നോരങ്ങളിൽവിശപ്പുതിന്ന് തളർന്നകണ്ണുകൾഓർമകൾ പുതച്ചിരിക്കുന്നുണ്ട്..!ദുഃഖം കടിച്ചുതൂങ്ങുന്നമുഖവുമായിരാത്രിപടിഞ്ഞാപ്പുറത്തുനിന്നുംതെരുവിലേക്കിറങ്ങുന്നു;പകൽ കൊഴിഞ്ഞ വീഥികൾഇരുൾ മൂടി മയങ്ങാനൊരുങ്ങുന്നു.ഓടിക്കിതച്ച്യാത്ര തുടരുന്ന ജീവിതംകടം പറഞ്ഞ ജീവനുമായ്എരിഞ്ഞു തീരുന്ന പകലിനൊപ്പംവെയിൽ വിരിച്ച് വിയർപ്പാറ്റിഏങ്ങി വലിച്ച്പടികടന്ന് വരുന്നുണ്ട്..!മണ്ണെണ്ണ വിളക്കിന്റെതിരിനീട്ടികാത്തുനിൽക്കുന്നതിരിയണഞ്ഞ കണ്ണുകൾശ്വാസം നിലച്ച പുകയടുപ്പൂതി-കത്തിയ്ക്കുവാൻകാത്തിരിയ്ക്കുന്നു,കണ്ണിലും മനസ്സിലുമിത്തിരിവെട്ടം തെളിയട്ടെവിശപ്പിന്റെ നഗ്നത…