*കാട്*
രചന : രജീഷ് പി.✍ പ്രളയത്തിനൊടുവിൽഒരു മരംമൂകമായ വാനിൽശിഖരങ്ങൾ നീട്ടിനിശബ്ദമായിനിലകൊണ്ടിരുന്നു..സ്വയം ഒരു മലപോലെ.അകം നിറയെ കാടായിരുന്നു.പച്ചപ്പ് പോയദൈന്യത അശേഷമില്ല.ചില്ലകളിൽകിളികൾ കൂടു കൂട്ടിയിരുന്നു..വർഷകാലമത്രയും നനയാതിരിക്കാൻ..ഒലിച്ചു പോകാത്ത മണ്ണിലത്രയുംവേരുകൾ ആഴത്തിൽപടർന്നിരുന്നു…ഒരു പ്രളയത്തിനുമുന്നിലുംതോൽക്കാതിരിക്കാൻ..നെഞ്ചിലെഉൽക്കാടുകളിലിപ്പൊഴുംമഴ നൃത്തമാടുന്നുണ്ടായിരുന്നു..ഓർമ്മകളുടെതാലോലമേറ്റ്തളരാതെ…കാട്ടു മൃഗങ്ങൾകരിയിലകളിൽപതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തോടെനടന്നു നീങ്ങുന്നുണ്ട്..നിശബ്ദതയുടെവനഭയമില്ലാതെപുൽപരപ്പിൽകാർമേഘം കണ്ടുമയിലുകൾചിറക് വിരിച്ചുനിന്നിരുന്നു..ഇണയെതിരഞ്ഞുപ്രണയാർദ്ര മായി.തോരാതെ മഴപെയ്തൊലിക്കുംവരെ…മോഹങ്ങൾ കുത്തൊഴുക്കിൽകടലെടുക്കുംവരെ…മരംഒരു…