രചന : അഡ്വ. നളിനാക്ഷൻ ഇരട്ടപ്പുഴ ✍️
ഇന്നലകളിലും ഇന്നും
നമ്മൾ വിശ്വസിച്ചതും,
വിശ്വാസമർപ്പിച്ചതും
നാളെ തിരുത്തേണ്ടിവരും.
കാലത്തിന്റെ പേജുകളിൽ
നമ്മുടെ വാക്കുകൾ പൊടിയായി വീഴും,
വിരിഞ്ഞ ഓരോ അക്ഷരത്തിലും
മാറിമാറുന്ന ആത്മാവിന്റെ നിഴൽ.
സത്യത്തിന്റെ ശില്പം കൊത്തിയവർ,
മിഥ്യയുടെ മണ്ണിൽ നിന്നെണീറ്റവർ,
ഒരുദിവസം കണ്ടറിയും
തങ്ങളുടെ കൊത്തുപണികൾ പൊടിയാകുന്നുണ്ടെന്ന്.
അന്നത്തെ സത്യങ്ങൾ ഇന്നില്ല,
ഇന്നത്തെ സത്യങ്ങൾ നാളെയുമില്ല,
നാളെയുടെ വെളിച്ചത്തിൽ
ഇന്നത്തെ ഇരുട്ട് വെളിപ്പെടും.
കാലം ഒരുപാട് ചോദിക്കും,
“നീ വിശ്വസിച്ചവൻ ആരായിരുന്നു?”
അപ്പോൾ നമുക്ക് പറയാൻ അറിയില്ല
സ്വയം തന്നെ മറന്നുപോയവരാണെന്ന്.
സത്യത്തിനും കാലാവസ്ഥയുണ്ട്,
ചൂടും മഴയും അതിനുമുണ്ട്,
മാറുന്ന കാലങ്ങൾക്കൊപ്പം
മാറും മനുഷ്യന്റെ ദിശാസൂചിയും.
മനസിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ
എത്ര വിശ്വാസങ്ങൾ അടയാളപ്പെടുത്തിയാലും,
ഓരോ പേജും മങ്ങും, മായും,
പുതിയ തിരുത്തലുകൾക്കായി തുറക്കും.
പക്ഷേ എവിടെയോ ആന്തരാളത്തിൽ
ഒരു ശാന്തത പിറക്കുന്നു
മാറിയതിന്റെ ബോധം തന്നെയാണ്
മനുഷ്യന്റെ നിലനില്പിന്റെ അടിസ്ഥാനം.
നമ്മുടെ തിരുത്തലുകളാണ്
നമ്മുടെ വളർച്ചയുടെ വഴിക്കല്ലുകൾ,
നമ്മൾ മറഞ്ഞുപോയ വഴികളാണ്
സത്യത്തിന്റെ പാതയിലേക്ക് നയിക്കുന്നത്.
അതിനാൽ,
ഇന്നലകളെയും ഇന്നിനെയും താണ്ടി
നാളെയുടെ വെളിച്ചം കാത്തിരിക്കുക,
അവിടെ നിന്നാകും
തിരുത്തലുകളുടെ നാളെ തുടങ്ങുക.

