AI വിപ്ലവം ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞു. കാലഹരണപ്പെട്ടുപോയ ഒരു പഴയ ലോകത്തിന് അനുയോജ്യരാകുന്ന തരത്തിലാണോ നമ്മുടെ സ്കൂളുകൾ ഇപ്പോഴും കുട്ടികളെ പരിശീലിപ്പിക്കുന്നത്?

രചന : ഡോ. അരുൺ ഉമ്മൻ ✍️

എല്ലാ മാതാപിതാക്കളും തങ്ങളുടെ കുട്ടികളുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തെക്കുറിച്ച് ആശങ്കാകുലരാണ്; എന്നാൽ കുട്ടികളുടെ ഭാവിയെ നിർണ്ണയിക്കുന്നതും പലപ്പോഴും ചോദിക്കപ്പെടാതെ പോകുന്നുതുമായ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യമിതാണ്.
“എന്റെ കുട്ടി ഭാവിയിൽ വിജയം കൈവരിക്കുമോ?”
വിജയത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെ ആർട്ടിഫിഷ്യൽ ഇന്റലിജൻസ് (A I) മാറ്റിയെഴുതിക്കഴിഞ്ഞു. എ ഐ സംവിധാനങ്ങൾക്ക് ഉപന്യാസങ്ങൾ എഴുതാനും സമവാക്യങ്ങൾ പരിഹരിക്കാനും രോഗങ്ങൾ കണ്ടെത്താനും കലാസൃഷ്ടികൾ ആവിഷ്കരിക്കാൻ പോലും എളുപ്പത്തിൽ സാധിക്കും. വിവരങ്ങൾ വിരൽത്തുമ്പിൽ സൗജന്യമായി ലഭ്യമാകുമ്പോൾ, അവയെ വെറുതെ ഓർമ്മിച്ചുവയ്ക്കുകയെന്നത് ഇനി വിദ്യാഭ്യാസമല്ല. ഓർമ്മയേക്കാൾ ജിജ്ഞാസയും, ആവർത്തനത്തേക്കാൾ സർഗ്ഗാത്മകതയും, മാർക്കിനേക്കാൾ സ്വഭാവവും പ്രധാനമാണ്. വ്യാവസായിക വിപ്ലവകാലത്ത് ലോകത്തെ മാറ്റിമറിച്ച സ്കൂളുകൾ ഇപ്പോൾ ഒരു പുതിയ വിപ്ലവത്തിന്റെ വക്കിലാണ്; ഭാവി നമ്മുടെ ക്ലാസ് മുറികളുടെ വാതിലുകളിൽ മുട്ടുകയാണ്.

• നമ്മുടെ കുട്ടികൾ വില നൽകേണ്ടിവരുന്നതിന് മുൻപ്, വിദ്യാഭ്യാസ സമ്പ്രദായത്തെ മാറ്റിയെഴുതാൻ നമുക്ക് ധൈര്യമുണ്ടോ?
• “ഇന്നലെയുടെ ഒരു പരീക്ഷയ്ക്ക് കുട്ടികളെ തയ്യാറാക്കുന്നത് അവസാനിപ്പിക്കണം, പകരം നാളെയുടെ ലോകം സൃഷ്ടിക്കാൻ അവരെ സജ്ജരാക്കണം.
  ഇന്ന്, ഒരു AI അസിസ്റ്റന്റിന് ഗണിതശാസ്ത്ര സമവാക്യങ്ങൾ പരിഹരിക്കാനും, ഉപന്യാസങ്ങൾ എഴുതാനും, ഭാഷകൾ വിവർത്തനം ചെയ്യാനും, കമ്പ്യൂട്ടർ പ്രോഗ്രാമുകൾ സൃഷ്ടിക്കാനും,സംഗീതം ചിട്ടപ്പെടുത്താനും, കലാസൃഷ്ടികൾ സൃഷ്ടിക്കാനും, പാഠപുസ്തകങ്ങൾ സംഗ്രഹിക്കാനും, സങ്കീർണ്ണമായ ശാസ്ത്രീയ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഉത്തരം നൽകാനും കഴിയും.
  “യന്ത്രങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ ഓർമ്മിക്കാനും, വേഗത്തിൽ കണക്കുകൂട്ടാനും, വിവരങ്ങൾ തൽക്ഷണം വീണ്ടെടുക്കാനും കഴിയുമെങ്കിൽ, നമ്മുടെ കുട്ടികൾ എന്താണ് പഠിക്കേണ്ടത്?”
  നമ്മുടെ തലമുറയുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വിദ്യാഭ്യാസ ചോദ്യമാണിത്.
  ഏകദേശം രണ്ട് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ്, വ്യാവസായിക വിപ്ലവത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ മുൻനിർത്തിയാണ് ആധുനിക വിദ്യാഭ്യാസസമ്പ്രദായം രൂപകൽപ്പന ചെയ്യപ്പെട്ടത്. നിർദ്ദേശങ്ങൾ കൃത്യമായി പാലിക്കുന്നവരെയും, വസ്തുതകൾ ഓർമ്മിക്കുന്നവരെയും, ആവർത്തിച്ചുള്ള ജോലികൾ കാര്യക്ഷമമായി നിർവ്വഹിക്കുന്ന അച്ചടക്കമുള്ള തൊഴിലാളികളെയുമാണ് അത് വളർത്തിയത്. ആ മാതൃക രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ വളർച്ചയ്ക്കും വ്യവസായങ്ങളുടെ പുരോഗതിക്കും നിർണ്ണായക പങ്കുവഹിച്ചു.
  എന്നാൽ ഇന്ന് ലോകം മാറിയിരിക്കുന്നു. എഐ (AI) വിപ്ലവം ആവശ്യപ്പെടുന്നത് അച്ചടക്കമുള്ള തൊഴിലാളികളെയല്ല; ചിന്തിക്കാനും, സൃഷ്ടിക്കാനും, നവീകരിക്കാനും, മാറുന്ന സാഹചര്യങ്ങളോട് പൊരുത്തപ്പെടാനും കഴിയുന്ന മനുഷ്യരെയാണ്.

ഭാവി എന്നത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ വസ്തുതകൾ അറിയുന്നവരുടെയല്ല, മറിച്ച് മികച്ച ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നവരുടെതാണ്.

ഉദാഹരണത്തിന് രണ്ട് വിദ്യാർത്ഥികളെ സങ്കൽപ്പിക്കുക.
അതിൽ ഒരു വിദ്യാർത്ഥി ജീവശാസ്ത്ര പാഠപുസ്തകം മുഴുവൻ മനഃപാഠമാക്കി പരീക്ഷയിൽ നൂറ് ശതമാനം മാർക്ക് നേടുന്നു.
മറ്റൊരു വിദ്യാർത്ഥി ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നു:
“പരമ്പരാഗത നാഡീരോഗങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കാൻ ജീൻ എഡിറ്റിംഗ് ഉപയോഗിക്കാനാകുമോ?”
ആ ഒരൊറ്റ ചോദ്യം ഒരുപക്ഷേ നാളെയുടെ വൈദ്യശാസ്ത്രത്തെ തന്നെ മാറ്റിമറിച്ചേക്കാം.
അപ്പോൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ പഠിച്ചത് ആരാണ്?
നമ്മുടെ സ്കൂളുകൾ ഇനി ഉത്തരക്കടലാസുകൾ നിർമ്മിക്കുന്ന ഫാക്ടറികളാകരുത്. അവ ചിന്തകരെ സൃഷ്ടിക്കുന്ന ലബോറട്ടറികളായി മാറണം. വിദ്യാഭ്യാസ ഫലങ്ങളിൽ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്ന രാജ്യങ്ങൾ അക്കാദമിക് അറിവിനൊപ്പം വിമർശനാത്മക ചിന്ത, സർഗ്ഗാത്മകത, സഹകരണം, പ്രശ്നപരിഹാരം എന്നിവയ്ക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. സങ്കീർണ്ണമായ, വേഗത്തിൽ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജോലിസ്ഥലങ്ങൾക്കായുള്ള മികച്ച തയ്യാറെടുപ്പുമായി ഈ സമീപനങ്ങൾ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, എന്നിരുന്നാലും ഒരു സംവിധാനവും പൂർണ്ണമല്ല.
# AI യുഗത്തിൽ, സർഗ്ഗാത്മകത പുതിയ സാക്ഷരതയായി മാറിയിരിക്കുന്നു

1. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനത്തിന്റെ കാരണങ്ങൾ മനഃപാഠമാക്കാൻ വിദ്യാർത്ഥികളോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നതിനുപകരം, ഒരു സുസ്ഥിര നഗരം രൂപകൽപ്പന ചെയ്യാൻ അവരോട് ആവശ്യപ്പെടുക.
2. പാഠപുസ്തകത്തിലെ നിർവ്വചനങ്ങൾ പകർത്തുന്നതിനുപകരം, യഥാർത്ഥ ജീവിതത്തിലെ ഒരു പ്രശ്നത്തിന് പരിഹാരം കണ്ടെത്തുന്ന ഒരു റോബോട്ട് രൂപകൽപ്പന ചെയ്യാൻ അവരെ പ്രാപ്തരാക്കുക.
3. എല്ലാവരും എഴുതുന്ന അതേ ഉപന്യാസം വീണ്ടും എഴുതിപ്പിക്കുന്നതിനുപകരം, ചോദ്യം ചെയ്യാനും, സംവദിക്കാനും, നവീകരിക്കാനും, സ്വന്തം ആശയങ്ങളെ യുക്തിയോടെ പ്രതിരോധിക്കാനും അവരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുക.
   കാരണം എഐ (AI) യുഗത്തിൽ, വിവരമല്ല സർഗ്ഗാത്മകതയാണ് പുതിയ സാക്ഷരത.

മനുഷ്യനാകാനുള്ള ശാസ്ത്രം

സ്കൂളുകൾ പലപ്പോഴും അവഗണിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു കാര്യം കൂടി നാം പഠിപ്പിക്കണം “മനുഷ്യനാകാനുള്ള ശാസ്ത്രം.”
കുട്ടികൾ അവരുടെ മസ്തിഷ്കം എങ്ങനെ പഠിക്കുന്നു, ഉറക്കം ഓർമ്മശക്തിയെ എന്തുകൊണ്ട് സ്വാധീനിക്കുന്നു, വ്യായാമം എങ്ങനെ ഏകാഗ്രത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു, വികാരങ്ങൾ തീരുമാനങ്ങളെ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു, സമ്മർദ്ദം പ്രകടനത്തെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുന്നു, സഹാനുഭൂതിയും ദയയും മനുഷ്യബന്ധങ്ങളെ എങ്ങനെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു എന്നിവ മനസ്സിലാക്കണം.
പ്രായപൂർത്തിയാകും മുമ്പേ വൈകാരിക ബുദ്ധിയുടെ മൂല്യം മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു പതിനഞ്ചുകാരനെ സങ്കൽപ്പിക്കുക. ആ അറിവ്, ലോകത്തിലെ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളുടെയും തലസ്ഥാനങ്ങൾ മനഃപാഠമാക്കുന്നതിനേക്കാൾ, അവന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരം മാറ്റിമറിച്ചേക്കാം.
അതുപോലെ തന്നെ, സാമ്പത്തിക സാക്ഷരതയും ഗണിതം പോലെ അടിസ്ഥാന വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ഭാഗമാകണം. ഓരോ കൗമാരക്കാരനും പണം എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യാം, എങ്ങനെ ലാഭിക്കാം, നിക്ഷേപിക്കാം, സാമ്പത്തിക തട്ടിപ്പുകൾ തിരിച്ചറിയാം, നികുതികളുടെ അടിസ്ഥാനതത്ത്വങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാം, അപകടസാധ്യതകൾ എങ്ങനെ വിവേകപൂർവ്വം വിലയിരുത്താം എന്നിവ അറിയണം.
ഇന്ന് പല ബിരുദധാരികൾക്കും സങ്കീർണമായ ‘കാൽക്കുലസ് പ്രശ്നങ്ങൾ’ അനായാസം പരിഹരിക്കാനാകും. എന്നാൽ സ്വന്തം വരുമാനവും ചെലവും ആസൂത്രണം ചെയ്യാനോ, വ്യക്തിഗത ബജറ്റ് കൈകാര്യം ചെയ്യാനോ പലരും ബുദ്ധിമുട്ടുന്നു. ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കേണ്ട കഴിവുകൾ പലപ്പോഴും നമ്മുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ ഏറ്റവും കുറവ് പഠിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവയാണ്.

ആശയവിനിമയ കഴിവുകൾക്കും വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ തുല്യ പ്രാധാന്യം ലഭിക്കണം.

ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും ഉയരങ്ങളിലെത്തുന്നവർ പലപ്പോഴും പരീക്ഷയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ മാർക്ക് നേടിയവരായിരിക്കണമെന്നില്ല. മികച്ച ഡോക്ടർമാർ, സംരംഭകർ, ശാസ്ത്രജ്ഞർ, അഭിഭാഷകർ, നേതാക്കൾ എന്നിവർക്കൊക്കെ ആശയങ്ങൾ വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കാനും, മറ്റുള്ളവരെ പ്രചോദിപ്പിക്കാനും, അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങൾ മാന്യമായി ചർച്ച ചെയ്യാനും, ടീമിനൊപ്പം ഫലപ്രദമായി പ്രവർത്തിക്കാനും അറിയാം.
അതിനാൽ, സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ഭാഗമായിത്തന്നെ ചെറുപ്പം മുതൽ പൊതുപ്രസംഗം, കഥപറച്ചിൽ, ആശയവിനിമയം, നേതൃത്വം, ചർച്ചയുടെ സംസ്കാരം, സംഘർഷപരിഹാരം, സഹകരണം എന്നിവ പഠിപ്പിക്കണം.

പരാജയങ്ങളെ നേരിടാൻ പഠിക്കുക

എഐ (AI) യുഗത്തിൽ ഏറ്റവും അനിവാര്യമായ, എന്നാൽ പലപ്പോഴും അവഗണിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു പാഠമുണ്ട് —പരാജയത്തെ നേരിടാൻ പഠിക്കുക!
പരീക്ഷകളിൽ തെറ്റുകൾക്ക് പലപ്പോഴും ശിക്ഷ ലഭിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ, തെറ്റുപറ്റുമോ എന്ന ഭയത്തോടെയാണ് കുട്ടികൾ വർഷങ്ങളോളം പഠിക്കുന്നത്. ക്രമേണ അവർ പരീക്ഷയെ മാത്രമല്ല, പുതിയ ആശയങ്ങളെയും വെല്ലുവിളികളെയും അപകടസാധ്യതകളെയും ഭയക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. എന്നാൽ ചരിത്രം മറ്റൊന്നാണ് പറയുന്നത്. മനുഷ്യരാശിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ മുന്നേറ്റങ്ങൾ പലപ്പോഴും തെറ്റുകളിൽ നിന്ന് പഠിക്കാനും വീണ്ടും ശ്രമിക്കാനുമുള്ള ധൈര്യത്തിൽ നിന്നാണ് പിറന്നത്.
ഒരു ബൾബ് വികസിപ്പിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തോമസ് എഡിസൺ ആയിരക്കണക്കിന് വസ്തുക്കൾ പരീക്ഷിച്ചു. ജെയിംസ് ഡൈസൺ വാക്വം ക്ലീനർ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ആയിരക്കണക്കിന് പ്രോട്ടോടൈപ്പുകൾ നിർമ്മിച്ചു. മികച്ച കണ്ടെത്തലുകൾ ആദ്യ ശ്രമങ്ങളിൽ നിന്ന് അപൂർവ്വമായി മാത്രമേ ജനിക്കാറുള്ളൂ.
ഉദാഹരണത്തിന്, ശരിയായ ഉത്തരം ലഭിക്കുന്നതിന് മാത്രമല്ല, ധീരമായ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നതിനും, ധീരമായ ആശയങ്ങൾ പരീക്ഷിക്കുന്നതിനും, പരാജയത്തിൽ നിന്ന് പഠിക്കുന്നതിനും, സഹപാഠികളെ വിജയിപ്പിക്കുന്നതിനും വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് മാർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഒരു സ്കൂൾ സങ്കൽപ്പിക്കുക. ആ സ്കൂൾ അനുകരണക്കാരെക്കാൾ പുതുമയുള്ളവരെ സൃഷ്ടിക്കും.

ലക്ഷ്യം കണ്ടെത്തൽ

വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ ഏറ്റവും അവഗണിക്കപ്പെട്ട ദൗത്യങ്ങളിലൊന്നാണ് ഓരോ കുട്ടിയെയും സ്വന്തം ജീവിതലക്ഷ്യം കണ്ടെത്താൻ സഹായിക്കുകയെന്നത്. ഓരോ കുട്ടിക്കും അതുല്യമായ ശക്തികളുണ്ട്. ചിലർ നിർമ്മിക്കുന്നു. ചിലർ സുഖപ്പെടുത്തുന്നു. ചിലർ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ചിലർ നയിക്കുന്നു. ചിലർ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ചിലർ കണ്ടുപിടിക്കുന്നു. യഥാർത്ഥ വിദ്യാഭ്യാസം എല്ലാവരെയും ഒരേ മൂശയിൽ വാർത്തെടുക്കുന്നതിനുപകരം അവരുടെ കഴിവുകൾ കണ്ടെത്താൻ കുട്ടികളെ സഹായിക്കണം.
അതായത് ഒരു മത്സ്യത്തോട് മരം കയറാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടാൽ അത് ജീവിതകാലം മുഴുവൻ സ്വയം പരാജിതനാണെന്ന് കരുതും. എന്നാൽ അതേ മത്സ്യം വെള്ളത്തിൽ അത്ഭുതങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കും.

മൂല്യങ്ങളും അനുകമ്പയും പഠിപ്പിക്കുക.

ഒരു സ്കൂളിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഉത്തരവാദിത്തം ബുദ്ധിശക്തിയുള്ള മനുഷ്യരെ മാത്രം വളർത്തുക എന്നതല്ല; കരുണയും ധാർമ്മികതയും ഉത്തരവാദിത്തബോധവും നിറഞ്ഞ മനുഷ്യരെ വാർത്തെടുക്കുകയെന്നതാണ്. മികച്ച യന്ത്രങ്ങൾ നിർമ്മിക്കാനുള്ള ഓട്ടത്തിൽ, മികച്ച മനുഷ്യരെ സൃഷ്ടിക്കുക എന്നതിന്റെ അർത്ഥം നമുക്ക് ഒരിക്കലും മറക്കരുത്.
എ ഐ യ്ക്ക് നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ സമവാക്യങ്ങൾ പരിഹരിക്കാനും, കുറ്റമറ്റ ഉപന്യാസങ്ങൾ എഴുതാനും, വമ്പിച്ച ഡാറ്റ വിശകലനം ചെയ്യാനും കഴിയും.

• മാതാപിതാക്കളെ നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു സുഹൃത്തിന്റെ വിറയുന്ന കൈ ചേർത്തുപിടിക്കാൻ
• പരാജയത്തിന്റെ വേദനയിൽ തളർന്ന ഒരു കുട്ടിയുടെ കണ്ണുനീർ തുടയ്ക്കാൻ
• കോപത്തേക്കാൾ ദയയും, സൗകര്യത്തേക്കാൾ സത്യസന്ധതയും, ഭയത്തേക്കാൾ ധൈര്യവും തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ
• സഹാനുഭൂതി അനുഭവിക്കാനോ, ക്ഷമിക്കാനോ, സ്നേഹിക്കാനോ, ത്യാഗം ചെയ്യാനോ
  ഒന്നിനും എ ഐ യ്ക്ക് സാധിക്കില്ല
  നാളത്തെ ലോകത്തിന് വേണ്ടത് മിടുക്കരായ എഞ്ചിനീയർമാരെയും ഡോക്ടർമാരെയും ശാസ്ത്രജ്ഞരെയും സംരംഭകരെയും മാത്രമല്ല. നല്ല മനുഷ്യരെയാണ് വേണ്ടത്.
  അസാധാരണമായ അറിവുണ്ടെങ്കിലും കരുണയില്ലാത്ത ഒരാൾ സമൂഹത്തിന് അപകടമാകാം. എന്നാൽ ജ്ഞാനവും സത്യസന്ധതയും സഹാനുഭൂതിയും ഉത്തരവാദിത്തബോധവും ഒരുമിച്ചുചേരുന്ന ഒരാൾക്ക് ലോകത്തെ മാറ്റിമറിക്കാൻ കഴിയും.
  ഒരുദിവസം പാഠപുസ്തകങ്ങളിലെ വിവരങ്ങൾ മറന്നുപോകും. ഇന്ന് പഠിക്കുന്ന സാങ്കേതികവിദ്യകൾ പോലും നാളെ കാലഹരണപ്പെടും. എന്നാൽ നമ്മുടെ സ്വഭാവം, നമ്മുടെ മൂല്യങ്ങൾ, മറ്റുള്ളവരോട് നാം പെരുമാറുന്ന രീതി—ഇവയാണ് ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നമ്മെ നിർവ്വചിക്കുകയും, നാം ഈ ലോകത്തിന് നൽകുന്ന യഥാർത്ഥ പൈതൃകമായി നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്.

എ ഐ: പുതിയ പഠനപങ്കാളി

ക്ലാസ് മുറികളിൽ നിന്ന് എ ഐ യെ നിരോധിക്കരുത്. പകരം അതിനെ വിവേകത്തോടെയും ഉത്തരവാദിത്തത്തോടെയും എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കണമെന്ന് വിദ്യാർത്ഥികളെ പഠിപ്പിക്കണം. മികച്ച ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കാൻ, എഐ നൽകുന്ന ഉത്തരങ്ങൾ വിമർശനാത്മകമായി വിലയിരുത്താൻ, വിവരങ്ങളുടെ വിശ്വാസ്യത പരിശോധിക്കാൻ, പക്ഷപാതം തിരിച്ചറിയാൻ, സ്വകാര്യത സംരക്ഷിക്കാൻ, തെറ്റായ വിവരങ്ങളിൽ നിന്ന് സത്യം വേർതിരിച്ചറിയാൻ, ഒടുവിൽ മനുഷ്യന്റെ വിധിബോധത്തിന് പകരം മറ്റൊന്നും വരാനാവില്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ അവർ പഠിക്കണം. AI യെ പഠനത്തിൽ ഒരു പങ്കാളിയാകണം; ചിന്തയ്ക്ക് പകരമാവരുത്.
എ ഐ യ്‌ക്കെതിരെ മത്സരിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥികളുടേതല്ല ഭാവി. ജിജ്ഞാസ, സർഗ്ഗാത്മകത, സഹാനുഭൂതി, ധാർമ്മികത, ജ്ഞാനം എന്നിവ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നതിന് സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിച്ച് മനുഷ്യബുദ്ധിയെ കൃത്രിമബുദ്ധിയുമായി സംയോജിപ്പിക്കുന്നവരുടെതായിരിക്കും ഭാവിയിലെ വിജയം. അതിനെ രൂപപ്പെടുത്താനുള്ള ജ്ഞാനവും, അതിനെ രൂപാന്തരപ്പെടുത്താനുള്ള ധൈര്യവും, നമുക്കെല്ലാവർക്കും വേണ്ടിയുള്ള ഒരു മികച്ച സ്ഥലമാക്കി മാറ്റാനുള്ള മാനവികതയും അവർക്കുണ്ടാകും.

ഉപസംഹാരം

ഏറ്റവും ആധുനികമായ കമ്പ്യൂട്ടറുകളോ സാങ്കേതികവിദ്യയോ ഉള്ളവയായിരിക്കില്ല ഭാവിയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ക്ലാസ് മുറി. ഏറ്റവും ജ്ഞാനികളായ മനസ്സുകളെയും, ദയയുള്ള ഹൃദയങ്ങളെയും, ഏറ്റവും ശക്തമായ സ്വഭാവത്തെയും പരിപോഷിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നായിരിക്കുമത്.
കാരണം, വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം ഒരിക്കലും ഒരു കുട്ടിയെ ഉപജീവനമാർഗ്ഗം കണ്ടെത്താൻ സഹായിക്കുകയെന്നതായിരുന്നില്ല. ജീവിക്കാൻ യോഗ്യമായ ഒരു ലക്ഷ്യം കണ്ടെത്താൻ ഒരു കുട്ടിയെ സഹായിക്കുകയെന്നതാണത്. ആശ്വാസത്തിന് പകരം ധൈര്യവും, കുറുക്കുവഴികൾക്ക് പകരം സത്യസന്ധതയും, നിസ്സംഗതയ്ക്ക് പകരം അനുകമ്പയും, വെറും അറിവിന് പകരം ജ്ഞാനവും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന മനുഷ്യരെ വളർത്തുകയെന്നതാണത്.
ഒരു ദിവസം, പരീക്ഷാ മാർക്കുകൾ പഴയ റിപ്പോർട്ട് കാർഡുകളിലെ മങ്ങിപ്പോയ അക്കങ്ങൾ മാത്രമായി മാറും. എന്നാൽ അവർ ജീവിച്ച മൂല്യങ്ങളും, അവർ സ്പർശിച്ച ജീവിതങ്ങളും, അവർ ധൈര്യത്തോടെ പിന്തുടർന്ന സ്വപ്നങ്ങളും, അവർ ലോകത്തിന് നൽകിയ നന്മയുമൊക്കെയാണ് അവരുടെ യഥാർത്ഥ പാരമ്പര്യമായി അവശേഷിക്കുക.
നമ്മുടെ സ്കൂളുകൾക്ക് കുട്ടികളിൽ ജിജ്ഞാസ ഉണർത്താനും, സ്വഭാവം രൂപപ്പെടുത്താനും, ഭാവനയ്ക്ക് ചിറകേകാനും, എങ്ങനെ ചിന്തിക്കണം എന്നതിലുപരി എന്തിനാണ് ചിന്തിക്കേണ്ടത് എന്നും പഠിപ്പിക്കാൻ കഴിയണം.
ശരിയായത് തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള വിവേകവും, തെറ്റുകൾ തിരുത്താനുള്ള ധൈര്യവും, തങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ വിവേകവും കരുണയും പ്രത്യാശയും നിറഞ്ഞ ഒരു ലോകം പിൻതലമുറയ്ക്ക് സമ്മാനിക്കാനുള്ള മാനവികതയും അവർക്കുണ്ടാകും.
ഡോ. അരുൺ ഉമ്മൻ
ന്യൂറോസർജൻ