രചന : ബദറുദ്ദീൻ പി കെ ✍️
പ്രിയപ്പെട്ട സ്ത്രീയേ,
നീ ഒരു പുരുഷൻ കരയുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?
നിന്റെ മുന്നിൽ
ഒരു പുരുഷൻ പൊട്ടിക്കരയുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?
ഒരുപക്ഷേ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല…
കാരണം,
പുരുഷന്റെ കണ്ണുനീർ
പലപ്പോഴും കണ്ണുകളിൽ എത്താറില്ല.
അത് നെഞ്ചിനുള്ളിൽ തന്നെ
കുഴിച്ചുമൂടപ്പെടുകയാണ് പതിവ്.
ചെറുപ്പം മുതലേ
അവനോട് പറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു…
ആൺകുട്ടികൾ കരയരുത്.
വീണാൽ എഴുന്നേൽക്കണം.
തോറ്റാൽ വീണ്ടും ശ്രമിക്കണം.
വേദനിച്ചാൽ സഹിക്കണം.
തകർന്നാൽ ആരും കാണാതെ
സ്വയം കൂട്ടിച്ചേർക്കണം.
അങ്ങനെ,
കരയാനുള്ള അവകാശം പോലും
അറിയാതെ വളർന്നവനാണ്
പിന്നീട് ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ
മുഴുവൻ ഭാരവും ചുമലിലേറ്റുന്നത്.
അച്ഛനാകുന്നു…
ഭർത്താവാകുന്നു…
മകനാകുന്നു…
സഹോദരനാകുന്നു…
സുഹൃത്താകുന്നു…
എല്ലാവർക്കും വേണ്ടി
ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
പക്ഷേ,
അവനുവേണ്ടി ഓടാൻ
ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ?
അവന്റെ വരുമാനം എല്ലാവർക്കും അറിയാം.
അവന്റെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും അറിയാം.
അവന്റെ തെറ്റുകൾ എല്ലാവർക്കും കാണാം.
പക്ഷേ,
അവന്റെ ക്ഷീണം
എത്രപേർ കാണുന്നുണ്ട്?
അവൻ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വാതിൽ തുറക്കും.
ആ ചിരിയുടെ പിന്നിൽ
ഒരു ദിവസത്തിന്റെ മുഴുവൻ
തളർച്ചയുണ്ടാകാം.
“എന്തുപറ്റി?”
എന്ന് ചോദിച്ചാൽ പോലും
“ഒന്നുമില്ല”
എന്നായിരിക്കും മറുപടി.
ആ “ഒന്നുമില്ല”
എന്ന വാക്കിനുള്ളിൽ
ഒരുപാട് കാര്യങ്ങൾ
ഉണ്ടായിരിക്കാം.
തോറ്റുപോയ സ്വപ്നങ്ങൾ…
പറയാൻ കഴിയാത്ത അപമാനങ്ങൾ…
ആരോടും പറയാത്ത സാമ്പത്തിക ഭാരം…
നഷ്ടപ്പെട്ട മനുഷ്യർ…
തിരിച്ചുകിട്ടാത്ത സ്നേഹം…
സ്വയം മാത്രം അറിയുന്ന പരാജയങ്ങൾ…
എല്ലാം.
രാത്രിയിൽ
വീട്ടിലുള്ളവർ ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞാൽ
ഫോണിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ
നിശബ്ദമായി ഇരിക്കുന്ന പുരുഷനെ
നീ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?
അവൻ ആരെയെങ്കിലും
മെസേജ് ചെയ്യാൻ നോക്കും…
പിന്നെ മായ്ച്ചുകളയും.
വിളിക്കാൻ ഫോൺ എടുക്കും…
പിന്നെ വയ്ക്കും.
കാരണം,
“എനിക്ക് സങ്കടമുണ്ട്”
എന്ന് പറയാൻ പോലും
അവന് ആരുമില്ലായിരിക്കാം.
അവൻ കരയുന്നില്ലെന്ന് കരുതി
അവന് വേദനയില്ലെന്ന്
വിചാരിക്കരുത്.
ചില പുരുഷന്മാർ
കരച്ചിലിനെക്കാൾ വലിയൊരു
ശിക്ഷയാണ് അനുഭവിക്കുന്നത്…
മിണ്ടാതെ സഹിക്കുക.
അവൻ ചിലപ്പോൾ
നിന്നോട് ദേഷ്യപ്പെടും.
ചെറിയ കാര്യങ്ങൾക്ക്
മിണ്ടാതിരിക്കും.
ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരിക്കും.
നിനക്ക് തോന്നും,
“ഇയാൾക്ക് എന്നോട്
സ്നേഹമില്ലെന്ന്.”
പക്ഷേ,
ഒരുപക്ഷേ അവന്
സ്നേഹം കുറവല്ല…
തന്റെ ഉള്ളിൽ നടക്കുന്ന
യുദ്ധം നിന്നോട് പറയാനുള്ള
ശക്തി കുറവായിരിക്കാം.
അതുകൊണ്ട്,
നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ പുരുഷനെ
അവൻ നിന്നോട് പറയുന്ന
വാക്കുകൾ കൊണ്ട് മാത്രം
വായിക്കരുത്.
അവന്റെ മൗനവും വായിക്കണം.
അവൻ പെട്ടെന്ന്
വീട്ടിലെത്താതെ വൈകുമ്പോൾ
അവൻ എവിടെയായിരുന്നു
എന്ന് മാത്രം അന്വേഷിക്കരുത്…
അവൻ എന്തൊക്കെയാണ്
മനസ്സിൽ ചുമന്നുകൊണ്ടുവന്നത്
എന്നും ചോദിക്കണം.
അവൻ ക്ഷീണിച്ച്
കസേരയിൽ ചാരുമ്പോൾ
“ഇത്രയും ക്ഷീണമോ?”
എന്ന് ചോദിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്
ഒരിക്കൽ അവന്റെ തലയിൽ
ഒന്ന് തലോടണം.
കാരണം,
ലോകം മുഴുവൻ
അവനോട് ശക്തനാകാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും.
അവന് വേണ്ടത്
നിന്റെ മുന്നിൽ മാത്രം
ശക്തനാകേണ്ടതില്ല എന്ന
ഒരു ചെറിയ ഉറപ്പായിരിക്കും.
“നീ കരഞ്ഞോളൂ…
ഞാൻ ആരോടും പറയില്ല.”
ഈ ഒരു വാക്ക് പോലും
ചില പുരുഷന്മാരുടെ
വർഷങ്ങളായുള്ള വേദനയെ
ഒഴുക്കിക്കളയാൻ മതിയാകും.
പ്രിയപ്പെട്ട സ്ത്രീയേ,
പുരുഷന് പണം മാത്രം വേണ്ട.
അവന് ഭക്ഷണം മാത്രം വേണ്ട.
അവന് ഒരു വീട് മാത്രം വേണ്ട.
അവനും ഒരു ഹൃദയമാണ്.
അവനും തളരും.
അവനും പേടിക്കും.
അവനും നഷ്ടങ്ങളെ ഓർത്ത്
രാത്രികളിൽ ഉറങ്ങാതെ കിടക്കും.
അവനും ഒരിക്കൽ
“എന്നെ ആരെങ്കിലും ഒന്ന്
ചേർത്തുപിടിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ”
എന്ന് ആഗ്രഹിക്കും.
പക്ഷേ,
അത് പറയാൻ അവന്
അഭിമാനം അനുവദിക്കില്ല.
അവന്റെ കണ്ണുനീർ
താഴേക്ക് വീഴുന്നതിന് മുമ്പ്
അവന്റെ ഹൃദയം എത്രതവണ
തകർന്നിട്ടുണ്ടെന്ന്
ആരും കാണാറില്ല.
അതുകൊണ്ട്,
പുരുഷനെ സ്നേഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ
അവന്റെ ആവശ്യങ്ങൾ മാത്രം
ശ്രദ്ധിക്കരുത്…
അവന്റെ മൗനവും
ശ്രദ്ധിക്കണം.
അവന്റെ ചിരിയും
ശ്രദ്ധിക്കണം.
അവന്റെ പെട്ടെന്നുള്ള
നിശ്ശബ്ദതയും ശ്രദ്ധിക്കണം.
കാരണം,
ചില പുരുഷന്മാർ
“എനിക്ക് സങ്കടമുണ്ട്”
എന്ന് പറയില്ല.
പകരം,
അവർ കുറച്ചുകൂടി
നിശ്ശബ്ദരാകും.
കുറച്ചുകൂടി
ഒറ്റപ്പെടും.
കുറച്ചുകൂടി
സ്വയം തന്നെ
താങ്ങിനിർത്തും.
അവസാനം,
ആരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാതെ
തങ്ങളുടെ വേദനയുമായി
ജീവിക്കാൻ പഠിച്ചുകളയും.
ഒരു പുരുഷന്റെ ഏറ്റവും വലിയ
ഒറ്റപ്പെടൽ എന്താണെന്ന് അറിയാമോ?
ആളുകൾക്കിടയിൽ
നിന്നുകൊണ്ടും
തന്റെ സങ്കടം പറയാൻ
ഒരാൾ പോലും ഇല്ലാതിരിക്കുക.
അവൻ എല്ലാവരുടെയും
താങ്ങായിരിക്കാം…
പക്ഷേ,
അവന് താങ്ങാകാൻ
ആരുമില്ലായിരിക്കാം.
അവൻ എല്ലാവരുടെയും
കണ്ണുനീർ തുടച്ചിട്ടുണ്ടാകാം…
പക്ഷേ,
അവന്റെ കണ്ണുനീർ
തുടയ്ക്കാൻ ആരും
അവന്റെ അരികിലുണ്ടായിരുന്നില്ലായിരിക്കാം.
അതിനാൽ പ്രിയപ്പെട്ട സ്ത്രീയേ,
നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ
ആ പുരുഷനെ ഒരിക്കൽ
സ്നേഹത്തോടെ നോക്കൂ.
അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക്
കുറച്ചുനേരം നോക്കൂ.
ഒരുപക്ഷേ,
അവൻ പറയാതെ കാത്തിരിക്കുന്ന
ഒരു വാക്ക് അവിടെ കാണാം…
“എനിക്ക് ഇനി
കുറച്ചുനേരം മാത്രം
പുരുഷനായി നിൽക്കേണ്ടതില്ല…
നിന്റെ മുന്നിൽ
ഞാനൊരു മനുഷ്യനായിക്കോട്ടെ.”
അവിടെ നിന്നാണ്
ഒരു പുരുഷന്റെ
ഏറ്റവും മനോഹരമായ
സ്നേഹം തുടങ്ങുന്നത്.
അവനെ മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കാതെ
അവനെ മനസ്സിലാക്കുന്ന
ഒരു ഹൃദയം കിട്ടുമ്പോൾ…
കരയാൻ മറന്നുപോയ
ഒരു പുരുഷൻ പോലും
വീണ്ടും കരയാൻ പഠിക്കും.
അത് ബലഹീനതയല്ല.
വർഷങ്ങളോളം
ഒറ്റയ്ക്ക് ചുമന്ന
ഒരു ഹൃദയത്തിന്
ഒടുവിൽ കിട്ടുന്ന
ഒരു തണലാണ്.