മുറിവുകളുടെ മ്യൂസിയം.
കവിത : റഫീഖ് പുളിഞ്ഞാൽ* മുറ്റംനിറയേകൊഴിഞ്ഞുവീണചിരിപ്പൂക്കൾ.വെയിൽകുഞ്ഞുങ്ങളെതാലോലിക്കുന്നമരത്തണലുകൾ.പിച്ചവെച്ചും,മണ്ണുവാരിയുംഓടിമാഞ്ഞകുസൃതികൾ,കിതച്ചുതളർന്നുവിയർത്തൊലിച്ച നടത്തങ്ങൾ.അകത്ത് ഇല്ലായ്മയുടെഓട്ടക്കലങ്ങൾ,ചിരികത്തിപ്പോയകറുത്തചുവരുകൾ,തുറന്നിട്ടജാലകത്തിനരികേകീറിപ്പോയ മിഴിയിളക്കങ്ങൾദ്രവിച്ച മനക്കോട്ടകൾമൂർച്ചയില്ലാത്ത പരിഭവങ്ങൾ.കട്ടിലിൽ ചുരുണ്ടുകിടക്കുന്ന വേലിയിറക്കം കഴിഞ്ഞകടൽ,കടൽക്കണ്ണിൽ മുങ്ങിത്താഴുന്ന കരയടുക്കാനാവാത്ത കപ്പൽ.
