നീയുള്ളപ്പോൾ
രചന : അൻസൽന ഐഷ ✍️ അതിരുകളില്ലാ ആകാശത്തിൽമേഘവിസ്ഫോടനം നടന്നാലുംനിന്റെ കൈയ്യെന്റെ തലയ്ക്കുമേലെകുടയായി വിടരുമ്പോൾഞാൻ നനയുവതെങ്ങനെ?അന്തിയിൽ പെയ്തിറങ്ങുന്നചാറ്റൽ പാതിരാനേരംരാമഴപ്പെയ്ത്തായി മാറിയാലുംനീ വിരിച്ച മേൽമൂടിയാൽഞാനെന്റെ സുരക്ഷയറിയുന്നുണ്ട്.ഉരുകിയൊലിക്കുന്ന സൂര്യതാപത്തെചെറുക്കുവാനായി ചെറുതെന്നൽപോലെഒഴുകിയെത്തുന്ന കുളിർകാറ്റിന്നിന്റെ രൂപമായത് പൊള്ളിയടരുന്നവേനൽച്ചൂടിൽ ഞാനറിഞ്ഞിരുന്നു.ഒടുവിൽ ഒറ്റയ്ക്കാകുന്നനേരത്ത്ഒരു മിന്നാമിന്നിയേപ്പോലെഅരികിലെത്തി തെന്നിപ്പറക്കുന്നത്എന്റെ പേടിമാറ്റാനാണെന്നുംഎനിക്കന്നേ അറിയാമായിരുന്നു.
