എനിക്ക് ഇരുപത്തിമൂന്നാം വയസ്സിൽ കിട്ടിയ കടിഞ്ഞൂൽ പുത്രൻ…
രചന : ഷാഫി റാവുത്തർ ✍ ഒരിക്കലും നിലച്ചിടാതുറക്കെനീ… കുതിക്കണംഅമരഹൃദയമൂർജ്ജമാക്കിഅവനിതന്നിലുയരണംഅടിച്ചമർത്തിയവഗണിക്കു-മാളുകൾക്കു മുന്നിലായ്അടിമമാനസം തകർക്കു-മാത്മസത്യമറിയണംചൂഷണത്തിനമ്പുകൾതൻമുനയടിച്ചൊടിയ്ക്കണംകാരിരുമ്പിൻ ചങ്ങല-ത്തളപ്പറുത്തെറിയണംവേട്ടനായ്ക്കളെതിരിടുമ്പോൾവേദന മറക്കണം…ദ്വേഷസാഗരത്തിരയ്ക്ക്തടയണയൊരുക്കണംദീപമായ് ജ്വലിക്കണം നീകൽത്തുറുങ്കിരുട്ടിലും..അക്ഷരങ്ങൾ നേരിലേക്കുപാലമായ്പ്പണിയണംആശയത്തെയാത്മമായ്-പ്പുണർന്നു നേരെനീങ്ങണംസങ്കടത്തലയ്ക്കുമേലെപുഞ്ചിരിപൊഴിക്കണംമണ്ണിനെന്നും മധുരമൂറുംനന്മതന്നെയേകണംജീവനുള്ള നാൾ വരേക്കുംതലയുയർത്തിനിൽക്കണം.
