വഴിയിലെ കല്ലുകൾ

രചന : അനിൽ മാത്യു ✍

വഴിയിലെ കല്ലുകൾക്ക്
നിന്റെ ജാതി അറിയില്ല.
തട്ടി വീഴുമ്പോൾ
ചോര പൊടിയുന്നത്
ഒരേ വേദനയിലാണെന്ന്
ഭൂമിക്കറിയാം.
​തൊണ്ട വരളുമ്പോൾ
കിണറുകൾ നിന്നോട്
ഭാഷ ചോദിക്കില്ല.
ഉള്ളിലെ തണുപ്പ്
നിനക്ക് നൽകാൻ
അവയ്ക്ക്
നിബന്ധനകളില്ല.
​ഒരു ശ്മശാനവും
അവിടെ എത്തുന്നവന്റെ
പദവി തിരയാറില്ല.
അവിടെ ചാരത്തിന്
ഒരേ നിറമാണ്.
മണ്ണിന് ഒരേ മനസുമാണ്.
​പക്ഷേ, മനുഷ്യൻ നിന്നെ
ചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ
തളയ്ക്കും..
അവൻ്റെ ദൈവങ്ങൾക്കും
അവൻ്റെ രാഷ്ട്രീയത്തിനും
നിന്റെ സമ്മതം തേടും.
​തിരമാലകൾക്ക് അറിയാം
കരയെ പുണരാൻ
അനുവാദം വേണ്ടെന്ന്.
കാറ്റിന് അറിയാം
ദൂരങ്ങൾ അളക്കാൻ
അതിരുകൾ വേണ്ടെന്ന്.
​മനുഷ്യൻ മാത്രം
അതിരുകൾ വരച്ച്
അതിലിരുന്ന് അഭിമാനം
കൊള്ളുന്നു.
​അവിടെ നീ ഒന്നും
പറയാതിരിക്കുക.
കാരണം, സ്വയം
ചങ്ങലയണിഞ്ഞവർക്ക്
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിൻ്റെ മണം
അപരിചിതമായിരിക്കുമല്ലോ..