രചന : റഹീസ് ✍️
കാലം മായ്ക്കാത്ത മുറിവുകളില്ലെന്ന് വിശ്വസിക്കാനാണ് നമുക്കിഷ്ടം. പക്ഷേ, ചില മുറിവുകൾ അങ്ങനെയല്ല. അവ കാലപ്പഴക്കത്തിൽ ഒലിച്ചുപോകുന്നില്ല, മറിച്ച് ഓരോ നിമിഷവും നീറിപ്പുകയുന്ന കനലുകളായി ഹൃദയത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ കിടക്കും. ഒരു പൈതലിന്റെ കണ്ണുനീർ വീണ മണ്ണിൽ, ആ പിഞ്ചുശരീരം അനുഭവിച്ച വേദനയുടെ തീക്ഷ്ണതയിൽ, ലോകം മുഴുവൻ ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചു നിൽക്കുന്നു.
”കുഞ്ഞിളം പൈതലേ…”
നിന്റെ വിരിമാറിലേക്ക് ആ ക്രൂരതകൾ കടന്നുകയറുമ്പോൾ, നീ ആരെയാണ് വിളിച്ചു നിലവിളിച്ചത്? ആകാശമോ, അതോ നീ കാണാത്ത ദൈവത്തെയോ? നിന്റെ പിഞ്ചു കൈകൾ ആ കാമഭ്രാന്തരായ മൃഗങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ തട്ടി വിറച്ചപ്പോൾ, നിന്റെ ഉള്ളം പിടച്ചപ്പോൾ, ആ ക്രൂരന്മാർക്ക് അത് കേവലം ഒരു ഇരയുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ മാത്രമായിരുന്നു. നിന്നെ ദ്രോഹിച്ചവർക്ക് അതൊരു കാമത്തിന്റെ ആറാട്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, നിനക്കതൊരു നരകത്തിന്റെ ആമുഖമായിരുന്നു.
നീ പിടഞ്ഞ രാത്രികളിൽ
നക്ഷത്രങ്ങൾ പോലും കൺപൊത്തി,
നിന്റെ കുഞ്ഞുകണ്ണുകളിൽ
മരണത്തിന്റെ തണുപ്പ് പടർന്നപ്പോൾ
ആകാശം പോലും ചോരനിറത്തിൽ വിതുമ്പി!
കാമഭ്രാന്തന്റെ നഖമുനകൾ
നിന്റെ പനിനീർ ഇതളുകൾ കീറിയപ്പോൾ,
ദൈവമേ, നീ എവിടെയായിരുന്നു?
ആ കുഞ്ഞുശരീരത്തിന്റെ വിറയലിൽ
ലോകത്തിന്റെ മനസ്സാക്ഷി മരിച്ചുവീണു!
നമ്മുടെ സമൂഹം നീതിയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ആ കുഞ്ഞിന്റെ നിലവിളി മാത്രം എന്തുകൊണ്ട് ഉയർന്നു കേൾക്കുന്നില്ല? നിന്റെ കണ്ണീർ ഒരു കടലായി മാറിയാൽ, ആ കടലിന് ഇക്കരെയുള്ള മനുഷ്യരുടെ കാപട്യങ്ങളെ ഒലിച്ചു കൊണ്ടുപോകാൻ കഴിയുമോ? ഇല്ല. നമ്മൾ കേവലം വാക്കുകൾ കൊണ്ട് നിനക്ക് മാപ്പ് അപേക്ഷിക്കുന്നു. പക്ഷെ, ആ വാക്കുകൾക്ക് നിന്റെ വേദനയുടെ ഭാരം താങ്ങാൻ കഴിയുമോ?
നീ സഹിച്ച ക്രൂരതകൾക്ക്, നിന്റെ ബാല്യം കവർന്നവർക്ക് നൽകാൻ ഇവിടെ ശിക്ഷകളുണ്ടോ? തൂക്കുമരങ്ങളോ, ജയിൽച്ചുവരുകളോ നിനക്ക് തിരിച്ചുതരാൻ കഴിയാത്ത നിന്റെ ചിരിയുടെ വിലയാകുമോ? ഒരിക്കലുമില്ല.
ഓരോ തവണ ആ പിഞ്ചു മുഖം ഓർക്കുമ്പോഴും, ഉള്ളം പിടയുകയാണ്. നിന്റെ കുഞ്ഞുടുപ്പിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച പാടുകൾ വെറും കറകളല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യത്വം മരിച്ചതിന്റെ അടയാളങ്ങളാണ്. നിനക്ക് ഞങ്ങൾ നൽകിയ ലോകം, നിന്നെ സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഈ വഞ്ചകരുടെ ലോകം – അതിന് നിന്നോട് മാപ്പ് ചോദിക്കാൻ പോലും അർഹതയില്ല.
ഉറങ്ങൂ പൈതലേ….
ഈ ഇരുണ്ട ലോകത്തിന്റെ ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ നിനക്ക് സമാധാനം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടാകില്ല. പക്ഷേ, ഇനി വരുന്ന ഒരു ലോകത്തിലെങ്കിലും, നിന്റെ കളിചിരികൾക്ക് വസന്തം വിരിയട്ടെ. മനുഷ്യൻ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന മൃഗങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ഒരിടത്ത്, നീ ഭയമില്ലാതെ ചിരിക്കട്ടെ.
നിന്നെ നോവിക്കാൻ ഇനിയാർക്കും കഴിയാത്ത ഒരിടത്ത്, നിന്റെ മുറിവുകൾക്ക് ആശ്വാസം ലഭിക്കട്ടെ. നിന്റെ കണ്ണീർ തുള്ളികൾക്ക് പകരം, നക്ഷത്രങ്ങൾ നിനക്ക് കാവലിരിക്കട്ടെ..!
𝓻𝓪𝓱𝓮𝓮𝓼…മൗനലിഖിതങ്ങൾ അക്ഷര മൊഴി