രചന : ജോർജ് കക്കാട്ട് ✍️
ഭൂഗർഭജലനിരപ്പ് താഴുന്നു.
മരങ്ങൾക്ക് കുടിക്കാൻ ഒന്നുമില്ല.
വേരുകൾ ആഴത്തിൽ നീണ്ടുനിൽക്കുന്നു, വെറുതെ,
“ഇന്ധനം നിറയ്ക്കൽ” അസാധ്യമാണ്.
മരങ്ങൾ ഞരങ്ങുന്നു,
എല്ലാ അരുവികളും വരണ്ടുപോകുന്നു,
വാടിപ്പോകുന്ന ഇലകൾ ദാഹത്താൽ നിലവിളിക്കുന്നു,
പിന്നെ ഉടനെ ആകാശത്ത് നിന്ന് “മഞ്ഞ്” പെയ്യുന്നു.
വയലുകൾക്ക് തീ പിടിക്കുന്നു,
തീജ്വാലകളുടെ മതിലിനാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു,
ഉണങ്ങിയ മരങ്ങളാണ്,
ഏറ്റവും മോശം പേടിസ്വപ്നങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
തടാകങ്ങളിലും അരുവികളിലും
ചത്ത മത്സ്യങ്ങൾ ഉപരിതലത്തിൽ പൊങ്ങിക്കിടക്കുന്നു,
ഓക്സിജൻ കുറഞ്ഞ വെള്ളം
ആൽഗകളാൽ മെച്ചപ്പെടുന്നില്ല.
ആളുകൾ നിരന്തരം കഷ്ടപ്പെടുന്നു,
അവരുടെ രക്തം കട്ടിയാകുന്നു, സാവധാനം നീങ്ങുന്നു,
ചൂട് “അവരുടെ തലച്ചോറിലെ സെർവറിനെ” തളർത്തുന്നു,
കേടായ ഭക്ഷണം അവരുടെ കുടലുകളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നു.