രചന : റഹീസ് ✍️
പുഴതൻ ആഴത്തിൽ
മൗനം പൂക്കുംപോൽ
ഉള്ളിലെ കരുത്തുകൾ
മൂടിക്കിടപ്പൂ;
കരിയില തൻ മീതെ
പൊടിപടലങ്ങൾ തൻ
ഭാരമായി, വന്നിരുൾ
വാരിപ്പൊതിഞ്ഞു.
ഉള്ളം കനൽ പോൽ
കത്തിയെരിഞ്ഞിട്ടും,
ചൊല്ലാൻ മടിക്കുന്നതെന്തോ
തിരക്കിൽ?
കാലം കടന്നുപോം
കാറ്റിലലിഞ്ഞങ്ങു-
മാലകളായൊന്നു
നീന്തി നീങ്ങീടുകില്ലേ?
ഉള്ളറിഞ്ഞോരു തഴുകൽ, വെയിൽപ്പൊട്ടുപോൽ
ഉള്ളിലെ മഞ്ഞിനെ
ഉരുക്കി മാറ്റും.
തള്ളിക്കളയല്ലേ,
ഉള്ളിലുള്ളോരറിവിൻ
പൂത്തുലഞ്ഞീടുമീ
വാക്കുകൾ കേവലം.
ഉള്ളതെല്ലാം നാം പങ്കുവെച്ചീടുക,
വെള്ളിവെളിച്ചത്തിൽ
സ്നേഹം വളർത്തുക;
ഉള്ളം തുറക്കുന്ന
നേരത്തു മാത്രമെ
ഉള്ളവർ നമ്മളായിത്തീരുകയുള്ളൂ!
𝓻𝓪𝓱𝓮𝓮𝓼….