രചന : സുരേഷ്കുട്ടി ✍️
ഗര്ഭകാലം എന്നത് കുഞ്ഞിന്റെ ഒരു വളർച്ചാ ഘട്ടം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ ഭാവി ജീവിതത്തെ പൂർണ്ണമായും രൂപപ്പെടുത്തുന്ന നിർണ്ണായക സമയമാണ്. മനുഷ്യ ശരീരത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ പലപ്പോഴും ഒളിച്ചിരിക്കുന്നത് വളരെ ചെറിയ അടയാളങ്ങളിലാണെന്ന വിശ്വാസം ദീർഘകാലമായി നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. ഇതിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ് ചൂണ്ടുവിരലിന്റെയും മോതിരവിരലിന്റെയും നീളങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള അനുപാതം. ഗർഭസ്ഥ ശിശുവിന്റെ വികാസത്തിൽ ടെസ്റ്റോസ്റ്റിറോൺ, ഈസ്ട്രജൻ എന്നീ ഹോർമോണുകൾ ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനത്തിന്റെ ജീവശാസ്ത്രപരമായ ബാക്കിപത്രമായാണ് വിരലുകളുടെ നീളത്തിലുള്ള ഈ വ്യത്യാസത്തെ ഗവേഷകര് കണക്കാക്കുന്നത്.
പുരുഷന്മാരിൽ സാധാരണയായി ചൂണ്ടുവിരലിനേക്കാൾ നീളം കൂടുതൽ മോതിരവിരലിനായിരിക്കും, ഇത് ഗർഭപാത്രത്തിൽ വെച്ച് ഉയർന്ന അളവിൽ ടെസ്റ്റോസ്റ്റിറോൺ ലഭിച്ചതിന്റെ സൂചനയായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ സ്ത്രീകളിൽ കൂടുതലായും മോതിരവിരലിനേക്കാൾ നീളം കൂടുതൽ ചൂണ്ടുവിരലിനായിരിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ രണ്ട് വിരലുകളും ഏകദേശം ഒരേ നീളത്തിലായിരിക്കും. ഗർഭകാലത്തെ ഈസ്ട്രജൻ ഹോർമോണിന്റെ സ്വാധീനമാണ് ഇതിന് കാരണം. ഈ വ്യത്യാസം കേവലം വിരലുകളുടെ നീളത്തിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങി നിൽക്കുന്ന ഒന്നല്ലെന്നും, ഭാവിയിൽ വരാൻ സാധ്യതയുള്ള രോഗങ്ങളെയും വ്യക്തിയുടെ സ്വഭാവ സവിശേഷതകളെയും വരെ സ്വാധീനിക്കാൻ ഇതിന് കഴിയുമെന്നും പഠനങ്ങൾ അവകാശപ്പെടുന്നു.
ഹോർമോണുകൾ വിരലുകളുടെ വളർച്ചയെ എങ്ങനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു എന്ന് കൃത്യമായി മനസ്സിലാക്കാൻ എലികളിൽ നടത്തിയ പരീക്ഷണങ്ങൾ വഴിത്തിരിവായി. ഭ്രൂണാവസ്ഥയിലുള്ള എലികളുടെ വിരലുകളിൽ ആൻഡ്രോജൻ, ഈസ്ട്രജൻ റിസപ്റ്ററുകൾ ഉയർന്ന അളവിൽ കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്, പ്രത്യേകിച്ച് നാലാമത്തെ വിരലിലാണ് ഇവയുടെ സ്വാധീനം ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രകടമാകുന്നത്. ഗർഭകാലത്തിന്റെ ഒരു നിർണ്ണായക ഘട്ടത്തിൽ ആൻഡ്രോജൻ റിസപ്റ്ററുകൾ ഉത്തേജിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ കാർട്ടിലേജ് കോശങ്ങൾ അതിവേഗം പെരുകുകയും മോതിരവിരലിന്റെ നീളം ഗണ്യമായി വർദ്ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നേരെമറിച്ച് ഈസ്ട്രജൻ റിസപ്റ്ററുകൾ സജീവമാകുമ്പോൾ കോശങ്ങളുടെ വളർച്ച നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുകയും വിരലിന്റെ നീളം കുറയുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ പ്രക്രിയകൾ ജനനത്തിന് ശേഷം സംഭവിക്കുന്ന ഒന്നല്ല, ഗർഭപാത്രത്തിലെ ചുറ്റുപാടിൽ വെച്ച് തന്നെ പൂർണ്ണമായും രൂപപ്പെടുന്നവയാണ്. ശരീരത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളുടെ വളർച്ചയെ ഏകോപിപ്പിക്കുന്ന ജീനുകൾ വിരലുകളുടെ വളർച്ചയെയും പ്രത്യുത്പാദന വ്യവസ്ഥയെയും ഒരുപോലെ നിയന്ത്രിക്കുന്നത് എങ്ങനെ എന്നത് ജൈവശാസ്ത്രത്തിലെ വളരെ സുപ്രധാനമായ ഒരു കണ്ടെത്തലാണ്.
വിരലുകളുടെ നീളവും സ്തനാർബുദ സാധ്യതയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് ഇന്ത്യയിൽ നടന്ന അതിവിപുലമായ പഠനം കൂടുതൽ വെളിച്ചം വീശുന്നുണ്ട്. ടാറ്റാ മെമ്മോറിയൽ സെന്ററിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ മൂവായിരത്തിലധികം സ്ത്രീകളിൽ നടത്തിയ ഈ പഠനത്തിൽ ആർത്തവവിരാമത്തിന് മുന്പ് സ്ത്രീകളിൽ വലതുകൈയിലെ മോതിരവിരലിനേക്കാൾ നീളം കൂടുതൽ ചൂണ്ടുവിരലിനാണെങ്കിൽ സ്തനാർബുദ സാധ്യത ഗണ്യമായി കുറയുന്നു എന്ന് കണ്ടെത്തി. ഗർഭപാത്രത്തിൽ വെച്ച് ഉയർന്ന അളവിൽ ഈസ്ട്രജൻ ലഭിച്ചവരിൽ രോഗസാധ്യത ഇരുപത്തിയൊൻപത് ശതമാനത്തോളം കുറവാണെന്നാണ് കണക്കുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ആർത്തവവിരാമത്തിന് ശേഷമുള്ള സ്ത്രീകളിൽ ഇത്തരം ഒരു ബന്ധം കണ്ടെത്താൻ ഗവേഷകര്ക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. ഗർഭകാലത്തെ ഹോർമോൺ വ്യതിയാനങ്ങൾ .സ്തനാർബുദത്തിന്റെ പ്രാരംഭ ഘട്ടത്തെ എങ്ങനെ സ്വാധീനിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ വ്യക്തമായ തെളിവാണിത്. ഉയർന്ന ടെസ്റ്റോസ്റ്റിറോൺ ലഭിച്ചവരിൽ അത് പിന്നീട് ഈസ്ട്രജനായി മാറുകയും കോശങ്ങളുടെ അമിതമായ വളർച്ചയ്ക്ക് കാരണമാകുകയും ചെയ്തേക്കാം എന്ന നിഗമനവും ഇതിൽ നിന്നും രൂപപ്പെടുന്നുണ്ട്.
ഇതേ രീതി ഉപയോഗിച്ച് മനുഷ്യന്റെ ലൈംഗിക ആഭിമുഖ്യത്തെക്കുറിച്ചും അതിവിശദമായ പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. രണ്ട് ലക്ഷത്തിലധികം ആളുകളിൽ നടത്തിയ പഠനങ്ങളുടെ വിശകലനത്തിൽ സ്വവർഗ്ഗാനുരാഗികളായ സ്ത്രീകളിൽ പുരുഷന്മാരുടേതിന് സമാനമായി ചൂണ്ടുവിരലിനേക്കാൾ നീളം കൂടുതൽ മോതിരവിരലിനാണ് എന്ന് തെളിഞ്ഞു. പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടാത്ത പഠനങ്ങളെക്കൂടി ഉൾപ്പെടുത്തി കർശനമായ വിശകലന രീതിയിലൂടെ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ സ്വവർഗ്ഗാനുരാഗികളായ പുരുഷന്മാരിൽ സ്ത്രീകളുടേതിന് സമാനമായി മോതിരവിരലിനേക്കാൾ നീളം കൂടുതൽ ചൂണ്ടുവിരലിനാണ് എന്നും വ്യക്തമായി. അതേസമയം ഉഭയലിംഗാനുരാഗികളിൽ ഇത്തരമൊരു വ്യത്യാസം പ്രകടമല്ല എന്നതും ശ്രദ്ധേയമാണ്.
ഇത്രയധികം പഠനങ്ങൾ ഗർഭകാലത്തെ ഹോർമോണുകളുടെ സ്വാധീനത്തെ അനുകൂലിക്കുമ്പോഴും ശാസ്ത്രലോകത്ത് ഇതിനെതിരെ ശക്തമായ വിമർശനങ്ങളും ഉയർന്നുവരുന്നുണ്ട്. ആയിരത്തിനാനൂറിലധികം പഠനങ്ങൾ ആശ്രയിക്കുന്ന ഈ വിരൽ സിദ്ധാന്തം വലിയൊരു പരിധിവരെ അർത്ഥശൂന്യമാണെന്ന് പല ഗവേഷകരും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.
മനുഷ്യ ശരീരത്തിന്റെ പൊതുവായ വലിപ്പവും വിരലുകളുടെ നീളവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് പ്രധാനമായും ഈ വിമർശനം ഉയരുന്നത്. പുരുഷന്മാർക്ക് പൊതുവെ സ്ത്രീകളേക്കാൾ വലിയ കൈകളും നീളമുള്ള വിരലുകളും ഉള്ളതിനാൽ സ്വാഭാവികമായി തന്നെ മോതിരവിരലിന് നീളം കൂടാം. ഇതിൽ ഗർഭകാല ഹോർമോണുകൾക്ക് വലിയ പങ്കില്ല എന്ന് വാദിക്കുന്നവരുമുണ്ട്. കൂടാതെ വിരലുകളുടെ നീളം അളക്കുന്ന രീതികളിലെ പിഴവുകളും വലിയൊരു പ്രശ്നമാണ്. സ്കാനറുകൾ ഉപയോഗിച്ച് അളക്കുമ്പോൾ വിരലുകളിലെ മൃദുവായ കോശങ്ങൾക്ക് രൂപമാറ്റം സംഭവിക്കുകയും ഇത് കൃത്യതയില്ലാത്ത ഫലങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ബിബിസി നടത്തിയ വലിയൊരു ഇന്റർനെറ്റ് സർവേയിൽ ആളുകൾ സ്വന്തമായി വിരലുകൾ അളന്നപ്പോൾ ലഭിച്ച വിവരങ്ങൾ വിദഗ്ദ്ധർ നേരിട്ട് അളന്നതിനേക്കാൾ കൃത്യത കുറഞ്ഞതായിരുന്നു.
അസ്ഥികളുടെ നീളം കൃത്യമായി അളക്കുന്നതിന് പകരം ചർമ്മത്തിന്റെ പുറത്ത് കൂടി അളക്കുന്ന രീതി പലപ്പോഴും തെറ്റായ നിഗമനങ്ങളിലാണ് എത്തിച്ചേരുന്നത്. ഗർഭപാത്രത്തിലെ ഹോർമോണുകൾ ശരീരഘടനയെ സ്വാധീനിക്കുന്നുണ്ട് എന്നത് മൃഗങ്ങളിൽ നടന്ന പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ അർത്ഥശങ്കയ്ക്കിടയില്ലാത്തവിധം തെളിയിക്കപ്പെട്ട ഒരു യാഥാർത്ഥ്യമാണ് എന്നിരിക്കെ മനുഷ്യനെപ്പോലെ അങ്ങേയറ്റം സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു ജീവിയിൽ ജനിതക ഘടകങ്ങളും പാരിസ്ഥിതിക സ്വാധീനങ്ങളും ഒരുപോലെ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ കേവലം വിരലുകളുടെ നീളത്തെ മാത്രം ആശ്രയിച്ച് ഒരാളുടെ വ്യക്തിത്വമോ രോഗസാധ്യതയോ കൃത്യമായി പ്രവചിക്കുക അസാധ്യമാണ് എന്നാണ് വിമര്ശകരുടെ വാദം. എങ്കിലും മനുഷ്യ ശരീരവും ഹോർമോണുകളും തമ്മിലുള്ള സങ്കീർണ്ണമായ ബന്ധത്തെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ഒരു ഉപാധി എന്ന നിലയിൽ ശാസ്ത്രലോകത്ത് ഇതിന് അതിന്റേതായ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. നിരന്തരമായ ചോദ്യം ചെയ്യലുകളിലൂടെയും പുതിയ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ ഉൾക്കൊണ്ടുമാണല്ലോ ശാസ്ത്രം എപ്പോഴും മുന്നോട്ട് പോകുന്നത്.
