രചന : സരിത ശ്യാം ✍️
അനുസരിക്കാൻ മാത്രം അറിയാവുന്ന ഒരു തലമുറയുണ്ടായിരുന്നു…
കുറച്ചു കാലം മുന്നേ 😇
സ്വന്തം ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് പോലും അഭിപ്രായം പറയാൻ കഴിയാതിരുന്ന ഒരു തലമുറ 😇
എന്ത് പഠിക്കണം എന്ന് വീട്ടുകാർ തീരുമാനിക്കും.
എന്ത് ജോലി ചെയ്യണം എന്ന് മറ്റുള്ളവർ തീരുമാനിക്കും.
എവിടെ പോകണം, ആരോട് കൂട്ടുകൂടണം, എങ്ങനെ ജീവിക്കണം…
പല കാര്യങ്ങൾക്കും അവരുടെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു അവസാന വാക്ക്.😇
വിവാഹത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ പോലും സ്വന്തം മനസ്സിന് സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
വീട്ടുകാർ കണ്ടെത്തുന്ന ഒരാളെ വിവാഹം കഴിച്ച്,
അയാളെ സ്നേഹിക്കാൻ പഠിച്ച്,
ആ ജീവിതത്തോട് പൊരുത്തപ്പെട്ട്,
“ഇതാണ് എന്റെ ജീവിതം” എന്ന് സ്വയം വിശ്വസിച്ച് മുന്നോട്ട് പോയവർ.😇
അവർക്കും ഇഷ്ടങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
സ്വപ്നങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു.
ആരെയെങ്കിലും സ്നേഹിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം.
എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ആകണമെന്ന ആഗ്രഹമുണ്ടായിട്ടുണ്ടാകാം.
ഒരുപാട് ദൂരം സഞ്ചരിക്കണമെന്നോ, സ്വന്തം ഇഷ്ടമുള്ളൊരു ജീവിതം ജീവിക്കണമെന്നോ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം.😇
പക്ഷേ പലപ്പോഴും ആ ആഗ്രഹങ്ങൾ
“വേണ്ട… വീട്ടുകാർ എന്ത് പറയും?” എന്നൊരു ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ അവസാനിച്ചു.
അന്നത്തെ മനുഷ്യർക്ക് സ്വന്തമായി ശബ്ദമുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നല്ല…
ആ ശബ്ദം കേൾക്കാൻ അധികം പേരുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവർ പലതും മിണ്ടാതെ സഹിച്ചു.
സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങൾ പതുക്കെ മാറ്റിവെച്ചു.
മറ്റുള്ളവരുടെ സന്തോഷത്തിനുള്ളിൽ സ്വന്തം സന്തോഷം തിരഞ്ഞു.
ഇന്ന് അതേ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ
നമുക്ക് ചിലപ്പോൾ സങ്കൽപ്പിക്കാൻപോലും കഴിയില്ല…
കാരണം ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾക്ക് അവരുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ തുറന്ന് പറയാം.
ഇഷ്ടമുള്ള വിഷയം പഠിക്കാം.
ഇഷ്ടമുള്ള ജോലി തിരഞ്ഞെടുക്കാം.
ആരോടൊപ്പം ജീവിക്കണം എന്നതിൽ സ്വന്തം അഭിപ്രായം പറയാം.
തങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളോട് “ഇല്ല” എന്ന് പറയാനും അവർ പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അത് കാണുമ്പോൾ പഴയ തലമുറയിലെ ചിലരെങ്കിലുo
നെടുവീർപ്പ് ഇടുന്നുണ്ടാവാം
“ഞങ്ങൾക്കും അന്ന് ഇതുപോലെ പറയാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ…”
ഒരുപക്ഷേ സ്നേഹിച്ച ഒരാളെ സ്വന്തമാക്കാമായിരുന്നു.
ഒരുപക്ഷേ ചില സ്വപ്നങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു.
ഒരുപക്ഷേ സ്വന്തം ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു തീരുമാനമെങ്കിലും
സ്വന്തമായി എടുക്കാമായിരുന്നു.
പക്ഷേ അതൊന്നും സംഭവിച്ചില്ല.
അവർ മോശം ജീവിതമാണ് ജീവിച്ചതെന്നല്ല.
അവർക്ക് സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നുമല്ല.
അവർ അവരുടെ കാലത്തിനനുസരിച്ച് ജീവിച്ചു.
അവർക്ക് ലഭിച്ച സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിന്ന്
അവർക്കാവുന്ന ഏറ്റവും നല്ല ജീവിതം ഉണ്ടാക്കി.
ഇന്നത്തെ തലമുറയും തെറ്റല്ല.
പഴയ തലമുറയും തെറ്റല്ല.
കാലമാണ് മാറിയത്.
അന്ന് “മറ്റുള്ളവർ എന്ത് വിചാരിക്കും?” എന്നതായിരുന്നു വലിയ ചോദ്യം.
അന്ന് കുടുംബത്തിന്റെ സന്തോഷത്തിനായി സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങൾ മാറ്റിവെച്ചവർ ഏറെയായിരുന്നു.
ഇന്ന് സ്വന്തം സന്തോഷത്തിനും അത്ര തന്നെ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുന്നുണ്ട് എന്നത് ഒരു നല്ല കാര്യം തന്നെ 🔥
അന്ന് പൊരുത്തപ്പെടുക എന്നത് ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു.
ഇന്ന് സ്വയം നഷ്ടപ്പെടാതെ പൊരുത്തപ്പെടാൻ പുതിയ തലമുറ പഠിച്ചു 🔥
രണ്ട് കാലഘട്ടങ്ങൾ…
രണ്ട് ജീവിതരീതികൾ…
രണ്ട് വ്യത്യസ്ത ലോകങ്ങൾ.
പഴയ തലമുറ നമ്മളെ പഠിപ്പിച്ചത്
“മറ്റുള്ളവർക്കുവേണ്ടി എങ്ങനെ ജീവിക്കാം” എന്നാണെങ്കിൽ,
ഇന്നത്തെ കാലം നമ്മളെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്
“മറ്റുള്ളവരെ സ്നേഹിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ, നമ്മളെയും മറക്കാതെ എങ്ങനെ ജീവിക്കാം” എന്നതാണ്.
അതുകൊണ്ട് ഇന്നത്തെ കുട്ടികൾ ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്.
കാരണം അവർക്ക് കിട്ടിയത് സ്വാതന്ത്ര്യം മാത്രമല്ല…
മുമ്പൊരു തലമുറയ്ക്ക് പറയാൻ കഴിയാതെ പോയ പല വാക്കുകളും പറയാനുള്ള അവകാശം കൂടിയാണ്.
ഒരുപക്ഷേ പഴയ തലമുറയിലെ പലരുടെയും
മനസ്സിൽ ഇന്നും ജീവിക്കുന്നുണ്ടാകും
അവർ ഒരിക്കലും ജീവിച്ചുതീർക്കാൻ കഴിയാതെ പോയ
ഒരു ചെറിയ “സ്വന്തം ജീവിതം”. ❤️
അങ്ങനെ ഉള്ളവർ ഇല്ലേ 🥰🥰
