🌹🌹കാത്തിരിപ്പ്🌹🌹🌹

രചന : ഗഫൂർ വി പി ജി ✍️

മഴ കുറയുന്ന മട്ടില്ല.അയാൾ
ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കി. സമയം ഒൻപതു മണി കഴിഞ്ഞു എന്ന് കണ്ടതും വെപ്രാളപ്പെട്ട് പ്ലാസ്റ്റിക്കിന്റെ വലിയ വട്ട തൊപ്പി എടുത്ത് തലയിൽ വെച്ച് തോളിൽ ഒരു മുണ്ടുമിട്ട് തന്റെ നെറ്റിയിൽ വെച്ച ഹെഡ് ടോർച്ചും ഓൺ ചെയ്ത് അയാൾ മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. ഇറങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഓർത്തത് വെട്ടുകത്തി എടുത്തിട്ടില്ല എന്ന കാര്യം.
ഭാര്യയെ വിളിച്ചു കത്തി എടുക്കാൻ പറഞ്ഞു..

അവൾക്ക് രാത്രിയിലെ അയാളുടെ ഒറ്റയ്ക്കുള്ള പോക്ക് ഭയമായിരുന്നു.! ഒരുമാസം ആയിട്ടുള്ളു പൊങ്ങല്ലൂർ കടവിൽ നീന്താൻ അറിഞ്ഞിട്ടും ഒരാൾ നെഞ്ച് വേദന വന്ന് തോണിയിൽ നിന്ന് പുഴയിലേക്ക് വീണ് മരണപ്പെട്ടത്. അന്ന് അയാളുടെ കൂടെ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല . ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ രക്ഷപെടുമായിരുന്നു.
“എന്തിനാ മനുഷ്യാ ഇങ്ങള് ഈ സമയത്ത് പോകുന്നത്. അതും ഈ പെരും മഴയത്ത്. അതിരാവിലെ പോയാൽ പോരെ..?” അവൾ ഇരുട്ടിൽ മൂടി കെട്ടിയ ആകാശത്തേക്കും അയാളുടെ മുഖത്തേക്കും നോക്കി വെട്ട് കത്തി നൽകി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.കൂടെ അയാൾ പറയാതെ തന്നെ മഴ ക്കോട്ടും കൊടുത്തു.
“അതൊന്നും നിനക്ക് മനസ്സിലാവില്ല” എന്ന് പറഞ്ഞ് ഇന്നലെ കൊല്ലന്റെ ആലയിൽ പോയി കാച്ചി കൊണ്ട് വന്ന കത്തിയുടെ മൂർച്ച വിരൽ കൊണ്ട് തടവി അയാൾ തലയിൽ വെച്ച തൊപ്പിയും മുണ്ടും മാറ്റി മഴക്കോട്ടിട്ട് ഹെഡ് ടോർച്ചിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ പുഴയെ ലക്ഷ്യം വെച്ച് നടന്നു..
ഇന്ന് രാവിലെ തുടങ്ങിയ മഴയാണ്. പുഴയിലെ വെള്ളം കലങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. വെള്ളം കൂടി വരുന്നുമുണ്ട്. അതിനാൽ തന്നെ മീൻ വലയിൽ നിറയെ ഉണ്ടാകും എന്നതിൽ ഒരു സംശയവും അയാൾക്ക് ഇല്ലായിരുന്നു.

അയാൾ ഒരു ബീഡിക്ക് തീ കൊളുത്തി. പുക മഴയിലേക്ക് ഊതി വിട്ടു.
ചിന്നം പിന്നം പെയ്യുന്ന മഴത്തുള്ളികൾ
പുഴയിൽ കുഞ്ഞുകുമിളകളുണ്ടാകുന്നതും അത് പൊട്ടുന്നതും ടോർച്ചിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ കണ്ട് അയാൾ തോണി തുഴഞ്ഞു.
കുറേ മുകളിൽ പുഴയും തോടും കൂടി ചേരുന്ന ഒരു സ്ഥലമുണ്ട്. അവിടെയാണ് മീനുകൾ കൂടുതൽ ഉണ്ടാവുക. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവിടെയാണ് അയാൾ വലകൾ പാറ്റിയത്.
ഒന്നും രണ്ടും വലയല്ല. കുറച്ച് അധികം വലയുണ്ട്. നിർത്താതെ മഴ പെയ്താൽ പുഴയിൽ വെള്ളം നല്ലത് പോലെ കൂടും. കൂടിയാൽ വല ഒഴുക്കിൽ പെട്ട് നഷ്ടപ്പെട്ടു പോകും. അത് മാത്രമല്ല വൈകിട്ട് പാറ്റിയ വലയാണ്. രാവിലെ ആകുമ്പോഴേക്കും മീനെല്ലാം കേട് വരും. അത് കൊണ്ടാണ് ഭാര്യയുടെ തടസ്സം ഉണ്ടായിട്ടും അയാൾ വന്നത്.

ചെറിയ തോതിൽ കാറ്റു വീശുന്നുണ്ട്. മഴ കോട്ട് ധരിച്ചതിനാൽ കാറ്റ് ശരീരത്തിൽ നേരിട്ട് പതിക്കുന്നത് തടയുന്നുണ്ട്. എങ്കിലും തണുപ്പ് അയാളെ പിടികൂടിയിരുന്നു.
ടോർച്ചിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ ഒരു പാമ്പ്‌ പുഴക്ക് കുറുകെ നീന്തുന്നത് അയാളുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു. പാമ്പിന് കടന്ന് പോകാനുള്ള സമയം കൊടുത്തു കൊണ്ട് തുഴച്ചിൽ നിർത്തി. ഇല്ലങ്കിൽ പാമ്പ്‌ തോണിയിൽ കയറും..
സമയം ഇപ്പോൾ പത്തു മണി ആയിട്ടുണ്ടാകും. അയാൾ ടോർച്ച് ലൈറ്റ് പുഴക്ക് ചുറ്റും പായിച്ചു. ഞാനല്ലാതെ മറ്റാരും ഇന്നില്ല മീൻ പിടിക്കാൻ. മഴ കനത്തത് കൊണ്ടാകാം രാത്രി യുടെ മറവിലെ മണൽ വാരുന്നവരും ഇല്ല.തോണി അയാൾ വലയോട് അടുപ്പിച്ചു. അയാൾക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു വലയുടെ കണ്ണി നിറയെ മീൻ കുടുങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന്.

മഴക്ക് ഒരു ചെറിയ ശമനം വന്നു. തണുപ്പിനാലുള്ള വിറയൽ കൊണ്ടാകാം ആദ്യം പുകച്ച ബീഡി വലിച്ചു കഴിഞ്ഞ ഉടനെ വീണ്ടും ഒരു ബീഡിക്ക് തീ കൊളുത്തി അയാൾ വല തോണിയിലേക്ക് ആഞ്ഞു വെക്കാൻ തുടങ്ങി. വല നിറയെ മീനായിരുന്നു. പലയിനം മത്സ്യങ്ങൾ.. വലയിൽ നിന്നും മീൻ എടുക്കാതെ മീനിനോട് കൂടിയ വല അയാൾ തോണിയിലേക്ക് ആഞ്ഞു വെക്കാൻ തുടങ്ങി.വലകൾ കെട്ടി പിണയാതിരിക്കാൻ വലിച്ചു വാരി ഇടുന്നതിനു പകരം വളരെ സൂഷ്മതയോടെ ആഞ്ഞു വെക്കുകയാണ് അയാൾ.
കണ്ണിക്കെന്നോണം മീൻ കുരുങ്ങിയതിനാൽ അയാൾക്ക് വല്ലാത്ത സന്തോഷമായി..അടുത്ത ദിവസമൊന്നും ഇത്രയധികം മീൻ വലയിൽ കുരുങ്ങിയിട്ടില്ല.

രണ്ട് വല നോക്കി മൂന്നാമത്തെ വല എടുത്തപ്പോഴാണ് ആ വലയിൽ തട്ടി നിൽക്കുന്ന മൃതദേഹം ടോർച്ചിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ കണ്ണിൽ പെട്ടത്. അയാൾ വല്ലാത്തൊരു അവസ്ഥയിലായി..ചീഞ്ഞളിഞ്ഞ വാസന അയാൾക്ക് സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു.
ആദ്യ അന്താളിപ്പ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മൃതദേഹം കുടുങ്ങിയ വല എടുക്കാതെ അയാൾ വേഗതയിൽ മറ്റുള്ള വലകളെല്ലാംതോണിയിൽ വലിച്ചു വാരിയിട്ട് മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ തോണി കടവ് ലക്ഷ്യമാക്കി തുഴഞ്ഞു.
പാതി വഴിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ അയാൾ തോണി നിർത്തി.

എത്ര ചീഞ്ഞു ദുർഗന്ധം വമിച്ചാലും അയാൾക്കുമുണ്ടാകും ആ മകനെ കാത്തിരിക്കുന്ന ഒരമ്മയും അച്ഛനും. എത്രയും പെട്ടന്ന് വരണേ എന്ന് പറഞ്ഞു യാത്രയാക്കിയ എന്റെ നബീസുവിനെ പോലൊരു ഭാര്യ. അച്ഛന്റെ വരവിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന മക്കൾ പിന്നെ ബന്ധു ജനങ്ങൾ നാട്ടുകാർ..ഞാനിപ്പോൾ അറപ്പ് കൊണ്ടും അനാവശ്യമായ ഭയം കൊണ്ടും അതിനെ അവിടെ ഒഴിവാക്കി പോന്നത് ശരിയായ തീരുമാനമല്ല.” അയാളിലെ ആ തീരുമാനം മൃതദേഹം കരക്ക്‌ എത്തിക്കാൻ അയാളുടെ മനസ്സിനെ പാകപ്പെടുത്തി.
ശവത്തെ തോണിയിലേക്ക് എടുത്ത് വെക്കുമ്പോൾ മഴക്ക് ശക്തി കൂടുകയായിരുന്നു. കാർമേഘം ഉരുണ്ട് കൂടി നിൽക്കുന്നതിനാൽ ഇരുട്ടും കൂടി.

അയാൾ ചുറ്റിലും നോക്കി. എവിടെ നിന്നും ഒരു പ്രകാശവും കാണുന്നില്ല.
അയാൾ ശവവുമായി കടവ് ലക്ഷ്യമാക്കി തുഴഞ്ഞു. മീനും വലയുമെല്ലാം ചിന്തയിൽ നിന്നും പോയി.. ഇപ്പോൾ ഈ മൃതദ്ദേഹത്തെ കുറിച്ച് മാത്രമായി ചിന്ത.
ശവത്തിൽ നിന്ന് തോൽ ഉരിഞ്ഞു അയാളുടെ ശരീരത്തെ ആകെ ദുർഗന്ധം വമിപ്പിച്ചു. ഉടനെ തോണിയിൽ നിന്ന് ആഴമുള്ള വെള്ളത്തിലേക്ക് ചാടി
ശരീരം വൃത്തിയാക്കി തോണിയിൽ കയറി ..
അയാൾ കടവിലെത്തി. സമയം പന്ത്രണ്ട് മണി കഴിഞ്ഞു കാണും. നബീസു ഉറങ്ങാതെ എന്നെയും കാത്ത് നിൽപുണ്ടാവും. മഴയാണേൽ തുള്ളി മുറിയിന്നില്ല.ടോർച്ച് ലൈറ്റ് മങ്ങി തുടങ്ങി. ഈ അർദ്ധ രാത്രി മറ്റുള്ളവരെ അറീക്കാൻ മൃതദേഹം ഇവിടെ ഇട്ടേച്ചു പോയാൽ അത് വല്ല മൃഗങ്ങളും തിന്ന് നഷ്ടപ്പെടാൻ സാധ്യത യുണ്ട്.

അയാൾ പിന്നീട് മറ്റൊന്നും ആലോചിച്ചില്ല.. ഇന്ന് രാത്രി യിലെ നബീസുവിന്റെ അവസ്ഥയെയും അയാൾ ആലോചിച്ചില്ല. തോണി ഒരു മരക്കുറ്റിയിൽ കെട്ടി മൃതദ്ദേഹത്തിന്റെ മുകളിൽ തോണിയിലുള്ള ചാക്ക് വിരിച്ച് അയാൾ ആ മൃതദ്ദേഹത്തിനായി കാവലിരുന്നു..
സമയം ഒരുപാട് ആയി. അവസാന ബീഡിയാണ്. തണുപ്പ് അയാളെ വല്ലാത്ത അവസ്ഥയിലാക്കി.ഹെഡ് ലൈറ്റിന്റെ പ്രകാശം ഒന്ന് കൂടെ മങ്ങി.കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആരൊക്കെയോ കുറച്ചാളുകൾ ടോർച്ചും തെളിച്ച് കടവിലേക്ക് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തന്നെ
തിരഞ്ഞു വരുന്നവർ ആയിരിക്കുമോ..

അയാൾ മങ്ങിയ ടോർച്ച് അവർക്ക് നേരെ അടിച്ചു… അതേ.. ഇത് എന്റെ നബീസു തന്നെ.. എന്നെ അന്വേഷിച്ചു പലരേയും കൂട്ടി വരികയാണ്.. അയാൾക്ക് വല്ലാത്ത ആശ്വാസമായി..
അയാൾ പെട്ടന്ന് ആ മൃതദ്ദേഹത്തിലേക്ക് നോക്കി..എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു. ” അയാളെയും ഇപ്പോൾ അയാളുടെ ഭാര്യ. എന്റെ നബീസു എന്നെ അന്വേഷിക്കുന്നത് പോലെ.”..! അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ടാവും.