www.ivayana.com
രചന : ഷിബു ആലപ്പുഴ പുലരും മുൻപേ ഞാൻ ഉണർന്നെണീറ്റുനല്ലുണ്ട മാലകൾ കൊരുത്തുവെച്ചുആ പൂവുടലാകെ ലേപനം ചെയ്വതിന്നായ് ചന്ദനം നന്നായ് അരച്ചുവെച്ചു …ഭക്തിയോടെന്നേരവും അവന്റെ നാമങ്ങൾ ഉരുവിട്ടിരുന്നു കൃഷ്ണാ ഹരേ ജയ നാരായണാ ഹരേ…വാഴ് വിലായ് വാണീടും കണ്ണനേ ചൂടിക്കാൻഞാൻ പീലികൾ…
രചന :- ബിനു. ആർ. മലയാളമേ… മലയാളമേ,മന്ത്രധ്വനിയുണർത്തും മലയാളമേ…അക്ഷരങ്ങൾ അമ്പതൊന്നിൽ നിന്നും പെറുക്കിയെടുത്തുചേർത്തുവച്ചു ജപിച്ചു അമ്മ യെന്ന രണ്ടക്ഷരം നിറഞ്ഞമനോഹരമാം ആ പദം.മലയാളമാകും വീണാതന്തിയിൽനിന്നുംഉതിർന്നു നിറഞ്ഞു, ഭാഷാപിതാവിൻമാനസപുത്രി, അദ്ധ്യാത്മരാമായണംഒരുകിളിതൻ പാട്ടുപോൽ മനോഹരമായ്..ചിത്രപതങ്കമായ്മാറിയ ഭാഷതൻമനോഹാരിത കണ്ടുമയങ്ങീസുരസുന്ദരിമാരവർ ചൊല്ലീമലയഭാഷ ചൊല്ലും നാവിന്മേൽവഴങ്ങും മറ്റു ഭാഷകളും,…
രചന : രാജേഷ്. സി. കെ ദോഹ ഖത്തർ. കാലിൽ കൊലുസും ഇട്ട്,സരിഗമ ആടി പാടി,നൃത്തവും ചെയ്ത് വരുന്നു,മലയാളം എൻ മനസ്സിൽ.സുന്ദരി ആണവൾ,ഇപ്പോൾ ശ്രേഷ്ഠ ഭാഷ.അവൾ തൻ പൊന്നുമോൻ,ജ്ഞാനപീഠവും നേടി.ഭാരതനാട്ടിൽ തല,ഉയർത്തി നടന്നീടുന്നു.തുഞ്ചൻ ചിരിച്ചീടുന്നു,വാനത്തിൽ നക്ഷത്രമായ്,അലയടിക്കുന്നിപ്പോൾ….ലോകം മുഴുവനായ്,കിളി പാടുംതുഞ്ചൻ ഭാഷ..ശ്രീരാമ രാമ…
രചന : വിഷ്ണു പകൽക്കുറി. അടുക്കളപ്പുറത്ത്പഞ്ചാരപ്പാത്രംനിലതെറ്റിവീഴുമ്പോളന്ന്മിഴിനീരൊഴുകിചുവന്ന സന്ധ്യയിൽകടുകുമണിയോളംവലിപ്പമുള്ളൊരുസൂര്യൻകത്തിജ്വലിച്ചിരുന്നു വാരിപ്പെറുക്കിഓടുമ്പോൾകിതയ്ക്കുന്നഹൃദയത്തോട്പഞ്ചാരപ്പാത്രംചേർത്തുപിടിച്ചിരുന്നു മയക്കത്തിലാഴ്ന്നപ്പോഴുംപഞ്ചാരപ്പാത്രത്തിന്റെചുവടെഎഴുതിക്കൂട്ടിയകണക്കുപുസ്തകത്തിലന്ന്ഏറ്റക്കുറച്ചിലിൻ്റെനേരെഴുത്ത്തൂങ്ങിയിരുന്നു കയ്പുനീരുകുടിച്ച്ഞെളിപിരികൊണ്ട്മധുരപ്പെട്ടികൾതുറക്കുമ്പോൾപിന്നെയുംനിലതെറ്റിവീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നുപഞ്ചാരപ്പാത്രം.
രചന : പിരപ്പൻകോടൻ സുരേഷ് ഇമ്പത്തിലോമനപ്പാട്ടൊന്നു കേൾക്കാൻആ മടിത്തട്ടിൽ മയങ്ങികിടക്കുവാൻനിത്യവും തേടിത്തിരയുന്നു ഞാനെൻെറഓർമ്മക്കുടിലിൻെറയങ്കണ വീഥിയിൽപ്രേമഭാവത്തി്ന്റ വാർമഴത്തുള്ളിയായ്പ്രാണനിലായിരം താരകംപോലമ്മവിശ്വം വിരാജിച്ച ലാളിതയാണമ്മഅശ്രുപുഷ്പങ്ങളാലാർപ്പിതമർച്ചനപാതിമയക്കത്തിലെത്തുമമ്മ പിന്നെകാവലായ് ഓരേയിരിയ്ക്കുമമ്മമാഞ്ഞില്ലയാമടിത്തട്ടിലെ പൊന്നിടംകുട്ടൻെറ പുന്നാരത്തൊട്ടിലാമാമിടംസ്നേഹനേദ്യങ്ങളാലെങ്ങുമെവിടെയുംജന്മസാഫല്യത്തിനീണം പകർന്നൊരെ-ന്നമ്മയനന്തതതേടി പറന്നുപോയ്അശ്രുപുഷ്പങ്ങളാലാർപ്പിതമർച്ചന. എന്റെ അമ്മ,എന്റെ ഗുരുനാഥ..രാധമ്മസാർ(പിരപ്പൻകോടിന്റെ സാർഅമ്മ).സ്നേഹവാരിധിയായ അമ്മ ഞങ്ങളെ വിട്ടുപിരിഞ്ഞിട്ടു ഇന്നേയ്ക്കു വർഷം…
രചന – അമിത്രജിത്ത് സ്വപ്നത്തില്യുഗ്മ ഗാനങ്ങളുടെപശ്ചാത്തലത്തില്അവന്റെനഷ്ടപ്രണയങ്ങളെതേടി പിടിച്ചു ചങ്ങലക്കിട്ടു .ഓർമ്മകൾ നിറച്ചകളിയോടങ്ങൾഎത്രത്തോളംഒഴുക്കി വിട്ടാലുംവീണ്ടും ആ തീരത്ത്വന്നണയാറുണ്ട് .ബോധവും ഉപബോധവുംതമ്മിലുള്ള കൂടികാഴ്ചയില് സംസാരിച്ചത് ,അവര് അറിയാതെഅവരെ ചതിക്കുന്നസ്വപ്നങ്ങളെ കുറിച്ചായിരുന്നു . പ്രണയവും വിരഹവുംഒരുമിച്ചു പെയ്യും നിലാവിൽപിന്നിടുന്ന വഴികളിൽകാണാന് കൊതിക്കുന്നൊരാമുഖം തിരയുന്നവന്, പരിചിതംഅല്ലാത്ത ഓരോ…
രചന : ഷിബുകണിച്ചുകുളങ്ങര. യശോദാമ്മ തിരഞ്ഞു നടക്കുന്നുമായക്കണ്ണനേ അയ്യോ കണ്ടതുമില്ലാസന്താപമോടെ തിരയുമ്പോളതാവൃന്ദാവനത്തിലൊരു മുരളീ ഗാനംപതിയേ കുറുവടിയൊന്നതേന്തിപിന്നാമ്പുറേ ചെന്ന്നില്ക്കുന്നേരമയ്യാമുരളീരവധ്വനിയിൽ മതിമറന്നാടുന്നുപൂക്കളും ശലഭങ്ങളും കണ്മണികളുംശാസിക്കുവാൻ വന്നമ്മയൊന്നപ്പോഴേകണ്ണന്റെ കുറുമ്പ് കണ്ട് ചിരിച്ചു പോയീമാനത്തേ മഴത്തുള്ളിപിടിവിട്ടുവരും നേരംഅമ്മയുമറിഞ്ഞു പ്രകൃതി തൻ പ്രേമംവേണ്ടാത്ത ചിന്തയാൽ കണ്ണനേക്കാണണ്ടാസ്നേഹക്കടലാണിന്ന് അമ്മ തൻ…
രചന : പ്രവീൺ സുപ്രഭ കണ്ണത്തുശ്ശേരിൽ രാഷ്ട്രം പടുത്തൊരു വൃദ്ധന്റെ നെഞ്ചിലുംവെറികൂർത്തവെടികൊണ്ടു തുളയിടാംരാജ്യസ്നേഹം നിറഞ്ഞൊരു തോക്കുമതി അഷ്ടിക്കുവഴിതേടി മാടിനെപ്പോറ്റുന്നഅത്താഴപ്പട്ടിണിക്കാരനെ അടിച്ചുകൊല്ലാംദേശസ്നേഹം പുരട്ടിയ ദണ്ഡുമാത്രംമതി ഇരുട്ടിവെളുക്കുമ്പോഴൊരുത്തനെകൂരിരുട്ടുള്ളൊരു കാരഗൃഹത്തിലാക്കാംദേശദ്രോഹിയെന്നാരോ പുലമ്പിയാൽ പോരേ അധികാരഗർവ്വിന്റെ അധർമ്മങ്ങളൊക്കെയുംഅക്ഷരങ്ങൾകൊണ്ട് കൊത്തിവെച്ചാൽ മതിരാജ്യസ്നേഹം ചുട്ടെടുത്ത തീയുണ്ടതിന്നാം പട്ടിണിക്കിടയിലും തളരാതെ പൊരുതുന്നപാടത്തെ…
രചന : വിനോദ് വി.ദേവ്. കവിതയുടെ വഴിയിലെപ്പോഴുംഒരു കരിമ്പൂച്ച കുറുകെച്ചാടുന്നു.പേന അടച്ചുവച്ചുയാത്ര മതിയാക്കിഞാൻ തിരികെപ്പോരുന്നു.മനസ്സിനുള്ളിൽ കവിതഉപ്പിട്ടുണക്കിയ മീൻപോലെപഴക്കംവെച്ചു പൊടിഞ്ഞുതുടങ്ങുന്നു.കാക്ക കൊത്താത്ത കവിത.,പൂച്ച മാന്താത്ത കവിത.,എലി കരളാത്ത കവിത.,പാറ്റ നക്കാത്ത കവിത.,ഇങ്ങനെയൊക്കെ കിനാവുകണ്ട്പേനയ്ക്കുള്ളിൽത്തന്നെഞാൻ കവിതയെ പൂട്ടിയിടുന്നു.വെളിയിലിറങ്ങല്ലേ …!പരുന്തു റാഞ്ചിക്കളയും…! എന്നിങ്ങനെതള്ളക്കോഴി കുഞ്ഞുകോഴികളോടെന്നപോലെഅനുസരണശാസ്ത്രം പഠിപ്പിക്കുന്നു.തെരുവിൽകണ്ട…
രചന : രാജശേഖരൻ ഗോപാലകൃഷ്ണൻ ചുംബിക്കണം നമ്മളൂഴിയെ നിത്യവുംവന്ദിക്കണം സ്വന്തം അമ്മയെപ്പോലെയുംസകലജീവജാലത്തിനുമമ്മയാംസകലജീവജാലപരിപാലക. അനന്തമാം ആകാശഗോളത്തിൽ സ്വന്തംമക്കളെ നൊന്തൂ പ്രസവിച്ചൊരമ്മയെ,അണ്ഡകടാഹത്തിനാരാധ്യയാംമംബഹന്ത! പതിക്കുന്നു ദു:ഖ തമോഗർത്തം. കല്പകം പോലുള്ളൊരമ്മയെ കൊല്ലുന്നുഅല്പമാംമറിവിന്നഹങ്കാരവമ്പാൽ!മക്കളിൽ ബൗദ്ധികജ്ഞാനിയാം മാനവ –നമ്മയ്ക്കനാദരം ചെയ്യുന്നഹന്തയാൽ! ഭൂമിയാം അമ്മയെ ചേതനയറ്റൊരുഭൗമഗ്രഹപ്പാഴ് പിണ്ഡമെന്നു കരുതിദുരാഗ്രഹശാലിയാം മർത്ത്യക്കരം…