വായ്ത്താരികൾ.
എൻജി. മോഹനൻ നെല്ലാങ്കുഴിയിൽ* ഞാനൊരു കവി,ഒറ്റയാൻ,കരളു പറിച്ചെറിഞ്ഞ്പ്രതിക്ഷേധിക്കുന്നവൻ..തോന്നുന്നതെഴുതുംഅസഭ്യമില്ലാതെ .വേദനിക്കുമ്പോൾമനസ്സുരുകിക്കരയുംആരുമറിയാതെ ……..ചിന്തകളിലന്തിഅണയുമ്പോൾഈ കടത്തിണ്ണയിൽഉടുത്ത മുണ്ടു പൊതിഞ്ഞുകിടക്കും, ഏങ്ങിക്കരയുംഅക്ഷരങ്ങൾ നിരത്താനറിയില്ലഈണത്തിലെഴുതാനും……..എങ്കിലു മാളിക്കത്താൻപുകയുന്നൊരു തീക്കനൽഅടിയിലുണ്ടാവുംപാതിരാവിന്റെ നിരത്തുകളിൽഉറക്കെക്കരയുന്ന കുട്ടിയുടെശബ്ദത്തിനിടയിൽഏതോ ഒരമ്മയുടെ ഞരക്കംറോഡുവക്കിലെ പാലമരത്തിൽയക്ഷികൾ പറന്നിരിക്കവെമരച്ചില്ലകൾ തോറുംകാമക്കണ്ണുകൾ തൂങ്ങുന്നു.അരയിൽ സ്വർണ്ണം കെട്ടിയപെണ്ണിൻ മേനിയിൽകരിനാഗങ്ങൾപിണഞ്ഞു കൊത്തവേ,തൂണിലും തുരുമ്പിലുമുള്ളദൈവത്തിന്റെസന്തത സഹചാരിയായ്നാഗരാജനും വിഷം…