രചന : ജോർജ് കക്കാട്ട് ✍️
മഞ്ഞു പെയ്തു, പിന്നെ മരവിച്ചുറഞ്ഞു,
നിലമെങ്ങും വെളുക്കെ, കട്ടിപിടിച്ചുറഞ്ഞു.
ഒരുമിച്ചു നടന്നോരെൻ കാലടികൾ,
ഇന്നേകനായ് തെന്നി നീങ്ങുന്നു ദൂരെ.
നിൻ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ച മരവിപ്പ്,
ഓർമ്മകളിൽ മാത്രം, ഒരു നോവായി.
ഉരുകി ഒഴുകുന്നൊരു മഞ്ഞുപോലെ,
എൻ സ്വപ്നങ്ങൾ മാഞ്ഞുപോയകലെ.
തണുത്തുറഞ്ഞൊരീ ലോകത്തിൽ ഞാൻ,
നിന്നോർമ്മകളിൽ തനിച്ചായി മാത്രം.
മഞ്ഞു പെയ്തൊഴിഞ്ഞ രാവിൽ,
തണുത്തുറഞ്ഞൊരാ മണ്ണിൽ ഞാൻ.
വെളുത്ത മഞ്ഞു കണങ്ങൾ,
ഓരോ ദുഃഖമായ് പൊഴിഞ്ഞു.
മരവിച്ചൊരെൻ ഹൃദയം പോലെ,
ഉറഞ്ഞുപോയീ മണ്ണെല്ലാം.
ഒന്നിച്ചു നടന്നൊരാ വഴിയിൽ,
കാൽപ്പാടുകൾ മാഞ്ഞുപോയി.
വിരഹത്തിൻ വേദനയോടെ,
തനിച്ചായി ഞാൻ ഈ മഞ്ഞിൽ.
വസന്തം വരുമെന്നോർക്കാതെ,
ഉറഞ്ഞുപോയീ സ്വപ്നങ്ങൾ.
ഒരു മഞ്ഞുതുള്ളിയായ് ഞാനും,
പൊഴിയുന്നു ഈ തണുപ്പിൽ ഞാൻ
