ഞാനെന്നത് വെറുമാരു മിഥ്യയാണ്…!!

രചന : റുക്‌സാന ഷമീർ ✍️

ഞാനെന്നത് വെറുമാരു മിഥ്യയാണ്…!!
സദാനേരവുമുള്ള എൻ്റെ ചുണ്ടിലെ
പുഞ്ചിരി കണ്ട് നിഷ്ക്കളങ്കയെന്ന്
ആരും വിളിച്ചേക്കരുതേ…….!!
ആ ചിരി ഒരു കളവാണ്………
ഉള്ളിലൊരു അഗ്നിപർവ്വതം
പുകയുമ്പോഴും നിങ്ങളെ കബളിപ്പിക്കാൻ
ചുണ്ടിൽ ഞാനൊരു പുഞ്ചിരി
ഒട്ടിച്ചു വെക്കും ….!!
എൻ്റെ പുഞ്ചിരിയിൽ നൈർമ്മല്യമുണ്ടെന്ന് പുകഴ്ത്തി
കരുണയുള്ളവളെന്നു കരുതി നിങ്ങളാരും സാന്ത്വനം തേടി
എൻ്റെ വാതിലിൽ മുട്ടി വിളിച്ചേക്കരുതേ …..
എന്നിൽ നിങ്ങൾക്കു നൽകാൻ
വാടാത്ത നല്ല വാക്കുകളുണ്ടാവാം……
ഒരു നേരത്തെ അന്നമുണ്ടാവാം ….
പക്ഷേ ….നിങ്ങൾക്കു തരാനുള്ള
ഉറപ്പുള്ള വാഗ്ദാനങ്ങളുണ്ടാവില്ല. വാക്കുകളൊക്കെയും
പുറത്തേക്ക് വരാൻ മടിച്ച് നോവു തിങ്ങി
എൻ്റെ തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി നിൽക്കും…….!!
എന്നെ കൊണ്ട് കഴിയാത്തതിലെല്ലാം
വേദനയോടെയുള്ള നിരാശ മറ്റാരെയും
അറിയിക്കാതെ ഹൃദയവും ഞാനും പങ്കിടും…..!!
അപമാനിക്കപ്പെടുമ്പോഴും
സ്ത്രീത്വത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുമ്പോഴും
കോപം രോഷാഗ്നിയായ് ആളിപ്പടരും
ആ തീപ്പുകയിൽ എൻ്റെ മുഖം
നിങ്ങൾ തിരയുമ്പോൾ മറ്റൊരു മുഖം തെളിയും
അവിടെ നിങ്ങൾ പതിവായി കാണുന്ന ഞാനുണ്ടാവില്ല…..!!
എല്ലാ വികാരങ്ങളും മിന്നി മറയുന്ന
സാധാരണക്കാരിൽ സാധാരണക്കാരി
മാത്രമാണു ഞാൻ…..
എൻ്റെ ജീവനോളം നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ……
ഞാൻ പറയുമ്പോൾ ആരും
വിശ്വസിച്ചു പോകരുതേ ” അതും ഒരു കളവാണ്
തേൻ പുരട്ടിയ ഭംഗി വാക്ക് …..
എൻ്റെ ജീവനോളം……
സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ…….
നിങ്ങളുടെ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ ……
ഞാനെൻ്റെ ജീവൻ പറിച്ചു തരുമായിരുന്നു !!
ആറടിമണ്ണിൽ നിങ്ങൾ തനിച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ
ഉറക്കം വരാതെ ഞാൻ കൂട്ടുവരുമായിരുന്നു….!!
എൻ്റെ വേദനയും എൻ്റെ റൂഹിൻ്റെ പിടച്ചിലും
എൻ്റെതു മാത്രമാണെന്നിരിക്കെ എനിക്ക്
എൻ്റെ ജീവൻ തന്നെയായിരുന്നില്ലേ മുഖ്യം……!!
വാക്കുകൾ കൊണ്ട് മധുരം പുരട്ടി
നമ്മൾ പലതും ഉരുവിടുമ്പോഴും
സത്യം സത്യമല്ലാതാവുന്നില്ല….!!
ഒന്നുറപ്പാണ്…….
അത്രമേൽ ഹൃദയത്തിൽ
സ്ഥാനം പിടിച്ചു പോയവർ
നഷ്ടമാകുമ്പോൾ ……
പിന്നീടുള്ള ജീവിതത്തിൽ ഇടക്കിടെ
ഓർമ്മകളുടെ തിരമാലകൾ
ആഞ്ഞടിച്ച് ഹൃദയത്തെ
നനച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കും…..!!
ആ നോവുകടലിൽ മുങ്ങിനിവരുമ്പോഴെക്കെ
അടിമുടി വേദന പടരുന്ന ഒരു സമസ്യയായി മാറും…..!!
എൻ്റെ പ്രണയവും ഒരു കളവു
തന്നെയാണെന്ന് അയാൾ കേൾക്കാതെ
ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കാതിൽ പറയാം ……
അയാളെ ഞാൻ ജീവനോളം
സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് പറയുമ്പോഴും
കണ്ണാണ് കരളാണെന്ന് പറയുമ്പോഴും
എന്നോടുള്ള അയാളുടെ
സ്നേഹത്തിനായല്ലേ ഞാൻ കാതോർത്തത്……!!
അപ്പോൾ ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നത്
എന്നെത്തന്നെയായിരുന്നില്ലേ….?
അയാളുടെ കൂടെയാകുന്ന
നിമിഷങ്ങളിൽ മാത്രം പ്രണയം
പൂക്കുന്ന എന്നെ….!!