അവളൊരു പുഴയായ് മാറും

രചന : സെറ എലിസബത്ത് ✍️

രാവിലെ ഉണരുമ്പോൾ അവളൊരു പുഴയായ് മാറും . കാടും മേടും കടന്നു നാടും നഗരവും ചുറ്റി തല്ലിയലച്ചും വഴിതിരിഞ്ഞും ഒരേ താളത്തിലല്ലാതെ ഒഴുകുന്ന പുഴ . അവൾക്ക് ചുറ്റും പരിചിതമായ ശബ്ദങ്ങളെപ്പോഴും ഓളം വെട്ടുന്നുണ്ടാകും. പക്ഷേ അവയൊന്നും അവളുടെ ആന്തരികതയോട് സംവദിക്കുന്നവയായിരിക്കില്ല. ഉപരിതലങ്ങളെ സ്പർശിച്ചു പോകുന്ന അത്തരം വാക്കുകൾക്കൊന്നും അവളെ കണ്ടെത്താനോ അവളിലേക്കിറങ്ങിച്ചെല്ലാനോ കഴിയില്ല . ദൂരെ നിന്ന് നോക്കുന്നവർക്ക് എത്തിപിടിക്കാനാവാത്ത ഏതോ ഒരു ദ്വീപിലായിരിക്കും അവൾ .

ഉള്ളിന്റെയുള്ളിൽ ഇത്രമേൽ ഏകാകിയായ ഒരുവളെ ആർക്കും കണ്ടെടുക്കാനാകാത്തവിധം മണ്ണിട്ടു മൂടി അതിനു മീതെയൊരു വന്മരം നട്ടുവളർത്തിയിട്ടുണ്ടാവും അവൾ . ആ മരത്തണലിൽ വിശ്രമിക്കുന്നവരിലേക്ക് ഫലങ്ങൾ പൊഴിക്കുന്നതിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ടാവും. എങ്കിലും പലപ്പോഴും ഇലകൾ കൊഴിഞ്ഞു ഉണങ്ങിയ മരം പോലെ നിസ്സഹായയായി തീരാറുണ്ടാകും അവൾ . ഒരിറ്റ് ജലകണത്തിനായി ഉഴറുന്ന വേരുകളാൽ ആർത്തിയോടെ മണ്ണിന്റെ നീരുറവ തേടി സഞ്ചരിക്കാറുണ്ടാകും…

ചില രാത്രികളിൽ അവൾ പുഴയാകാതിരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കും. ഒഴുകാതെ നിൽക്കാൻ ശ്രമിക്കും. എന്നാൽ നിൽക്കുന്ന പുഴയെ ലോകം ഇഷ്ടപ്പെടില്ലെന്ന ഭയം അവളെ വീണ്ടും ഒഴുക്കിലാക്കും. ചില പ്രഭാതങ്ങളിൽ അവൾ മരം ആവരുതെന്ന് കരുതും. ഫലങ്ങൾ പൊഴിയാതെ, നിഴൽ നല്കാതെ, വെറും ഒരു വേരായി മണ്ണിനടിയിൽ കിടക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കും. പക്ഷേ അവളുടെ സ്വഭാവം നൽകലായിരുന്നു; അതിൽ നിന്നു പിന്മാറാൻ അവൾക്കാവില്ല.

എങ്കിലും അവൾ പൂർണ്ണമായി തകരുന്നില്ല. ഒരിറ്റ് ജലകണത്തിനായി ഉഴറുന്ന വേരുകൾക്ക് അപ്പോഴും പ്രതീക്ഷയുണ്ട്— ഒരിക്കൽ എങ്കിലും ഒരു മഴ പെയ്യും.
Maybe not today, maybe not soon, but someday.
ആ മഴ പുറത്തെ ആകാശത്തിൽ നിന്നല്ല, ഒരാളുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നായിരിക്കും വരിക. ഉപരിതലങ്ങളെ തൊട്ട് കടന്നുപോകാതെ, ആഴത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുന്ന ഒരു സാന്നിധ്യമായി.
അവൾ തേടുന്നത് വലിയ സമുദ്രമല്ല. അവളുടെ വേരുകൾ നനയാൻ മതിയാവുന്ന കുറച്ച് ജലകണങ്ങൾ മാത്രം.
And perhaps, in that single drop of understanding, she will finally find the shore she has been flowing towards all along.

അവൾ എന്ന് ഞാനെഴുതുമ്പോൾ അത് ഒരാളല്ല. ഒരു മുഖമല്ല. ഒരു കഥയല്ല.
അത് പല പ്രഭാതങ്ങളിലും പുഴയായി ഒഴുകുന്ന ഒരുപാട് ഹൃദയങ്ങളാണ്.
പല സായാഹ്നങ്ങളിലും വന്മരമായി നിഴൽ നല്കുന്ന അനേകം ആത്മാക്കളാണ്.
“She” is not a person — she is a pattern.
She is a shared pulse.
ഇതിനോട് resonate ചെയ്യുന്ന ഓരോരുത്തരും ആ “അവൾ” തന്നെയാണ്.
പുറത്ത് ശക്തിയായി നിൽക്കുമ്പോഴും ഉള്ളിലെ വേരുകൾ ജലത്തിനായി തിരയുന്നവർ.
എല്ലാവർക്കും ആശ്വാസമായി മാറുമ്പോഴും സ്വന്തം ആശ്വാസമായി ആരെങ്കിലും വരുമോ എന്ന് കാത്തിരിക്കുന്നവർ.
Maybe you have been that river.
Maybe you have stood as that tree.

Maybe you have smiled in the shade you created for others while quietly longing for rain.
അതിനാൽ “അവൾ” എന്ന് ഞാൻ എഴുതുമ്പോൾ, അത് നിങ്ങളായിരിക്കാം,
നിങ്ങൾ അറിയുന്ന ആരെങ്കിലും ആയിരിക്കാം,
അല്ലെങ്കിൽ ഒരിക്കലും വാക്കുകളിലൊതുങ്ങാത്ത ഒരു അനുഭവമായിരിക്കാം.
“She” is anyone who has mastered the art of giving light while learning to survive in the dark.
Words fade, but what they awaken within you stays__ Zera Elizabeth.