രചന : ബി_സുരേഷ്കുറിച്ചിമുട്ടം✍️
പുലരിതൻ പ്രഭയേറ്റുണരും മുൻപേ,
പൊരുളറിയാത്തൊരു നോവുണരുമ്പോൾ.
ശുഭ്രവസ്ത്രമിട്ട കനിവിൻ സത്യമായ്,
ചുറ്റും വിളങ്ങുന്ന പുണ്യമേ നിങ്ങൾ!
തളരുന്ന മിഴികളിൽ പ്രത്യാശ നൽകാൻ,
തഴുകുന്ന കൈകളിൽ സാന്ത്വനമേകാൻ.
മാതൃത്വമേറുന്ന സ്നേഹത്തിൻ ഭാവം,
നേഴ്സെന്ന നാമം പവിത്രമായ് വാഴുന്നു!
ആതുര സേവന വീഥികൾ തോറും,
ആശതൻ പൊൻതിരി നീട്ടിടുന്നു.
സ്വന്തം സുഖങ്ങളും മോഹവും മറന്ന്,
അന്യന്റെ പ്രാണനായ് കാവൽ നിൽക്കുന്നു!
മരുന്നിനേക്കാളും കുളിർമയേകുന്ന,
മാധുര്യമേറുന്ന വാക്കിൻ സുഗന്ധം.
വേദന തിങ്ങുന്ന മൗനത്തിൽ പോലും,
പുഞ്ചിരി തൂകുന്ന ആശ്വാസ തീരം!
കരുണതൻ ഉറവയായ് ഒഴുകുന്ന പുണ്യം,
ലോകത്തിൻ താങ്ങായി നിൽക്കുന്ന ശക്തി.
നന്ദി ചൊല്ലുന്നു ഞങ്ങൾ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നും,
നന്മതൻ നക്ഷത്ര ശോഭയേ നിങ്ങൾ!
