എൻ മകനെ തല ഉയർത്തി പ്രകാശമായ് മുന്നോട്ട് മുന്നോട്ടു പോകുക നീ.

രചന : ​മധു നിരഞ്ജൻ✍

മകൻ ആദ്യമായി ഉദ്യോഗത്തിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ അച്ഛൻ മകനുവേണ്ടി എഴുതുന്ന ഒരു കവിതയാണ് ഇത്.

ആരാരോ ആരിരാരോ..
ആരാരോ ആരിരാരോ..
തിങ്കൾ പൂവിൻ നിഴലിൽ
മിന്നും എൻ പൊൻ താരകമേ…
പൊൻമകനേ നീ അറിയൂ…..
അച്ഛനേക്കാൾ തലപ്പൊക്കം ആയെങ്കിലും….
എന്നും നീ
എൻമണി കുഞ്ഞു പൈതൽ.
​
​പൊൻ മകനേ, നിൻ ജീവിതം പുതിയൊരു
പുലരിയിൽ മിഴിതുറക്കുന്നീ ദിനം.
അധ്വാനത്തിൻ ഫലമെന്നോണം,
ഈ ലോകം
തുറന്നിരിക്കുന്നു വാതിൽ നിനക്കായ്.
​ഇന്നീ നിമിഷം ഞാൻ അച്ഛൻ; എൻ അഭിമാനം
നിൻ വിജയം കണ്ടുയരുന്നിതാ വാനിൽ.
നെഞ്ചോടു ചേർത്തു വളർത്തിയ കാലം, എൻ
കണ്ണീരും ചിരിയും നിനക്കായ് മാത്രമായ്.
​
​ഈ ഗവണ്മെന്റ് ജോലി, വെറുമൊരു പദവിയല്ല,
നാടിൻ നന്മയിൽ നിനക്കുമൊരു പങ്കാളിത്തം.
സേവനത്തിൻ വിളക്കായ് നീ കത്തിജ്വലിക്കണം
എൻ പൊൻ മകനെ…,
സത്യത്തിൻ പാതയിൽ തലകുനിക്കാതെ നടക്കണം.
​കാത്തുസൂക്ഷിക്കണം നീ നിൻ കർത്തവ്യങ്ങൾ,
പാവപ്പെട്ടവന്റെ കണ്ണീരൊപ്പാൻ കൈ നീട്ടണം എന്നും.
വഴികാട്ടിയായ് നിൻ നീതിബോധം എന്നും,
കറയേശാതെ കാക്കണം നിൻ കൈകളിലെ മുദ്ര.
​
​ഇനിയും മുന്നോട്ട്, ഉയരങ്ങളിലേക്ക് പറക്കുക, ഇതൊരു തുടക്കം മാത്രം.
സ്വപ്‌നങ്ങൾ നിൻ ലക്ഷ്യങ്ങളെ പൂർണ്ണമാക്കട്ടെ.
രാജ്യത്തിന്റെ കാവലാളാകുവാൻ ഇനിയും
ഉയർന്ന പദവികൾ നിൻ കൈകളിൽ എത്തട്ടെ.
​
​നിന്റെ വീഴ്ചകളിൽ കൈ പിടിക്കാൻ,
ഒരു സാന്ത്വനം ആകുവാൻ.
നിന്റെ ഉയർച്ചകളിൽ ആഹ്ലാദിക്കാൻ
അച്ഛന്റെ മനമത് എന്നും നിൻ കൂടെ എൻ മകനേ…
​ആരാരോ ആരിരാരോ..
ആരാരോ ആരിരാരോ..
തിങ്കൾ പൂവിൻ നിഴലിൽ
മിന്നും എൻ പൊൻ താരകമേ…
സ്നേഹത്തോടെ, ആശംസകളോടെ,
നിൻ അച്ഛൻ.