രചന : റഹീസ് മുണ്ടക്കര ✍️
ആ ഇടവഴിയിലെ
ഇത്തിൾക്കണ്ണികൾക്കിടയിൽ,
മച്ചിമാവിൻ ചുവട്ടിലെ
മൗനത്തിൽ…
നിഴലുകൾ പാമ്പുകളായ്
പിണയുന്ന മണ്ണിൽ,
നിലാവുപുതച്ചുറങ്ങുന്ന
നിന്നരികിൽ…
ഞാനുമിറങ്ങിവരാം.
തിരക്കുകളില്ലാത്ത,
തുടിപ്പുകളില്ലാത്ത,
തുരുമ്പിച്ച ഓർമ്മകൾ
കടന്നു വരാത്തൊരിടം.
അവിടെ,
വാക്കുകൾ കൊണ്ട്
വേലി കെട്ടേണ്ടതില്ല.
നോവുകൾ കൊണ്ട്
നീറേണ്ടതുമില്ല.
മരിച്ചു കിടക്കുകയല്ല നാം,
മണ്ണും വിണ്ണും
മാഞ്ഞുപോകുന്നൊരാ-
നന്ദത്തിൽ അലിഞ്ഞു-
ചേരുകയാണ്…
കാറ്ററിയാതെ വീണ
കരിയിലകൾക്കൊപ്പം,
ഇനിയൊരിക്കലും
തിരിച്ചുപോകാത്ത
രണ്ടു നിഴലുകളായ്
നമുക്കവിടെ
മയങ്ങാം..!