രചന : കഥ പറയുന്ന ഭ്രാന്തൻ ✍️
യഥാർത്ഥ ഫെമിനിസം എന്നത് ലിംഗസമത്വത്തെയും നീതിയെയും കുറിച്ചുള്ള ഉദാത്തമായ കാഴ്ചപ്പാടാണ്. എന്നാൽ ഇന്നത്തെ കേരളത്തിൽ, ഈ ആശയത്തെ കേവലം ‘പുരുഷവിരോധം’ എന്ന് തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗം വളർന്നുവരുന്നു എന്നത് ഖേദകരമാണ്. അറിവില്ലായ്മയെ അലങ്കാരമായി കൊണ്ടുനടക്കുന്നവർ ഫെമിനിസത്തിന്റെ മറവിൽ വിദ്വേഷം പ്രചരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അത് സ്ത്രീപക്ഷ വാദത്തെ തന്നെ ദുർബലപ്പെടുത്തുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. വിവേകപൂർണ്ണമായ സംവാദങ്ങൾക്ക് പകരം വ്യക്തിപരമായ അധിക്ഷേപങ്ങളിലേക്ക് ചർച്ചകൾ തരംതാഴുമ്പോൾ യഥാർത്ഥ ഇരകൾ പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെടുന്നു.
വാർത്തകളുടെ സത്യസന്ധതയേക്കാൾ ‘റീച്ച്’ എന്നതിന് പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന മാധ്യമപ്രവർത്തനം ഈ അവസ്ഥയെ കൂടുതൽ വഷളാക്കുന്നു. ഒരു വിഷയം വൈറൽ ആക്കാൻ വേണ്ടി അതിനെ വൈകാരികമായി വളച്ചൊടിക്കുന്ന രീതിയെ ‘മാധ്യമ വ്യഭിചാരം’ എന്ന് തന്നെ വിശേഷിപ്പിക്കേണ്ടി വരും. വസ്തുതകൾ പരിശോധിക്കാതെ തങ്ങൾക്ക് അനുകൂലമായ ഭാഗം മാത്രം അടർത്തിയെടുത്ത് ആഘോഷിക്കുന്ന മാധ്യമങ്ങൾ, സമൂഹത്തിൽ വിഭജനത്തിന്റെ വിത്തുകളാണ് പാകുന്നത്. വിവരമില്ലായ്മയെ വിപ്ലവമായി അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഇത്തരം പ്രവണതകൾ വായനക്കാരെയും കാഴ്ചക്കാരെയും തെറ്റായ ദിശയിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്.
കേരളത്തിലെ ഇന്നത്തെ സാമൂഹിക അന്തരീക്ഷം സ്ത്രീ-പുരുഷ വിദ്വേഷത്തിന്റെ വിളനിലമായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ആരോഗ്യകരമായ സൗഹൃദങ്ങൾക്കും പാരസ്പര്യത്തിനും പകരം പരസ്പരം സംശയത്തോടെ നോക്കുന്ന ഒരു തലമുറയാണ് വളരുന്നത്. ഫെമിനിസം എന്നത് പുരുഷനെ ശത്രുവായി കാണലല്ല, മറിച്ച് വ്യവസ്ഥിതിയിലെ അനീതികളെ ചോദ്യം ചെയ്യലാണെന്ന ബോധ്യം പലർക്കും നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ വിദ്വേഷം വ്യക്തിബന്ധങ്ങളുടെ അടിത്തറ ഇളക്കുകയും സാമൂഹിക ഐക്യത്തെ തകർക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
സോഷ്യൽ മീഡിയയിലെ ഏറ്റവും വലിയ വൈരുദ്ധ്യം ഒരു വ്യക്തി ചെയ്യുന്ന തെറ്റിന് ആ ലിംഗവിഭാഗം മുഴുവൻ മറുപടി പറയണം എന്ന വാദമാണ്. ഒരു സ്ത്രീ തെറ്റ് ചെയ്താൽ അത് മൊത്തം സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ പരാജയമായും, ഒരു പുരുഷൻ തെറ്റുകാരനായാൽ അത് പുരുഷവർഗ്ഗത്തിന്റെ മുഴുവൻ കുറ്റമായും ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു. “Generalization” അഥവാ സാമാന്യവൽക്കരണം എന്ന ഈ രോഗം വ്യക്തിപരമായ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. ഓരോ വ്യക്തിയും അവരുടെ പ്രവർത്തികൾക്ക് മാത്രം മറുപടി പറയേണ്ടതിന് പകരം, ലിംഗപദവിയുടെ പേരിൽ കൂട്ടമായി ക്രൂശിക്കപ്പെടുന്നത് നീതിരഹിതമായ പ്രവണതയാണ്.
ശരിയും തെറ്റും തിരിച്ചറിയാനുള്ള വിവേകത്തേക്കാൾ ഉപരിയായി, വ്യക്തിപരമായ പ്രശസ്തിക്കും (Clout) ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റാനും വേണ്ടി സോഷ്യൽ മീഡിയയെ ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ഇന്നത്തെ പ്രധാന പ്രശ്നം. താൻ പറയുന്ന കാര്യങ്ങൾ സമൂഹത്തിൽ എന്ത് പ്രത്യാഘാതം ഉണ്ടാക്കുമെന്ന് ചിന്തിക്കാതെ, ലൈക്കുകൾക്കും ഷെയറുകൾക്കും വേണ്ടി അർത്ഥശൂന്യമായ വാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്നവർ പെരുകുകയാണ്. ഈ ആൾക്കൂട്ടാക്രമണങ്ങൾക്കും അനാവശ്യ ചർച്ചകൾക്കും മുന്നിൽ നമ്മുടെ നിയമവ്യവസ്ഥയും സാമൂഹിക ബോധവും പലപ്പോഴും നോക്കുകുത്തികളായി മാറുന്നു.
കേരളം പോലെ സാക്ഷരതയിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ള ഒരു സംസ്ഥാനം ഇത്തരം ബാലിശമായ ലിംഗയുദ്ധങ്ങളിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നത് പരിതാപകരമാണ്. പുരോഗമനം എന്നത് വസ്ത്രത്തിലോ സംസാരശൈലിയിലോ ഉള്ള മാറ്റമല്ല, മറിച്ച് ചിന്തയിലുണ്ടാകേണ്ട വ്യക്തതയാണ്. ലിംഗവ്യത്യാസമന്യേ മനുഷ്യർക്ക് പരസ്പരം ബഹുമാനിക്കാനും തെറ്റുകാരെ വ്യക്തിപരമായി നേരിടാനും സാധിക്കുന്ന ഒരു സംസ്കാരം ഇവിടെ വളർന്നുവരേണ്ടതുണ്ട്. എങ്കിൽ മാത്രമേ സോഷ്യൽ മീഡിയാ കാമ്പയിനുകൾക്ക് അപ്പുറം നീതിയുള്ള ഒരു സമൂഹം കെട്ടിപ്പടുക്കാൻ നമുക്ക് സാധിക്കൂ.