രചന : ഉണ്ണി ഭാസുരി ഗുരുവായൂർ ✍️
പെയ്തൊഴിഞ്ഞൊരു രാത്രിതൻ ബാക്കിപത്രം-
പോലുണങ്ങിയ ചില്ലയിൽ ഏകനായി,
മണ്ണിന്റെ മണമുള്ള ഓർമ്മകൾ പേറി ഞാൻ
വിണ്ണിലെ താരത്തെ നോക്കി നിന്നു.
കരിപുരണ്ടോരീ കാലത്തിൻ വീഥിയിൽ
കരുണതൻ ഉറവകൾ വറ്റിനിൽക്കെ,
ഒരു തുള്ളി നീരിനായ് കേഴുന്ന വേരുകൾ-
അറിയുന്നുവോ നിന്റെ ഉള്ളിലെ ദാഹം?
വെട്ടിമുറിച്ചാലും വീണ്ടും തളിർക്കുന്ന
വിസ്മയമായിരിക്കണം നിന്റെ ജന്മം,
വീണുടഞ്ഞീടാത്ത സ്വപ്നങ്ങൾ തൻ തണൽ-
വീശണം നീ വരും തലമുറയ്ക്കായി.
അക്ഷരപ്പൂക്കൾ വിരിയുന്ന വഴിയിൽ
അറിവിൻ നിലാവെളിച്ചം പടർത്തിടാം,
മണ്ണിൽ പതിയുന്ന ഓരോ ചുവടിലും-
മനുഷ്യത്വത്തിൻ ഈരടി ചേർത്തിടാം.
തളരില്ല നമ്മൾ, തകരില്ല നമ്മൾ
തണലായ് പടരും വടവൃക്ഷം പോലെ,
അതിജീവനത്തിൻ പുതിയൊരു ഗീതം
അലതല്ലിടുമിനി ആകാശകോണിൽ!