രചന : വലിയശാല രാജു ✍️
തുടക്കത്തിൽ പെയ്യുന്ന കനത്ത വേനൽമഴ തോരുന്നതോടെ പ്രകൃതിയിൽ ഒരു വലിയ അത്ഭുതം ദൃശ്യമാകും. പുഴകളും തോടുകളും കരകവിഞ്ഞ്, ഉണങ്ങിക്കിടന്ന പാടശേഖരങ്ങളിലേക്ക് പുതുവെള്ളം കുത്തിയൊഴുകുമ്പോൾ, ജലാശയങ്ങളുടെ അടിത്തട്ടിൽ നിന്ന് ആയിരക്കണക്കിന് നാടൻ മത്സ്യങ്ങൾ ഒഴുക്കിനെതിരെ നീന്തിക്കയറാൻ തുടങ്ങും. കേരളീയർ ഇതിനെ ‘ഊത്തുകയറ്റം’ എന്നും ഇങ്ങനെ വരുന്ന മത്സ്യങ്ങളെ ‘ഊത്തമീനുകൾ’ എന്നും വിളിക്കുന്നു. പ്രകൃതിയുടെ മാസ്മരികമായ ഒരു വംശവർദ്ധനവ് ചക്രത്തിന്റെ വിളംബരമാണ് ഈ പ്രതിഭാസം.
എന്താണ് ഈ കൂട്ടപ്പലായനത്തിന് പിന്നിൽ?
വേനൽച്ചൂടിൽ ജലാശയങ്ങളിലെ വെള്ളം വറ്റി കുറയുമ്പോൾ മത്സ്യങ്ങൾ ആഴമുള്ള കയങ്ങളിലോ ചെളിയിലോ ഒതുങ്ങിക്കൂടാറാണ് പതിവ്. എന്നാൽ ആദ്യ മഴ പെയ്യുന്നതോടെ മണ്ണിലെ ലവണങ്ങളും ധാതുക്കളും കലർന്ന പുതിയ വെള്ളം തോടുകളിലേക്ക് എത്തും. ഈ പുതുവെള്ളത്തിന്റെ സാന്നിധ്യവും, ജലത്തിലെ താപനിലയിലുണ്ടാകുന്ന പെട്ടെന്നുള്ള വ്യതിയാനവും, ഓക്സിജന്റെ വർദ്ധനവും മത്സ്യങ്ങളുടെ ശരീരത്തിലെ പ്രജനന ഹോർമോണുകളെ ഉണർത്തുന്നു. ഇതോടെയാണ് ഇവ മുട്ടയിടാനായി കൂട്ടത്തോടെ ഒഴുക്കിനെതിരെ യാത്ര തിരിക്കുന്നത്.
ഇണചേരലും മുട്ടയിടലും: വെള്ളത്തിൽ നടക്കുന്ന വിസ്മയം.
മത്സ്യങ്ങളിൽ സസ്തനികളെപ്പോലെ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ വെച്ചുള്ള ബീജസങ്കലനമോ പ്രസവമോ ഇല്ല. പകരം ‘ബാഹ്യ ബീജസങ്കലനം’ (External Fertilization) എന്ന ശാസ്ത്രീയ പ്രക്രിയയാണ് ഇവിടെ നടക്കുന്നത്.
സാധാരണയായി രാത്രികാലങ്ങളിലോ പുലർച്ചെയോ ആണ് ഇവ ഇണചേരാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്. വയലുകളിലെയും കൈത്തോടുകളിലെയും ശാന്തമായ വെള്ളത്തിൽ എത്തുന്ന പെൺമത്സ്യങ്ങൾ ആയിരക്കണക്കിന് മുട്ടകൾ പുല്ലുകൾക്കിടയിലും ചെളിയിലുമായി നിക്ഷേപിക്കുന്നു. ഇതേ സമയം തന്നെ ആൺമത്സ്യങ്ങൾ എത്തി ഈ മുട്ടകൾക്ക് മുകളിലേക്ക് ബീജം ഒഴുക്കി അവയെ സങ്കലനം ചെയ്യിക്കുന്നു. ഇണചേരലും മുട്ടയിടലും ഒരേ സമയം, മിനിറ്റുകൾക്കുള്ളിൽ നടക്കുന്ന ഒരു പ്രക്രിയയാണിത്.
വരാൽ, ബ്രാൽ തുടങ്ങിയ മത്സ്യങ്ങൾ മുട്ടയിട്ട ശേഷം അവിടെത്തന്നെ തങ്ങിനിന്ന് മുട്ടകൾക്ക് കാവലിരിക്കുകയും, മാതൃവാത്സല്യത്തോടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്. എന്നാൽ പരൽ, കുറുവ, പള്ളത്തി തുടങ്ങിയവ മുട്ടയിട്ട ഉടൻ തന്നെ പുഴകളിലെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങുന്നു.
പാടശേഖരങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ കാരണം
പുഴകളിലെ ശക്തമായ ഒഴുക്കിൽ മുട്ടകൾ ഒലിച്ചുപോകാൻ സാധ്യതയേറെയാണ്. എന്നാൽ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന പാടങ്ങളിലെ വെള്ളത്തിൽ മുട്ടകൾ സുരക്ഷിതമായിരിക്കും. മാത്രമല്ല, വെറും 24 മുതൽ 48 മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ ഈ മുട്ടകൾ വിരിഞ്ഞ് കുഞ്ഞുങ്ങൾ പുറത്തുവരും. ഈ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് വളരാൻ ആവശ്യമായ പായലുകളും ചെറിയ പ്രാണികളും ഇത്തരം ജലാശയങ്ങളിൽ ധാരാളമായി ഉണ്ടാകും. വലിയ മീനുകളുടെ ആക്രമണത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനും ഈ താൽക്കാലിക താവളങ്ങൾ കുഞ്ഞുങ്ങളെ സഹായിക്കുന്നു.
‘ഊത്തപിടുത്തം’ പ്രകൃതിയോട് ചെയ്യുന്ന ക്രൂരത.
വയറുനിറയെ ലക്ഷക്കണക്കിന് മുട്ടകളുമായി, വംശവർദ്ധനവ് എന്ന ഒരൊറ്റ ലക്ഷ്യത്തോടെ ജീവൻ പണയം വെച്ച് കയറിവരുന്ന ഈ മീനുകളെ ‘ഊത്തപിടുത്തം’ എന്ന പേരിൽ മനുഷ്യർ വ്യാപകമായി പിടികൂടാറുണ്ട്. കെണിവെച്ചും തോട്ട പൊട്ടിച്ചും രാസവസ്തുക്കൾ കലക്കിയും ഇവയെ വേട്ടയാടുന്നത് നമ്മുടെ നാടൻ മത്സ്യസമ്പത്തിന്റെ തകർച്ചയ്ക്കാണ് വഴിതുറക്കുന്നത്. ഒരു ഊത്തമീൻ ചാവുമ്പോൾ ഇല്ലാതാകുന്നത് നാളത്തെ പുഴകളിൽ വളരേണ്ട പതിനായിരക്കണക്കിന് മീൻകുഞ്ഞുങ്ങളാണ്.
നിയമപരമായി നിരോധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഒന്നാണ് ഊത്തപിടുത്തം. പ്രകൃതി അതിന്റെ നിലനിൽപ്പിനായി ഒരുക്കുന്ന ഈ വിസ്മയ പ്രതിഭാസത്തെ ആദരവോടെ നോക്കിക്കാണാനും, വരുംതലമുറയ്ക്കായി നമ്മുടെ ജലാശയങ്ങളെയും നാടൻ മത്സ്യങ്ങളെയും സംരക്ഷിക്കാനും നാമോരോരുത്തരും ബാധ്യസ്ഥരാണ്. ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തേക്ക് നീന്തുന്ന ആ മീനുകൾക്ക് വഴിമാറിക്കൊടുക്കുകയാണ് പ്രകൃതിസ്നേഹികൾ ചെയ്യേണ്ടത്.
