🍂 അടഞ്ഞ ജാലകം 🍂

രചന : രവനീഷ് രാമൻ ✍️

അടഞ്ഞ ജാലകപ്പാളിയിൽ ഇന്നും
മായാതെ കിടക്കുന്നു ചില വിരൽപ്പാടുകൾ;
ആരോ ഒരിക്കൽ ലോകത്തെ നോക്കിനിന്ന
ഇരുനയനങ്ങളുടെ ഓർമ്മപോലെ.
മഴ പെയ്തിറങ്ങിയ രാത്രികളിൽ
ചില്ലുകളെ തഴുകിയ തുള്ളികളുടെ സംഗീതം,
ഇടനാഴികളിലൂടെ പാഞ്ഞുപോയ
കുട്ടിച്ചിരികളുടെ പ്രതിധ്വനിയായി
ഇന്നും ഇവിടെ മുഴങ്ങുന്നു.
മുറ്റത്തെ മാവിൻ കൊമ്പുകൾക്ക്
കാലപ്പകർച്ചകളുടെ കഥകളറിയാം;
എന്നാൽ ഈ ജാലകം ഇന്നും
കാത്തിരിപ്പിന്റെ ഭാഷ മറന്നിട്ടില്ല.
സായാഹ്നത്തിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ
യാത്രമൊഴി ചൊല്ലിയവർ,
തിരികെയെത്താമെന്നു ചൊല്ലിയിരുന്നോ?
അതോ പറയാതെ പോയ വാക്കുകളോ
ഈ മൂകതയിൽ
മൂടി നിൽപ്പത്?
ആളൊഴിഞ്ഞ ഗേഹങ്ങളിൽ
ജീവിതങ്ങൾ ദൂരങ്ങളിൽ മാഞ്ഞുപോയേക്കാം;
പക്ഷേ ഒരിക്കൽ ജീവൻ തുടിച്ച നിമിഷങ്ങൾ
ചുവരുകളുടെ വിള്ളലുകളിലും
ചില്ലുകളുടെ മങ്ങലിലും ഒളിഞ്ഞിരിക്കും.
അതുകൊണ്ടാവാം,
അടഞ്ഞ ജാലകപ്പാളിയിൽ ഇന്നും
മായാതെ കിടക്കുന്നത് ആ വിരൽപ്പാടുകൾ—
കാലത്തിന്റെ കൈകൾക്കും മായ്ക്കാനാകാതെ പോയ
ചില സ്നേഹങ്ങളുടെ അവസാന സാക്ഷ്യമായി…