അകത്തളങ്ങൾ കടന്ന്,
പൂമുഖങ്ങൾ കടന്ന്,
തൊടികളും പാടങ്ങളും കടന്ന്,
ദേശങ്ങളും കാതങ്ങളും കടന്ന്
പിന്തുടരുന്നത് നിലവിളികളാണ്.
എന്നിട്ടും, എന്നിട്ടും, തീ തിന്നുന്ന പക്ഷികൾ
കരുണയറ്റ പാട്ടുകൾ പാടുന്നില്ല.
രക്തം തളംകെട്ടിയ
കഴുവേറ്റിത്തറകളിൽ,
വിശപ്പിന് മരണശിക്ഷ
വിധിച്ച ഇടങ്ങളിൽ,
മണ്ണിൽ പൊന്ന് വിളയുന്ന
കർഷകന്റെ നെഞ്ചിൽ,
സമരങ്ങൾ ചിതറിവീഴുന്ന വഴികളിൽ…
പിന്തുടരുന്നത് നിലവിളികളാണ്.
എന്നിട്ടും, എന്നിട്ടും, തീ തിന്നുന്ന പക്ഷികൾ
കരുണയറ്റ പാട്ടുകൾ പാടുന്നില്ല.
കാതുപൊത്താനാവില്ല, കണ്ണടയ്ക്കാനുമാവില്ല.
ചരിത്രത്തിന്റെ ചാരത്തിൽ
പതിഞ്ഞ ഗദ്ഗദങ്ങൾക്കൊപ്പം
പഴയ മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ പുതിയ
തെരുവുകളിൽ വീണ്ടും മുഴങ്ങുന്നു.
കാലം മാറിയിട്ടും മുറിവുകൾക്ക്
പേരുകൾ മാത്രം മാറുന്നു.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ തിരിഞ്ഞുനോക്കുന്നില്ല
ഞാൻ; മുന്നിൽ കത്തുന്ന കാലത്തേക്ക്
നടന്നുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.
പിന്തുടരുന്നത് നിലവിളികളാണ്…
എന്നിട്ടും, എന്നിട്ടും, തീ തിന്നുന്ന പക്ഷികൾ
കരുണയറ്റ പാട്ടുകൾ പാടുന്നില്ല.🔥

By ivayana

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *