Ivayana

തിരുവനന്തപുരത്തെ സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിൽ വച്ചായിരുന്നു അന്ത്യം. ഹൃദയാഘാതമാണ് മരണ കാരണമായത്.രാവിലെ സുഹൃത്തുക്കൾക്കൊപ്പം ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് പോയതാണ് അനിൽ പനച്ചൂരാനെന്ന് സഹോദരി ഭർത്താവ് പറഞ്ഞു. ഇടയ്ക്കുവച്ച് തലചുറ്റലുണ്ടായി. കായംകുളത്തെ സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിൽ പ്രവേശിപ്പിച്ചു. അവിടെ നിന്ന് കരുനാഗപ്പള്ളി വലിയത്ത് ആശുപത്രിയിലും തുടർന്ന് തിരുവനന്തപുരം കിംസ്…

പലതിന്റെയുംബാക്കിയാണ് ഞാൻ!നീയുമതേ…….സകലചരാചരങ്ങളും, ഇങ്ങനെഎന്തിന്റെയോ ഏതിന്റെയോബാക്കിയാണ്, ചിലത്ഉച്ചിഷ്‌ടം മാത്രമാണ്!മറ്റുചിലത് തിരുശേഷിപ്പും;ഇനിയും ചിലത്അവശേഷിപ്പുമാണ്! മിച്ചമുള്ളത്, നാംബാക്കി വയ്ക്കേണ്ടതുണ്ട്!ദുരഭിമാനവും, ജാതിമതവർഗ്ഗ, രാഷ്ട്രീയ…..ഇങ്ങനെമിച്ചമുള്ള ദുഷിച്ച അവശിഷ്ടം.അഴുകിയ നിലയിൽ….സ്വന്തം ഉടലിൽ നിന്നുംമറ്റൊരു ജീവിച്ചിരിക്കുന്നഉടലിലേക്ക് പകർത്തിവച്ച്പിണമായി,തനിയെഇല്ലാതായി പോകും ഒരു, ഓർമ്മയോ,നിഷ്കാമ കർമ്മമോചരിത്രം അടയാളപ്പെട്ടഒരു വാക്കോ ഇവിടെബാക്കിവച്ചു പോയവർഎത്രയോ ഉണ്ടായിരുന്നുതിരുശേഷിപ്പുകൾഎന്ന് അടിവര…

എന്നോ നാടുകടത്തപ്പെട്ടചിരികളുടെ ചുമലിൽതുന്നിപ്പിടിപ്പിച്ചഫലകത്തിൽഎഴുതിച്ചേർക്കാൻമറന്നുപോയമോഹങ്ങളുടെ,മോഹഭംഗങ്ങളുടെനിസ്സംഗതകളിൽമനഃപൂർവം മറന്നുവയ്ക്കുന്നഎന്നെ, ഞാൻതിരയേണ്ടുന്നത്ഏതു ചിലന്തിവലകൾക്കുള്ളിലാണ് ?ഒരു നിശ്ശബ്ദതയുടെഭാണ്ഡക്കെട്ടു തോളിലേറ്റി,ഭാരം പേറി,തനിച്ചാക്കിപ്പോകുന്നമൗനങ്ങളെ,മിഴിമുനകളിൽനിറയുന്നകനവുകളുടെനിറംമങ്ങിയകാഴ്ചകളെഏതുമാറാലകൾക്കുള്ളിലാണ്ഒളിപ്പിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്നത് ?എന്നിലേക്കൊന്നുനടന്നടുക്കാൻ കൊതിക്കുന്നസ്വപ്നങ്ങളെഎത്ര ചേർത്തുപിടിച്ചിട്ടുംസ്വന്തമാകാതെപോയ,യാത്രപറയാതെ,വിഷാദത്തിന്റെനേർത്ത കുപ്പായത്തിന്നുള്ളിലൊളിച്ച്പിണങ്ങിപ്പോയഇഷ്‌ടങ്ങളെഇനിയുമേതു ചിലന്തിവലകളാകാംഒളിപ്പിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്നത് ?അഴിക്കുംതോറും മുറുക്കുന്നകുരുക്കുകളുടെകമനീയതയ്ക്കുള്ളിൽ,ഗ്രഹിക്കാൻ കഴിയാതെപോയവിധിക്കണക്കുകളിലെസൂത്രവാക്യങ്ങളെമറച്ചുവെച്ച്ഊർന്നൂർന്നുപോകുന്നശിഷ്‌ടങ്ങളാക്കി,മറവികൊണ്ടു മൂടിവച്ച്ഓർമ്മകളുടെനെടുകയും കുറുകയുംഇഴചേർത്തിട്ടുംഇനിയും മടുക്കാതെ, മുടങ്ങാതെഎന്നിലും നിന്നിലുംമങ്ങിക്കിടപ്പുണ്ടൊരായിരംചിലന്തിവലകൾ ! ശിവരാജൻ കോവിലഴികം,മയ്യനാട്

പൊന്നാട ചാർത്തിയണഞ്ഞ കിനാവുകൾവെൺമേഘമായി പ്രകാശം ചൊരിഞ്ഞതുംസ്നേഹാംബരത്തിന്റെ ചോലയിൽ പൂവിട്ടമോഹ പുഷ്പത്തിൻ പ്രഭാ പൂര വിസ്മയംപങ്കിട്ടു താരങ്ങൾ കാവലായ് നിന്നതുംചെമ്മാനമാകെ പടർന്ന പ്രതീക്ഷകൾതാരും തളിരും അണിഞ്ഞന്നു നിന്നതുംഎന്നസ്തമിക്കുവാൻ പോകുന്നു കാലമേ !എത്ര വർണത്തിൻ വെയിൽ ചാർത്ത് കൊണ്ട് നാംഎത്ര ശില്പത്തിൻ തണൽ ചില്ല…

കാലിൽപുരണ്ട ചെളിഭൂമിയുടെ വിയർപ്പാണ്.കർഷകന്റെ ജീവനിൽ കോരിയിടുന്ന ഉപ്പ്തലയിൽ ചൂടുന്ന മഴകരളലിയിക്കുന്ന തണുപ്പാണ്വിശക്കുന്നവന്റെ നാവിലൂറേണ്ട രുചികണ്ണിലൂറുന്ന ചൂട്വെയിലുപൊള്ളിയ നനവാണ്വലിച്ചെടുക്കേണ്ട ശ്വാസമുതിരും ചില്ല.മണ്ണിൽ പുതഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾമഴയും വെയിലുംഅവന്റെ കാമുകി.ഇരുകരങ്ങളിലെ പ്രണയദീപംഇടനെഞ്ചിലെ തുടിപ്പുപോലെഇരുവരുടെ പ്രണയത്താൽമാനംനോക്കിച്ചിരിച്ച്മണ്ണിളക്കുമ്പോൾഭൂമിയോടൊട്ടുന്ന ദ്വൈതംഉടയുന്ന ശിലകളിലുംമുറിയുന്ന വേരുകളിലുംഇലപിഴിഞ്ഞൊഴിച്ച്മുറിവുതുന്നുമ്പോൾചിരിച്ചുമറിയുന്ന മൗനം കൊണ്ട്അവന്റെ കാൽവെള്ളയിൽജഡവേരുകൾ ഇക്കിളിയിടും.ആകാശത്തിലേക്ക്വലിച്ചുകെട്ടിയ ഭൂമിയുടെ നൂൽമുറിഞ്ഞുപോവാതിരിക്കാൻമണ്ണിൽ…

മാതൃ ഭാഷയോടുള്ള പ്രണയം എല്ലാവർക്കും ഉണ്ട്. അത് തെറ്റൊന്നും അല്ല. മലയാള ഭാഷയ്ക്ക് ശ്രേഷ്ഠ ഭാഷാ പദവി ലഭിച്ചതിന്റെ ആഘോഷം ഇംഗ്ലീഷ് മീഡിയം വിദ്യാലയങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന മനോരമ അടക്കം വളരെ ഗംഭീരമായി ആഘോഷിച്ചു. മനോരമ പത്രം ചെലവാകണമെങ്കിൽ ഇവിടെ മലയാളം വായിക്കാൻ…

വിജനതയിലെ പാട്ടുകാരൻ ഞാൻഈ ഏകാന്തതയുടെ കൂട്ടുകാരൻവിഷാദങ്ങളുടെ മന്ദിരത്തിൽനിർവികാരനായ കാവൽക്കാരൻമൗനം പൊഴിക്കുമീ വിഗ്രഹങ്ങളുടെ വിൽപ്പനക്കാരൻ!വിരഹം വിതയ്ക്കുന്നയീദുരന്തമാരിയിലും അക്ഷരമാലകൾ കോർത്തു പിന്നെയുംതുടരുന്നു ഈ ജീവിത നാടകംഅകലെയാകാശവും നക്ഷത്രങ്ങളുംമണ്ണിൽ പ്രഭ ചൊരിയുമ്പോൾ ഓർമകളുടെആത്മാവുകൾ എല്ലാമീ മനസ്സിലാണ്എല്ലാമീ മനസ്സിൽ മാത്രംആത്മാവുകൾ സംസാരിക്കുന്നുഈ വിജനതയിൽഞാനൊന്നും അറിയുന്നില്ല…

ഇന്നു വെളുപ്പിനെ കണ്ട ഒരു പോസ്റ്റാണീ കുറിപ്പിനാധാരം., “നഷ്ടപെട്ട പ്രണയം ഒരു കവിതയും വിജയിച്ച പ്രണയം പ്രശ്നസങ്കീർണ്ണം എന്നോമറ്റോ ” ആയിരുന്നു ആ പോസ്റ്റ്. ഈ പോസ്റ്റ് വായിച്ചുകഴിഞ്ഞുടനെ ഞാൻ അടുത്തുകിടന്ന എന്റെ ഭാര്യയെ നോക്കി. എൻ്റെ മടക്കിവച്ച കൈത്തണ്ടയിൽ തലച്ചവെച്ചു…

അല്ലലാൽ മണ്ണിൽ കിടക്കുന്നു മന്ദാരംഅല്ല ! നീയെന്നെ കൊതിപ്പിച്ചതല്ലേഇല്ല, ജീവിതം അനത്യയമല്ലേതുഭാവത്തിലുംഇണ്ടൽ വരുമെന്ന തോന്നലുണ്ടാവണംഎത്ര ഭംഗിയാ നിലാവിൻ്റെ കാഴ്ചകൾഎത്ര നിലനിൽക്കും തുച്ഛ സമയങ്ങൾഎത്ര കൊതിയാർന്നു വിരിഞ്ഞ സുമങ്ങളുംഇത്ര നേരം കഴിഞ്ഞാൽ കൊഴിഞ്ഞിടുംഎത്ര ശോണിമയാർന്ന നിൻ കവിൾത്തടംഎത്ര ചുംബനപ്പൂക്കൾ വിരിഞ്ഞിടംഒത്തിരി നാൾ കഴിയവേ…

രക്തമൊലിക്കാത്തമുറിവുകളിലെവേദനയിൽവന്ധ്യംകരിക്കപ്പെടുന്നത്എത്രയെത്രസ്വപ്നങ്ങളാണ്.ലൈംഗികബന്ധമില്ലാതെജനിക്കുന്നതിനാലാവാംവേദനകൾചാപിള്ളയായിരൂപാന്തരപ്പെടാതെയിരിക്കുന്നത്.ജീവജാലങ്ങൾക്ക്മരണമുള്ളതിനാലാകാംവേദനകൾകാലാന്തരങ്ങൾക്കപ്പുറവുംചിരഞ്ജീവിയായിചിരിക്കുന്നത്.നിണത്തിനുംനിലാവിനുംആർദ്രതയുടെഗന്ധമാകുമ്പോഴാണ്നേരിയനിശ്വാസത്തിലുംവേദനകൾപരിശുദ്ധിയോടെആസ്വദിക്കാൻകഴിയുന്നത്.