Category: കവിതകൾ

രചന :സജി കണ്ണമംഗലം ✍️ സത്യവും മിഥ്യയും വ്യക്തമാക്കാത്ത,പൊയ്തട്ടകം മാത്രമായ് മാദ്ധ്യമങ്ങൾവസ്തുതാനിഷ്ഠമായൊന്നു ചൊല്ലാൻമടിച്ചെന്തിനാണിത്തരം പാഴ്ശ്രമങ്ങൾ?സന്ധ്യ വന്നെത്തുമന്നേരത്തു ചാനലിൽപൊന്തിവന്നീടുമിത്തീവ്രയുദ്ധംതള്ളപോലും സഹിക്കാത്ത കള്ളങ്ങളാൽപള്ള വീർപ്പിക്കുന്നുവോ വിചിത്രംജാതിയും ഭീതിയും യുദ്ധമുണ്ടാക്കുവാൻവായ് തുറക്കുന്നതോ പത്രധർമ്മംപാതിയും കൈവിട്ടു പോകും സദാചാരഘാതകന്മാരിവർക്കെന്തു ധർമ്മംചത്തവർ പോലും തിരിച്ചുവന്നക്രമ-പത്തലാൽതല്ലുമിപ്രക്രിയക്കാരെയുംവിത്തമാളാൻ ശ്രമിച്ചിത്തരം കുത്സിതംചിത്തിലാളുന്നവർക്കില്ല മര്യാദകൾഎത്രയും…

രചന : രഘുനാഥൻ കണ്ടോത്ത് ✍️ വസുന്ധരേ! വിശ്വവിസ്മയകുടീരമൊരുക്കി നീവസുധൈവകുടുംബകം വാഴുവാൻസൗരയൂഥഗോളകങ്ങളിലാദിമജീവ‐സ്പന്ദമായ് തുടിതാളമാർന്നു നീ! പ്രണവമന്ത്രം മുഴങ്ങിയ ശൂന്യതയിൽഇണചേർന്നു രണ്ടദൃശ്യവാതകങ്ങൾമണമില്ലാസുതാര്യചാരുതയാർന്നുകണികാണായി ജലകണം മിഴികളിൽ! ഒരുതുള്ളിപ്പലതുള്ളി കോരിച്ചൊരി‐ഞ്ഞൊരു പെരുമഴക്കാലമായ് നീണ്ടകാലംധരതന്റെ ദാനമായിന്ദുമാറീടവേ,വരമായ ഗർത്തങ്ങൾ സാഗരങ്ങൾ! തീരാത്തൊരക്ഷയഖനിയെന്നു ഭൂമിയെചിരകാലം കുത്തിക്കവർന്നു മർത്ത്യർ!തിരയായി തീരമുഴുതുമറിക്കുന്ന ചുഴലിയായ്തീരാമഹാവ്യാധി…

രചന : പള്ളിയിൽ മണികണ്ഠൻ✍ എത്ര കൈത്തലങ്ങളുടെസ്പർശമേറ്റതാണീ മുലകൾഎത്ര ചുണ്ടുകളുടെചൂടറിഞ്ഞതാണീ മുലക്കണ്ണുകൾ…നിയോഗതാപത്തിൽനിശബ്ദമാക്കപ്പെട്ടവളുടെകണ്ണ് കലങ്ങിയതും കനവുരുകിയതുമൊന്നുംകാലം കുറിച്ചുവയ്ക്കാറില്ല.സ്വാതന്ത്ര്യം നഷ്ടമായവളുടെ സ്വപ്നങ്ങളിൽവിശന്നുകരയുന്നൊരു കുഞ്ഞുംവിശപ്പൂട്ടുന്നൊരു പെണ്ണുമുണ്ടെന്ന്കംസഹൃദയങ്ങളെങ്ങനെ തിരിച്ചറിയാനാണ്.?ശാപവചനങ്ങളുടെ തീക്കാറ്റിൽഉടലുരുകി, ഉയിരുരുകിയിട്ടുംമിടിപ്പ് നിലക്കാത്തവളുടെ മുലകളിലിപ്പോഴുംയൗവനം ബാക്കിയുണ്ട്.കൊതിയോടെയെന്റെമാറിടങ്ങളിലേക്ക് നോക്കരുത്..പിടഞ്ഞുതീർന്ന ചുണ്ടുകൾ നുണഞ്ഞുണക്കിയവെറും മാംസകുന്നുകൾ മാത്രമാണവ.ആജ്ഞകളുടെ വാൾമുനകളിൽവഴിനടത്തപ്പെടുന്നവൾക്ക്നിഷേധിക്കപ്പെട്ടുപോയഒരു ജീവിതംകൂടിയുണ്ടെന്നറിയുക..വിലാപങ്ങളുടെ മഴക്കരുത്തിലുംപിറക്കാതെപോയവരുടെഇളംചുണ്ടുകൾ…

രചന : തോമസ് കാവാലം ✍ മേഘങ്ങളെന്തേ വിയത്തിലോടിഭയത്തിൽതുള്ളികളുതിർത്തിടുന്നുലാഘവത്തോടെ മയത്തോടെയുംആഴിയെപുൽകാനൊരുങ്ങുകയോ? മരത്തിൽനിന്നേറെ നീർമണികൾഈറനായ് വീണുപടർന്നു മണ്ണിൽഒരു മാത്ര ജലമാത്ര വീണപാടെതരുക്കളും ധരണിയും കുളിരുകോരി ധരണിയിൽസൂനങ്ങൾ ഭ്രരങ്ങളു മാധാരാ പ്രവാഹത്തിൽ കുളിച്ചുനിന്നുധനുസ്സുപോലകലെ ചാരുവർണ്ണരാജിവനജ്യോത്സ്നപോലെ വിടർന്നുനിന്നു. മധുതേടിയണഞ്ഞൊരു പതംഗമപ്പോൾമലരിൻ ദളങ്ങളിൽചേർന്നമർന്നുമതിപോലെ മധു മോന്തിയാമകാന്ദംമതിഭ്രമത്തിൽ സ്വയം…

രചന : ശിവരാജൻ കോവിലാഴികം,മയ്യനാട്✍ ചെമ്പട്ടുചേല ഞൊറിഞ്ഞുടുത്തും ചെമ്മെചാന്ദ്രായണം നോറ്റും വന്നസന്ധ്യേചിത്രാർപ്പിതയാമൊരപ്‌സരസോ,വശ്യേചിത്രരഥൻതന്റെ പ്രേയസിയോ! നിസ്തുലേ നിന്നുടെ നീലവേണിക്കെട്ടിൽനിവൃതം പുതയ്ക്കുന്നതാരു സന്ധ്യേതേജസ്വിനി തുഷ്‌ടിദായികേ മോഹിനിതുംഗീശനോടു നീ പിണക്കമാണോ പകലിരവു,മദ്ധ്യാഹ്നമൊക്കെയും കണ്ടിട്ടുംഅത്താഴപ്പൂജയ്ക്കു മുന്നേ മറഞ്ഞതോ .തമസ്സും നിശീഥവും യെത്തുന്നതിൻമുന്നേയാത്രാമൊഴിചൊല്ലിയെന്തേ മറഞ്ഞുനീ . വാനത്തെയമ്പിളിയ്ക്കുമ്മ കൊടുത്തവൾതാരകക്കുഞ്ഞുങ്ങളെപ്പെറ്റെടുത്തവൾ.ശാസിച്ചുശാസിച്ചു…

രചന : പ്രീത ഷിജി ✍ ഞാൻ ആലപിച്ച പ്രീതടീച്ചറിന്റെ മൂന്നാമത്തെ കവിത,പ്രളയത്തിനൊടുവിൽവരികളോടൊപ്പം വീഡിയോയും കൂടെ. എഡിറ്റിംഗ് എന്റെ മോൾ ശ്രീലക്ഷ്മിവിജയൻ. പ്രളയത്തിനൊടുവിലീയർക്കാംശുവാദ്യമായ-ഴലിൻറെ നെറുകയിൽ മെല്ലെത്തലോടവേ ;അറിയുന്നു ഞാനീ പ്രകൃതിനിൻ ശക്തിയെ;അറിയുന്നു ഞാനീ പ്രപഞ്ച സത്യങ്ങളെ…. മഴയുതിർത്തിട്ട നീർമരണക്കയങ്ങൾ തൻആഴങ്ങൾ നീന്തി…

രചന : സാബു കൃഷ്ണൻ ✍ എന്നിൽ ഞാനുണ്ട്, നീയെന്നിലും പ്രിയേഎങ്കിലും ഞാനെന്റെ ഉണ്മ തേടുന്നു.“അഹം” ഒരാനന്ദ മൂർത്തിയെപ്പോലെഎന്റെ ചിത്തം നിറയ്ക്കുന്നു നരകപടം. ഞാനെന്നുള്ള ഭാവം മാറുകിലല്ലോഞാനായ് തീരും മണ്ണിലും വിണ്ണിലുംപൂവായ് പുഴുവായ് പൂമ്പാറ്റയായ്ഞാനെന്ന രൂപങ്ങൾ ഭാവങ്ങളെത്ര. ഇരുളിലിഴയും നാഗത്താനായ്പുഞ്ചിരി തൂകും…

രചന : സജി കണ്ണമംഗലം ✍️ കുഞ്ഞുങ്ങൾ പഠിക്കുമ്പോളാദ്യമായ് കുഞ്ഞിച്ചുണ്ടിൽമഞ്ഞുപോൽക്കുളിരോലും വാക്കു നീ മാതൃത്വമേ!ഇപ്രപഞ്ചത്തിൽക്കാണും വന്മരങ്ങളെപ്പോലുംസുപ്രകാശമേ, പെറ്റുപോറ്റിയ നിത്യാനന്ദം!കുഞ്ഞുങ്ങൾ പഠിക്കുമ്പോൾ ശുഭ്രമാം നഭസ്സുപോൽകുഞ്ഞിളം മനസ്സുകൾ പുത്തനാം ക്യാൻവാസുകൾഏതു വർണ്ണവും ചാലിച്ചെഴുതാമവയ്ക്കെല്ലാംനൂതനവർണ്ണങ്ങളെക്കഴുകാനറിയില്ലാ!പാട്ടുകൾ പഠിപ്പിക്കാം കുഞ്ഞിലേതൊട്ടേ നാവിൽമീട്ടുകയല്ലോ വീണ വാണിയും വാത്സല്യത്താൽ!.തെറിയും പഠിപ്പിക്കാമവരിൽ പദാർത്ഥങ്ങൾനിറയാൻ…

രചന : എൻ. അജിത് വട്ടപ്പാറ ✍ എത്ര സംവത്സരം തേടിയലഞ്ഞുലോകമെങ്ങും ജന്മമാരാധിക്കുവാൻ ,ആകാശതീരത്തും ഭൂമിതൻ മാറിലുംഘോരവനങ്ങളും തേടുന്നു നിത്യവും ജീവന്റെ മോഹങ്ങൾ നീതി ലഭിക്കുവാൻജീവിത സ്നേഹത്തിന്നറിവുകൾ കാക്കുവാൻ ,ജിജ്ഞാസയാൽ രൂപ ഭാവങ്ങളാകെയുംനിത്യം കൊതിക്കുന്നു നന്മകൾ നേരുവാൻ . ജന്മങ്ങളെല്ലാവും മനുഷ്യ…

രചന : പ്രവീൺ സുപ്രഭ കണ്ണത്തുശ്ശേരിൽ✍ ശതകോടി വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറംപരിണാമങ്ങളുടെഅതിസങ്കീർണ്ണപരിവർത്തനങ്ങൾക്കുശേഷംനിറരൂപഭേദാന്തരംവന്ന്ഒറ്റക്കോശത്തിൽ നിന്നുംബഹുകോശത്തിലേക്കുവിഘടിച്ചൊന്നായ നീഅസ്തിത്വമെന്ന ഏകത്രയത്തെഅതിരുകൾകൊണ്ടു ഖണ്ഡിച്ചുഎനിക്കും നിനക്കുമെന്ന്ജലരേഖയാൽപങ്കിട്ടെടുക്കുന്നു .അന്ധകാരം വിടരുന്നരാവസന്തങ്ങളിൽവെട്ടിത്തിളങ്ങുന്നഏകാന്തതാരകം പോലെചാന്ദ്രശോഭയിൽ മങ്ങുന്നക്ഷണസ്ഫുരണം മാത്രമെന്ന്റിയാത്തവ്യർത്ഥബോധത്തിന്റെനിരാശ്രയ കാവലാളാണു നീ .,ഇന്നുള്ളതൊന്നും നിന്റെയല്ല ,ഇനിയുള്ളതും നിനക്കുമാത്രമല്ല ,മരുഭൂമിയിലെ മണൽത്തരിപോലെശതകോടിജീവിയിൽപ്പെട്ടവെറുംമൃതമാംസധൂളിയാണ് നീ…അലറിവരുംരാക്ഷസത്തിരകളിൽആർത്തുവരും കാറ്റിൻ ചുഴലികളിൽപിടഞ്ഞെത്തും അഗ്നിസ്ഫുലിംഗങ്ങളിൽഅപ്രതിരോധദുർബലൻ നീ…