www.ivayana.com
രചന : രവനീഷ് രാമൻ ✍️ വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞുപോയൊരു നേരത്ത്,മൗനം മാത്രം കൂട്ടിരുന്നൊരു തീരത്ത്,പെട്ടെന്നൊരു സാന്ത്വനം പോലെപഴയൊരു ഓർമ്മ അരികിലിരുന്നു.കരച്ചിൽ പോലും പുറത്തുവരാത്തകടലോളം ആഴമുള്ള മൗനത്തിൽ,ആരോ ഒരാൾ ചേർന്നുനിന്നു—വാക്കുകളില്ലാതെ, നോവിനൊപ്പം.മൗനത്തിനപ്പുറം ആരോ പറഞ്ഞതുപോലെ—“നിനക്കുണ്ടായ വേദനഎനിക്കുമുണ്ടായി…”ആ വാക്കുകൾ മൗനത്തിൽ വീണപ്പോൾ,പാതിവഴിയിൽ തളർന്ന നിഴലുകൾക്ക്വീണ്ടും…
രചന : വിദ്യ സുരേഷ് ✍️ കാത്തുനിൽക്കയാണു യാത്രചൊല്ലുവാൻ..പാതി പ്രാണനായ നിന്റെ പൂമരം..ഉർവ്വരമാമോർമ്മതൻ ദിനങ്ങളിൽ..ചൂഴ്ന്നു നിന്നിലാർദ്രമാം തണുപ്പുമായ്..വെയിലുദിച്ചു നിന്നയുച്ച നേരമോ..കരുതലായ്പൊതിഞ്ഞകാട്ടുതണലു ഞാൻ..സുഗന്ധസൂനമായിരം പൊഴിച്ചു ഞാൻ..കാറ്റിലൂറി നിന്നിലെന്റെ ഗന്ധമായ്..ഋതു വസന്തമോമനിച്ച നാളുകൾകുടവിരിച്ചു പൂക്കളിൽ നിനക്കു ഞാൻ..പെയ്തൊഴിഞ്ഞ വർഷമേഘതോർച്ചയിൽപെയ്തു നിന്നു നിന്നിലേക്കു പിന്നെയും..ഇലകളൂർന്നു പോയ…
രചന : സോഷ്യൽമീഡിയ ✍️ ഒരു നേരത്തെ ആഹാരത്തിനായി തെരുവിൽ കൈനീട്ടി നിന്നൊരു നാലു വയസ്സുകാരി… ഇന്ന് സ്റ്റെതസ്കോപ്പുമേന്തി നൂറുകണക്കിന് മനുഷ്യരുടെ ജീവൻ കാക്കുന്നൊരു ഡോക്ടറാണ്. ഏതെങ്കിലും സിനിമയിലെ കഥയൊന്നുമല്ലിത്, ധർമ്മശാലയിലെ തെരുവിൽ ജനിച്ചുവളർന്ന പിങ്കി ഹര്യൻ എന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ ജീവിതമാണ്.…
രചന : ബദറുദീൻ പികെ ✍️ എവിടെയോ ഇന്നുംഎന്റെ ബാല്യത്തിന്റെ മണം കിടപ്പുണ്ട്,പഴയൊരു മുറ്റത്ത്മഴ നനഞ്ഞ മണ്ണുപോലെ.അവിടെ അമ്മയുടെ ശബ്ദമുണ്ട്,ചോറിന്റെ ചൂടുണ്ട്,വാതിൽപ്പടിയിൽ കാത്തുനിന്നഒരു സന്ധ്യയുടെ വെളിച്ചമുണ്ട്.ഉമ്മറത്തെ മരച്ചില്ലകളിൽഅന്ന് ഊഞ്ഞാലാടിയ കാറ്റ്,ഇന്നുമെന്റെ നെഞ്ചിൽതീരാത്തൊരോർമ്മയായി വീശുന്നുണ്ട്.ഞാൻ വളർന്നപ്പോൾവീട് ചെറുതായതല്ല,എന്റെ ഉള്ളിലെ കുട്ടിയാണ്പതുക്കെ വലുതായിപ്പോയത്.ചുമരുകളിൽ തൂങ്ങിയിരുന്നഎന്റെ…
രചന : ആർ. രഘുചന്ദ്രൻ✍ എന്നേ പിരിഞ്ഞൊരു പൂനിലാവേപിന്നെയെന്തേ, വേലക്ക് പോയ് വരാഞ്ഞു.പൂങ്കാവിൽ മേളം പൂത്തതല്ലേ?പാലയിൽ പൂവും വിടർന്നതല്ലേ?അമ്പിളി മാനത്തുദിച്ച നേരം,അമ്പോറ്റിയമ്മ, നീരാളം ചുറ്റിയില്ലേ?ആനന്ദനടനമാടുവാനായ്ആബാലവൃന്ദവുമണഞ്ഞതല്ലേ?പൂത്തിരി, മത്താപ്പ്, വിരിഞ്ഞ മാനം..പൂത്തുമ്പി പാറിയ കാലമല്ലേ?പാരിജാതങ്ങൾ, ചിരിച്ച നേരംപനയിലെപ്പെണ്ണും കുറുകിയില്ലേ..?പെണ്ണേ, മറ്റത്തൂർ വേലയല്ലേ?പാടുക, കിളിപ്പാട്ടും, കൃഷ്ണഗാഥ..പടിപ്പുര,…
രചന : ശിവൻ സുധാലയം ✍ ജരാനരകളിൽ നിന്നുംപുറപ്പെടുന്നദേഹമൗനങ്ങളെഅളന്നിട്ടുകൊണ്ടാണ്എന്റെ ഓരോ പുലരികളുംഇപ്പോൾ കളമെഴുതാറ്.ഉച്ചി വേവാത്ത നേരങ്ങളിൽഞാനെന്റെ ദേഹനരകളെതടവിചുളിവെണ്ണിഉൾത്താളം പിടിക്കാറുണ്ട്.നാഴികക്കല്ല് അറുപത്തിയാറുംതൊട്ടു മുൻനടക്കുമ്പോൾഒരു മൂന്നാലു മുഴം കൊണ്ടുഎഴുപതും സപ്തകാലവുംഎത്തും.തൊടുമോ എന്നാശങ്കയുണ്ട്.തൊടണം എന്നുമില്ല.ഏറെക്കുറെ എല്ലാമായിട്ടുണ്ട്എല്ലാമറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.ദുരകളും ദുരിതങ്ങളുംപേറി നടന്നു ചുമലുതളരുമ്പോൾ പിന്നെയുംപിന്നെയും….ഇന്ന് ഇംഗ്ലീഷ് തിയ്യതി കുറിച്ച്കോരുക്കുട്ടി…
രചന : മോഹനൻ താഴത്തേതിൽഅകത്തേത്തറ. ✍ ചിരി പണ്ടുമുണ്ടായിരുന്നുഅന്നു ചതിയൊട്ടുമില്ലായിരുന്നുചിരിയിന്നു ചിറകറ്റുപോയിചതിയതിൽനിറഞ്ഞു നിൽപ്പൂ…വഴി പണ്ടുമുണ്ടായിരുന്നുആ വഴി നന്മനിറഞ്ഞതായിരുന്നുവഴിയിന്നു വഴിമാറിപ്പോയിവഴിയിൽ വഴിവിട്ടകളികളാണത്രേ !മൊഴിയന്നുമുണ്ടായിരുന്നുമൊഴിയിൽ വഴികൾ തുറന്നിരുന്നുമൊഴിയിന്നു മൊഴിയുന്നുവത്രേയാത്രാമൊഴി തന്റെയടയാളമായിപഴിയന്നും പറയുമായിരുന്നുപഴിച്ചാലും പരിഭവമില്ലായിരുന്നുപഴിയിന്നു കഴിവുകൾതേടിപഴിചൊല്ലാൻ കഴിവുകൾനേടിചതിയന്നുമുണ്ടായിരുന്നുചതിയിൽച്ചതിക്കുഴിയില്ലായിരുന്നുചതിയിന്നു ഭീഷണിയായിചതി കൊലച്ചതിയായിന്നു മാറികളി പണ്ടുമുണ്ടായിരുന്നുഅതിൽ കളിചിരിയുണ്ടായിരുന്നുകളിയിന്നു കളംമാറിയല്ലോകള്ളക്കളിമാത്രം…
രചന : ശ്രീകുമാർ കൈമുക്ക് ✍️ പ്രഭാതം കണ്ണുതുറക്കുംമുമ്പേഭൂമി ഏതോ ചിത്രം വരച്ചുതുടങ്ങിയിരുന്നു;തൂലികയില്ലാത്തൊരു കൈയുടെ വിരലറ്റത്ത്കാലം നിശ്ശബ്ദമായി ചായം കലക്കി.പൂവിനറിയില്ല,താനെന്തിനിത്ര മനോഹരമെന്ന്;ശലഭത്തിനുമറിയില്ല,ഏതു വസന്തമാണ് ചിറകിൽ ഒപ്പിട്ടതെന്ന്.മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നടന്ന കാറ്റിന്സ്വന്തമായൊരു മുഖമുണ്ടായിരുന്നില്ല—എങ്കിലും തൊട്ടുപോയ ഇലകളിലെല്ലാംഅതിന്റെ വരവിന്റെ അടയാളമുണ്ടായിരുന്നു.മനുഷ്യനും അങ്ങനെയായിരുന്നു;ചിലർ അടുത്തെത്തുമ്പോൾ വെളിച്ചമായി,ചിലർ അകന്നുപോയിട്ടും…
രചന : സന്ധ്യ എൻ .പി ✍️ മനോനില തെറ്റിയ സമയത്ത്ഒരു മനുഷ്യൻചെയ്യുന്നതെല്ലാംപരമരഹസ്യമായിട്ടായിരിക്കും!പിറുപിറുക്കും പോലെ പറയും.അടുത്തുനിൽക്കുന്നവർക്കുപോലുംമനസ്സിലാവില്ല.കുനുകുനുന്നനെഎഴുതും.കൈയ്യിൽകിട്ടിയാലും വായിക്കാനാവില്ല.വാ നിറയെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു ചേട്ടൻ.എന്താണു പറയുന്നതെന്നറിയാൻഒരിക്കൽ മാറി നിന്ന്ശ്രദ്ധിച്ചു കേട്ടു.ഒന്നും വ്യക്തമായില്ലഎന്താണ് എഴുതുന്നത്എന്നറിയാൻപായക്കടിയിൽതിരുകി വെച്ചത്കാണാതെ എടുത്തു നിവർത്തി.മുൾക്കമ്പിച്ചുരുൾ പോലെകൂടിപ്പിണഞ്ഞ് അക്ഷരങ്ങൾ !“പാർക്കിൻസൺ രോഗിയുടെവിരലുകൾ പോലെ…
രചന : യൂനസ് മണത്തല ✍️ ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന ചൂടിലുംചുട്ടെടുത്ത മനസ്സുമായ്ചിരിക്കാൻ മറന്ന മുഖങ്ങളുമായ്ചിന്താഭാരമേറിയ മനസ്സുകൾവർഷങ്ങളനവധിജീവിതത്തിൽ തീർന്നുപോയെങ്കിലുംവർഷമേഘമായ് പെയ്തൊഴുകുന്നുതനിക്കല്ലാതെവസന്തങ്ങൾ പലതുംവഴിയരികിലൂടെ കടന്നുപോയിവാർദ്ധക്യവും ഒടുവിൽവാതിൽക്കൽ വന്നുനിന്നുവലിച്ചുനീട്ടിയ ഭാരവണ്ടിയുടെഭാരമല്ല തോളിലുണ്ടായിരുന്നത്വെറുതെയൊരു ജീവിതംമനസ്സിൽ ഉരുണ്ടുകയറുമ്പോൾവീഥികളുടെ തിരക്കിലുംസ്വയം മറന്നലിഞ്ഞ്ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ നടുവിൽഒരാൾ മാത്രംഅവനവനെ തേടിനടന്നു