🍁🍁 കാവ്യനീതിയും കവിയുടെ മുക്തിയും 🍁🍁

രചന : തെന്നൂർ രാമചന്ദ്രൻ ✍️

ചിന്തയെ സ്നിഗ്ധമാക്കും
വാക്കുകൾ തേടുന്നിതാ
അന്തരാത്മാവിലുള്ള
പൂർണ്ണകാമൻ നിത്യവും
സന്തതം വന്നുചേരും
പാവന സങ്കല്പങ്ങൾ
സുന്ദരപൂജാമലർ
ധന്യത പേറുന്നവ
വായുവിമാനത്തെപ്പോൽ
മേഘപാളി സ്പർശനം
ആയുർബലം തേടുന്നു
ഭാവനാനുഭൂതികൾ
വൈയ്യക്തികാനുഭൂതി
തേടുന്നു വാചാലത
ശയ്യാസുഖം തേടുന്നു
വൈഖരീ ധന്യ ചിന്ത
വീരവിരാടചിന്താ
ശകലങ്ങൾ പൂക്കുമ്പോൾ
താരുണ്യമേ ചൊല്ലണം
സാഹസസന്നാഹങ്ങൾ
പാരിലെ യാത്രയിൽ നാം
കാണും ചേതോഹരങ്ങൾ
ആരിലും കൗതുകത്തിൻ
ഐഹികസംപോഷണം
ചന്ദനഗന്ധം കുളിർ
സുന്ദരാനുഭൂതികൾ
എത്രയും സമ്മോഹനം
നന്മ നമ്മിൽ പകരും
അന്യരെപ്പറ്റി ചിന്ത
ചെയ്യുന്ന നല്ലവരാൽ
പുണ്യ സംവർദ്ധനങ്ങൾ
നാടിന്റെ സൗഭഗങ്ങൾ
പുണ്യമേ പൂക്കണം തേൻ
മരന്ദം തൂകവേണം
അന്ന വസ്ത്രാദി നൽകി
കണ്ണുനീരൊപ്പുക നീ
ധന്യ ധ്വനി മാറ്റൊലി
യാലെ കർണ്ണ പിയൂഷം
മന്നിൽ നമുക്കേകണം
ആത്മനിവേദനങ്ങൾ
സൗന്ദര്യസാരസർവ്വം
കണ്ടുകണ്ടാത്മതോഷം
വർദ്ധിക്കുന്നാത്മരാഗം
നിത്യസർഗ്ഗവിധാനം
ഉള്ളിലെ പൂജാമുറി
സാളഗ്രാമസമേതം
പള്ളികൊള്ളുന്നു നിത്യ
വിശുദ്ധി തൻ സ്വരൂപം
കണ്ണീരൊഴുക്കിൻ കയം
കാണും കവിയ്ക്കാവില്ല
മന്നിൽ സ്വയം കണ്ണുനീർ
വീഴ്ത്താതെ സഞ്ചരിക്കാൻ
കണ്ണീർ പാടങ്ങൾ തോറും
കാവ്യനീതി വിതയ്ക്കാൻ
സന്നമാക്കു ദുഃഖത്തിൻ
പ്രത്യഗാത്മ പഞ്ജരം