രചന : സ്മിത. സി ✍️
മണ്ണും വിണ്ണും,
നക്ഷത്രവും പുഴുവും,
മാനവന് ചൊല്ലിക്കൊടുക്കുന്ന
പാഠങ്ങൾ…
ആരാണ് അധ്യാപകൻ?
അക്ഷരങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നവനോ?
അറിവിന്റെ വാതിൽ തുറക്കുന്നവനോ?
അതോ…
ജീവിതത്തെ വായിക്കാൻ
നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നവനോ?
ഒരു വിത്ത് മണ്ണിനടിയിൽ
ഇരുട്ടിനെ ഭയപ്പെടാതെ
വേരുകളാഴ്ത്തുമ്പോൾ,
അത് നമ്മോട് പറയുന്ന പാഠം
പ്രതീക്ഷയുടേതല്ലേ?
ഒഴുകുന്ന പുഴ
തടസ്സങ്ങളെ മറികടന്ന്
കടലിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യുമ്പോൾ,
അത് പഠിപ്പിക്കുന്നത്
തുടർച്ചയുടെ പാഠമല്ലേ?
ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങൾ
അകലെയിരുന്നും
വെളിച്ചം പകരുമ്പോൾ,
അത് നമ്മോട് പറയുന്നത്
സ്വയം പ്രകാശിക്കാനുള്ള പാഠമല്ലേ?
ഒരു ചെറിയ പുഴു പോലും
ജീവിതത്തിന്റെ വഴിയിൽ
തന്റെ പാത തേടുമ്പോൾ,
അവനും ഒരു അധ്യാപകനല്ലേ?
അപ്പോൾ…
അധ്യാപകൻ ഒരു വ്യക്തി മാത്രമല്ല.
ജീവിതം തന്നെയാണ് ഏറ്റവും വലിയ അധ്യാപകൻ.
പക്ഷേ,
ജീവിതം പഠിപ്പിച്ച പാഠങ്ങൾക്ക്
അർത്ഥം പകർന്നുതന്നവർ…
നമ്മുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്ക്
ചിന്തയുടെ ചിറകുകൾ നൽകിയവർ…
വീഴുമ്പോൾ കൈപിടിച്ച്
“ഇനിയും നടക്കാം” എന്ന് പറഞ്ഞവർ…
അവരാണ് അധ്യാപകർ.
അറിവിനപ്പുറം
ചിന്തിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചവൻ,
തെറ്റുകൾക്കപ്പുറം
വീണ്ടും നടക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചവൻ,
നമ്മളിൽ നമ്മൾ പോലും കാണാത്ത
ഒരു മനുഷ്യനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞവൻ…
അവർ ഒരു തലമുറയെ
അറിവുള്ളവരാക്കുക മാത്രമല്ല,
ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ ഭാവിയെ
രൂപപ്പെടുത്തുകയാണ്.
ഒരു അധ്യാപകൻ എഴുതുന്നത്
ബ്ലാക്ക്ബോർഡിൽ മാത്രമല്ല…
അവൻ എഴുതുന്നത്
അനേകം ജീവിതങ്ങളുടെ ഭാവിയിലാണ്.
അതിനാൽ,
ഞങ്ങളുടെ ആദ്യ അക്ഷരത്തിനും,
ആദ്യ സ്വപ്നത്തിനും,
ആദ്യ ചോദ്യത്തിനും,
ആദ്യ വിജയത്തിനും പിന്നിൽ നിന്ന
എല്ലാ അധ്യാപകർക്കും,
ഒരു ദിവസത്തിന്റെ ആശംസകളല്ല,
ഒരു ജീവിതത്തിന്റെ നന്ദി.
അധ്യാപകദിനാശംസകൾ.
ഒരു നല്ല അധ്യാപകൻ
ഒരു വിദ്യാർത്ഥിയെ മാത്രം പഠിപ്പിക്കുന്നില്ല…
അവനിലൂടെ ഒരു നാളെയെ പഠിപ്പിക്കുന്നു.

