ഉല്പത്തി മുതൽ വെളിപാട് വരെ. പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയം.

രചന : റാണി ജോൺ പരുമല ✍️

ഉല്പത്തി മുതൽ വെളിപാട് വരെ. പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയം : തലമുറകൾ ഭാഗ്യവതി എന്നു വിളിച്ച അമ്മ.
ലോകചരിത്രത്തിൽ ചില ജനനങ്ങൾ ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ മാത്രം സന്തോഷമായി അവസാനിക്കുന്നു. ചില ജനനങ്ങൾ ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ മാറ്റിമറിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഒരു ശിശുവിന്റെ ജനനം,മുഴുവൻ മനുഷ്യചരിത്രത്തിനും രക്ഷയുടെ പ്രതീക്ഷയായി മാറിയ സംഭവമാണ് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനം.
ആ സംഭവത്തിലേക്ക് എത്തുന്നതിന് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പേ തിരുവെഴുത്തുകളിൽ പ്രതീക്ഷയുടെ ചില ശബ്ദങ്ങൾ ഉയർന്നിരുന്നു.
“കന്യക ഗർഭം ധരിച്ചു ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും; അവന് ഇമ്മാനുവേൽ എന്നു പേരിടും” എന്ന യെശയ്യാവിന്റെ വചനം അതിൽ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ഒന്നാണ്. യെശയ്യാവ് 7-ാം അധ്യായത്തിന്റെ ആദ്യസന്ദർഭം ക്രി.മു. എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ യെഹൂദായുടെ രാഷ്ട്രീയ പ്രതിസന്ധിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. എന്നാൽ മത്തായി സുവിശേഷകൻ യേശുവിന്റെ കന്യകാജനനത്തെ വിവരിക്കുമ്പോൾ ഈ വചനം ഉദ്ധരിക്കുകയും, യേശുവിൽ അതിന് ഒരു ക്രിസ്തീയ നിറവേറ്റൽ കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. “ഇമ്മാനുവേൽ” എന്നത് “ദൈവം നമ്മോടുകൂടെ” എന്നർത്ഥം നൽകുന്നു.
അങ്ങനെ പഴയനിയമത്തിലെ പ്രതീക്ഷയും പുതിയനിയമത്തിലെ യേശുവിന്റെ ജനനത്തിനും ഇടയിൽ ഒരു വലിയ പാലം ഉയരുന്നു.
ആ പാലത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പിന്നീട് നാം കാണുന്ന സ്ത്രീയാണ് — നസറത്തിലെ മറിയം.
മറിയത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ്.

മറിയത്തിന്റെ കഥ ആരംഭിക്കുന്നത് മംഗളവാർത്ത ലഭിച്ച ദിവസത്തിൽ മാത്രമല്ലെന്ന് ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസം കാണുന്നു.
ദൈവത്തിന്റെ രക്ഷാപദ്ധതിയിൽ ഒരു അമ്മയെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നു.
എന്നാൽ ഇവിടെ ഒരു കാര്യത്തിൽ നാം സത്യസന്ധരായിരിക്കണം. മറിയത്തിന്റെ മാതാപിതാക്കളുടെ പേരുകൾ കാനോനിക വേദപുസ്തകത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല.
പുരാതന ക്രൈസ്തവ പാരമ്പര്യം മറിയത്തിന്റെ മാതാപിതാക്കളെ യോവാക്കിം എന്നും അന്ന എന്നും വിളിക്കുന്നു. മറിയത്തിന്റെ ബാല്യവും ദേവാലയത്തിൽ സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടതുമൊക്കെയുള്ള വിവരങ്ങൾ Protoevangelium of James പോലെയുള്ള കാനോനികമല്ലാത്ത പുരാതന ക്രൈസ്തവ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ ഇവയെ “ബൈബിൾ പറയുന്ന ചരിത്രം” എന്നല്ല, “സഭാപാരമ്പര്യത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന വിവരം” എന്ന നിലയിലാണ് കാണേണ്ടത്.
ഈ പാരമ്പര്യത്തിൽ, ദൈവത്തിൽ പ്രത്യാശ വെച്ചിരുന്ന യോവാക്കിമിന്റെയും അന്നയുടെയും മകളായി മറിയം ജനിക്കുന്നു.
ദൈവത്തിന് വേണ്ടി വേർതിരിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജീവിതത്തിലേക്ക് അവൾ വളരുന്നു എന്നതാണ് പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ആത്മീയ ചിത്രം.
മറിയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ബാല്യകഥകൾ നമ്മെ ഒരു വലിയ സത്യത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു:
ദൈവത്തിന്റെ വലിയ പദ്ധതികൾ പലപ്പോഴും ലോകത്തിന്റെ കണ്ണിൽ വളരെ ചെറിയ ജീവിതങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്.

ദേവാലയത്തിലേക്ക് സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട ബാലിക — പാരമ്പര്യത്തിലെ മറിയം
പുരാതന പാരമ്പര്യം പറയുന്നത് മറിയത്തെ ബാല്യത്തിൽ തന്നെ യെരൂശലേം ദേവാലയത്തിൽ സമർപ്പിച്ചുവെന്നാണ്.
ഇത് കാനോനിക ബൈബിളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല.
എന്നാൽ കത്തോലിക്കാ സഭ ഈ പാരമ്പര്യത്തെ നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഓർമ്മിച്ചുവരുന്നു. അതിന്റെ ഓർമ്മയാണ് പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തിന്റെ ദേവാലയ സമർപ്പണ തിരുനാൾ.
ഇവിടെ മറിയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ആത്മീയ ചിത്രം നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നു:
ദൈവത്തിനായി സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട ജീവിതം.
പിന്നീട് മംഗളവാർത്തയുടെ നിമിഷത്തിൽ അവൾ പറയുന്ന “ഇതാ, കർത്താവിന്റെ ദാസി” എന്ന വാക്കിന് ഈ ആത്മീയ പശ്ചാത്തലം കൂടുതൽ അർത്ഥം നൽകുന്നു.

മംഗളവാർത്ത — ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ “സമ്മതം ” ലോകചരിത്രം മാറ്റിയപ്പോൾ
മറിയത്തിന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ബൈബിൾ വിവരണം ലൂക്കാ 1:26–38 ആണ്.
ഗബ്രിയേൽ ദൂതൻ നസറത്തിൽ മറിയത്തിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു.
അവൾ യൗസേപ്പുമായി വിവാഹനിശ്ചയം കഴിഞ്ഞിരുന്ന കന്യകയായിരുന്നു.
ദൂതൻ അവളോട് പറയുന്നു:
“നീ കൃപ ലഭിച്ചവൾ; കർത്താവ് നിന്നോടുകൂടെ.”
അവൾ ഭയപ്പെടുന്നു.
പക്ഷേ ദൂതൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നു.
അവൾ ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കും.
അവന് യേശു എന്നു പേരിടണം.
അവൻ അത്യുന്നതന്റെ പുത്രൻ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും.
അവിടെ മറിയം ചോദിക്കുന്നു:
“ഇത് എങ്ങനെ സംഭവിക്കും?”
അവൾ ചോദ്യം ചോദിച്ചതുകൊണ്ട് വിശ്വാസമില്ലാത്തവളായില്ല.
അവൾ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
അവസാനം അവളുടെ മറുപടി:
“ഇതാ, കർത്താവിന്റെ ദാസി; നിന്റെ വാക്കുപോലെ എനിക്കു ഭവിക്കട്ടെ.”
ഇതാണ് മറിയത്തിന്റെ “അതെ”.
മനുഷ്യചരിത്രത്തിൽ എത്രയോ വലിയ പ്രസംഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.
എത്രയോ രാജാക്കന്മാർ ഉത്തരവുകൾ പുറപ്പെടുവിച്ചിട്ടുണ്ട്.
എത്രയോ യുദ്ധങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്.
എന്നാൽ ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിൽ ലോകത്തിന്റെ രക്ഷാചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും നിശ്ശബ്ദവും ശക്തവുമായ വാക്കുകളിൽ ഒന്ന് ഒരു യുവതിയുടെ ഈ വാക്കാണ്:
“നിന്റെ വാക്കുപോലെ എനിക്കു ഭവിക്കട്ടെ.”

“തലമുറകൾ എന്നെ ഭാഗ്യവതി എന്നു വിളിക്കും”
മംഗളവാർത്തയ്ക്ക് ശേഷം മറിയം എലിസബത്തിനെ സന്ദർശിക്കുന്നു.
ഇവിടെയാണ് മറിയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അതിമനോഹരമായൊരു ബൈബിൾ സാക്ഷ്യം നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നത്.
മറിയത്തെ കണ്ടപ്പോൾ എലിസബത്തിന്റെ ഗർഭത്തിലുള്ള ശിശു ആനന്ദത്തോടെ ചലിക്കുന്നു.
എലിസബത്ത് പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറഞ്ഞ് വിളിച്ചുപറയുന്നു:
“സ്ത്രീകളിൽ നീ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൾ; നിന്റെ ഉദരഫലവും അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടതാണ്.”
അവൾ വീണ്ടും ചോദിക്കുന്നു:
“എന്റെ കർത്താവിന്റെ അമ്മ എന്റെ അടുക്കൽ വരുവാനുള്ള ഈ ഭാഗ്യം എനിക്ക് എവിടെനിന്ന്?”
ഇവിടെ ഒരു അത്ഭുതകരമായ കാര്യമുണ്ട്.
മറിയം സ്വയം “ഞാൻ മഹതിയാണ്” എന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നില്ല.
എലിസബത്താണ് അവളെ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
പിന്നീട് മറിയം തന്നെ പറയുന്നു:
“ഇതുമുതൽ സകല തലമുറകളും എന്നെ ഭാഗ്യവതി എന്നു വിളിക്കും.”
ഇതാണ് മറിയത്തിന്റെ Magnificat-ന്റെ ഹൃദയം.
അവൾ തന്റെ മഹത്വം പറയുമ്പോഴും അതിന്റെ കാരണം അവളല്ല.
അവൾ പറയുന്നു:
“എന്റെ ആത്മാവ് കർത്താവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്നു.”
അതുകൊണ്ട് മറിയത്തിന്റെ മഹത്വം അവളിൽ അവസാനിക്കുന്നില്ല.
അവളുടെ മഹത്വം ദൈവത്തിലേക്കാണ് വിരൽചൂണ്ടുന്നത്.

മറിയം — “കർത്താവിന്റെ അമ്മ”
എലിസബത്ത് മറിയത്തെ വിളിച്ച വാക്ക് വളരെ ആഴമുള്ളതാണ്:
“എന്റെ കർത്താവിന്റെ അമ്മ.”
ഇത് മറിയത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഒന്നായി മാറി.
മറിയം ദൈവത്വത്തിന്റെ ഉറവിടമല്ല.
എന്നാൽ അവൾ പ്രസവിച്ച യേശു ആരാണ്?
ദൈവപുത്രൻ.
അതിനാൽ യേശു സത്യദൈവവും സത്യമനുഷ്യനുമാണെന്ന ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, മറിയത്തെ “ദൈവമാതാവ്” (Theotokos) എന്ന് വിളിക്കുന്ന പാരമ്പര്യം സഭയിൽ വളർന്നു.
ഈ പേര് മറിയത്തെ ദൈവമാക്കുന്നതല്ല.
മറിച്ച്, അവൾ പ്രസവിച്ച പുത്രൻ ആരാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനമാണ്.

ബെത്‌ലഹേമിലെ അമ്മ
കാലം പൂർത്തിയായി.
മറിയവും യൗസേപ്പും ബെത്‌ലഹേമിലേക്ക് പോകുന്നു.
അവിടെ മറിയം യേശുവിനെ പ്രസവിക്കുന്നു.
രാജധാനിയിലല്ല.
കൊട്ടാരത്തിലല്ല.
ഒരു പുൽത്തൊട്ടിയിൽ.
ലൂക്കാ 2-ൽ ഇടയന്മാർ എത്തുന്നു. ദൂതന്മാർ പ്രഖ്യാപിച്ച രക്ഷകനെ അവർ കാണുന്നു. മറിയം ഈ സംഭവങ്ങളെല്ലാം ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നു.
ഒരു അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ കുഞ്ഞിന്റെ ജനനം സന്തോഷമാണ്.
പക്ഷേ മറിയത്തിന്റെ കുഞ്ഞ് സാധാരണ കുഞ്ഞല്ല.
അവൻ രക്ഷകനാണ്.
അവൻ ക്രിസ്തുവാണ്.
അവൻ കർത്താവാണ്.

ശിമയോന്റെ വാൾ
യേശുവിനെ ദേവാലയത്തിൽ സമർപ്പിക്കുമ്പോൾ ശിമയോൻ മറിയത്തോട് പറയുന്നു:
“നിന്റെ സ്വന്തം ഹൃദയത്തിലൂടെ ഒരു വാൾ കടന്നുപോകും.”
അത് മറിയത്തിന്റെ ഭാവിയിലെ വേദനയിലേക്കുള്ള ഒരു സൂചനയായി ലൂക്കാ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
ബെത്‌ലഹേമിൽ കുഞ്ഞിനെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത അമ്മയുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒരുദിവസം കാൽവരിയും വരാനിരിക്കുന്നു.
ജനനത്തിന്റെ സന്തോഷത്തിനൊപ്പം കുരിശിന്റെ നിഴലും.

പന്ത്രണ്ടാം വയസ്സിലെ യേശുവും മറിയവും
ലൂക്കാ 2:41–52-ൽ യേശു പന്ത്രണ്ടാം വയസ്സിൽ ദേവാലയത്തിൽ കഴിയുന്ന സംഭവം നാം കാണുന്നു.
മറിയവും യൗസേപ്പും അവനെ അന്വേഷിച്ച് തിരികെ വരുന്നു.
അമ്മയുടെ ഹൃദയത്തിലെ ആശങ്ക അവിടെ വ്യക്തമാണ്.
എന്നാൽ വീണ്ടും മറിയം എല്ലാം ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നു.
മറിയത്തിന്റെ ജീവിതത്തിൽ പലപ്പോഴും സംഭവിക്കുന്നത് ഇതാണ്:
അവൾക്ക് എല്ലാം ഉടൻ മനസ്സിലാകുന്നില്ല.
പക്ഷേ അവൾ ദൈവത്തെ വിട്ടുപോകുന്നില്ല.

കാനായിലെ മറിയം — മറ്റുള്ളവരുടെ കുറവ് കണ്ട അമ്മ
യോഹന്നാൻ 2-ൽ കാനായിലെ വിവാഹവിരുന്നിലാണ് മറിയത്തെ വീണ്ടും പ്രധാനമായി കാണുന്നത്.
വീഞ്ഞ് തീരുന്നു.
മറിയം യേശുവിനോട് പറയുന്നു:
“അവർക്കു വീഞ്ഞില്ല.”
ശ്രദ്ധിക്കണം:
അവൾ തന്റെ പ്രശ്നം പറഞ്ഞില്ല.
മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രശ്നമാണ് അവൾ ആദ്യം കണ്ടത്.
അതിനുശേഷം ശുശ്രൂഷകരോട് അവൾ പറയുന്ന വാക്ക്:
“അവൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നതെന്തും ചെയ്യുവിൻ.”
മറിയത്തിന്റെ ജീവിതത്തെ മുഴുവൻ ചുരുക്കിപ്പറയാവുന്ന വാക്കുപോലെയാണ് ഇത്.
അവൻ പറയുന്നതു ചെയ്യുക.
മറിയം നമ്മെ തന്റെ അടുക്കൽ നിർത്തുന്നില്ല.
അവൾ നമ്മെ യേശുവിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്.

“എന്റെ അമ്മയും സഹോദരന്മാരും ആരാണ്?”
സുവിശേഷങ്ങളിൽ ഒരിക്കൽ യേശുവിന്റെ അമ്മയും സഹോദരന്മാരും അവനെ കാണാൻ വരുന്നു.
അപ്പോൾ യേശു ദൈവവചനം കേട്ട് അത് അനുസരിക്കുന്നവരാണ് തന്റെ കുടുംബം എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ഇത് മറിയത്തെ ചെറുതാക്കുന്ന വാക്കല്ല.
മറിച്ച്, മറിയത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ മഹത്വം അവൾ യേശുവിന്റെ അമ്മയായതിൽ മാത്രമല്ല, ദൈവവചനം സ്വീകരിച്ച് ജീവിച്ച ശിഷ്യയായതിലും കാണാം.
മറിയം ആദ്യം കേട്ടവൾ.
പിന്നീട് സമ്മതിച്ചവൾ.
അതിനുശേഷം വിശ്വസിച്ചവൾ.
അവസാനം കുരിശുവരെ കൂടെയുണ്ടായവൾ.

കാൽവരി — അമ്മയുടെ ഹൃദയം പിളർന്ന നിമിഷം
യോഹന്നാൻ 19:25-ൽ:
“യേശുവിന്റെ കുരിശിനരികെ അവന്റെ അമ്മ നിന്നിരുന്നു.”
ഇത് മറിയത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വേദനാജനകമായ രംഗമാണ്.
ബെത്‌ലഹേമിൽ കൈകളിൽ എടുത്ത കുഞ്ഞിനെ കുരിശിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നത് ഒരു അമ്മ കാണുന്നു.
അവൾക്ക് അവനെ രക്ഷിക്കാനായില്ല.
കുരിശ് തടയാനായില്ല.
പക്ഷേ അവന്റെ വേദനയിൽ നിന്ന് അവൾ ഓടിപ്പോയില്ല.
അവൾ നിന്നു.
അതുകൊണ്ടാണ് കാൽവരിയിലെ മറിയം നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നത്:
സ്നേഹം സന്തോഷത്തിൽ മാത്രം കൂടെയുണ്ടാകുന്നതല്ല.
വേദനയുടെ അവസാന അതിരിലും വിട്ടുപോകാതെ നിൽക്കുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ സ്നേഹം.

“ഇതാ, നിന്റെ അമ്മ”
കുരിശിൽ യേശു തന്റെ അമ്മയെയും പ്രിയശിഷ്യനെയും നോക്കുന്നു.
അവൻ മറിയത്തോട്:
“സ്ത്രീയേ, ഇതാ, നിന്റെ മകൻ.”
ശിഷ്യനോട്:
“ഇതാ, നിന്റെ അമ്മ.”
യോഹന്നാൻ 19:26–27.
കത്തോലിക്കാ പാരമ്പര്യത്തിൽ ഈ വചനത്തിന് വളരെ ആഴമുള്ള ആത്മീയ അർത്ഥമുണ്ട്.
പ്രിയശിഷ്യനിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരാളെ കാണുന്നതിനാൽ, മറിയത്തിന്റെ മാതൃത്വം വിശ്വാസികളിലേക്കും വ്യാപിക്കുന്നതായി സഭ മനസ്സിലാക്കുന്നു.
അങ്ങനെ കാൽവരിയിൽ മറിയം യേശുവിന്റെ അമ്മ മാത്രമല്ല;
ശിഷ്യന്റെ അമ്മയായും ആത്മീയമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.

യേശുവിന്റെ മരണത്തിനുശേഷവും മറിയം.
യേശുവിന്റെ സ്വർഗാരോഹണത്തിനുശേഷം ശിഷ്യന്മാർ യെരൂശലേമിൽ ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നു.
അപ്പസ്തോലപ്രവൃത്തികൾ 1:14-ൽ ഒരു മനോഹരമായ ചിത്രം:
മറിയം ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം ഏകമനസ്സോടെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.
യേശുവിന്റെ ജനനത്തിൽ മറിയം ഉണ്ടായിരുന്നു.
കുരിശിൽ മറിയം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആദ്യസഭയുടെ പ്രാർത്ഥനയിലും മറിയം ഉണ്ടായിരുന്നു.
അങ്ങനെ മറിയത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് സഭയുടെ ആദ്യകാലത്തിലേക്കും നീളുന്നു.

വെളിപാടിലെ സ്ത്രീ
ബൈബിളിന്റെ അവസാന ഭാഗത്തേക്ക് എത്തുമ്പോൾ വെളിപാട് 12-ൽ നാം ഒരു മഹത്തായ ദർശനം കാണുന്നു:
“സൂര്യനെ അണിഞ്ഞ ഒരു സ്ത്രീ.”
അവൾ ഗർഭിണിയാണ്.
ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിക്കുന്നു.
ആ പുത്രൻ ജനതകളെ ഭരിക്കാനുള്ളവനായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
ക്രൈസ്തവ പാരമ്പര്യത്തിൽ ഈ സ്ത്രീയെ മറിയവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതോടൊപ്പം സഭയുടെയും ദൈവജനത്തിന്റെയും പ്രതീകാത്മകതയും ഈ ദർശനത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു.
അതുകൊണ്ട് മറിയത്തിന്റെ ചിത്രം ഇവിടെ ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവചരിത്രം എന്നതിലുപരി ക്രിസ്തുവിനോടും സഭയോടും ദൈവജനത്തോടും ബന്ധമുള്ള വലിയൊരു രക്ഷാചരിത്രത്തിന്റെ പ്രതീകമായി മാറുന്നു.

മറിയം ആരാണ്?
അവൾ ഒരു ദൈവമല്ല.
അവൾ ആരാധിക്കപ്പെടേണ്ട മറ്റൊരു ദൈവിക ശക്തിയല്ല.
അവൾ ദൈവത്തിന്റെ ദാസിയാണ്.
മംഗളവാർത്തയിൽ അവൾ സ്വയം പറഞ്ഞ പേരുതന്നെ:
“കർത്താവിന്റെ ദാസി.”
അവൾ യേശുവിന്റെ അമ്മയാണ്.
അവൾ വിശ്വാസത്തിന്റെ മാതൃകയാണ്.
അവൾ അനുസരണത്തിന്റെ മാതൃകയാണ്.
അവൾ സഹനത്തിന്റെ മാതൃകയാണ്.
അവൾ മറ്റുള്ളവരുടെ കുറവ് കാണുന്ന കരുണയുടെ മാതൃകയാണ്.
അവൾ കുരിശിൻ കീഴിൽ നിന്ന അമ്മയാണ്.
അവൾ ശിഷ്യന്മാരോടൊപ്പം പ്രാർത്ഥിച്ച അമ്മയാണ്.
അവൾ തന്റെ മഹത്വം സ്വയം സ്വന്തമാക്കാതെ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തിയ അമ്മയാണ്.

“തലമുറകൾ എന്നെ ഭാഗ്യവതി എന്നു വിളിക്കും” — എന്തുകൊണ്ട്?
മറിയത്തിന്റെ തന്നെ വാക്കുകളാണ്:
“ഇതുമുതൽ സകല തലമുറകളും എന്നെ ഭാഗ്യവതി എന്നു വിളിക്കും.”
എന്തുകൊണ്ട്?
അവൾ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സമ്പന്നയായ സ്ത്രീയായതുകൊണ്ടല്ല.
അവൾ രാജകുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചതുകൊണ്ടല്ല.
അവളുടെ ജീവിതം വേദനകളില്ലാത്തതായതുകൊണ്ടുമല്ല.
മറിച്ച്:
“ശക്തനായവൻ എനിക്ക് വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തിരിക്കുന്നു.”
എന്ന് അവൾ പ്രഖ്യാപിച്ചതുകൊണ്ടാണ്.
അവളുടെ ഭാഗ്യം ദൈവത്തിന്റെ കൃപയായിരുന്നു.
അവളുടെ മഹത്വം ദൈവഹിതത്തിന് നൽകിയ സമർപ്പണമായിരുന്നു.
അവളുടെ വിശുദ്ധി അവളുടെ ജീവിതം മുഴുവൻ ദൈവത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനിന്നതിലായിരുന്നു.
അതുകൊണ്ടാണ് തലമുറകൾ അവളെ ഭാഗ്യവതി എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.

മറിയത്തിന്റെ ജീവിതം നമ്മോട് പറയുന്നത്
മറിയത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് ഒരു അത്ഭുതകരമായ യാത്ര കാണാം:
ഉല്പത്തിയിലെ സ്ത്രീ —
യെശയ്യാവിന്റെ പ്രതീക്ഷ —
ബെത്‌ലഹേമിന്റെ കാത്തിരിപ്പ് —
നസറത്തിലെ കന്യക —
മംഗളവാർത്ത —
“സമ്മതം ” —
എലിസബത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം —
“തലമുറകൾ എന്നെ ഭാഗ്യവതി എന്നു വിളിക്കും” —
ബെത്‌ലഹേമിലെ അമ്മ —
ശിമയോന്റെ വാൾ —
കാനായിലെ കരുണ —
കാൽവരിയിലെ വേദന —
“ഇതാ, നിന്റെ അമ്മ” —
ആദ്യസഭയിലെ പ്രാർത്ഥന —
വെളിപാടിലെ സ്ത്രീ.
ഇത്രയും ദൈർഘ്യമുള്ള ഈ യാത്രയിൽ മറിയം ഒരിക്കലും സ്വയം രക്ഷയുടെ കേന്ദ്രമാക്കുന്നില്ല.
അവൾ എല്ലായിടത്തും നമ്മെ ഒരാളിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്:
യേശുക്രിസ്തുവിലേക്ക്.
കാനായിൽ അവൾ പറഞ്ഞു:
“അവൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നതെന്തും ചെയ്യുവിൻ.”
മറിയത്തിന്റെ ജീവിതം മുഴുവൻ കേൾക്കുമ്പോഴും അതേ സന്ദേശമാണ്.
അവനെ നോക്കുക.
അവന്റെ വാക്ക് കേൾക്കുക.
അവൻ പറയുന്നതു ചെയ്യുക.
മറിയത്തിന്റെ മഹത്വം അതിലാണ്.

ഉപസംഹാരം
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുമ്പ് ഒരു പ്രവാചകന്റെ അധരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി, നസറത്തിലെ ഒരു കന്യകയുടെ സമ്മതത്തിലൂടെ, ബെത്‌ലഹേമിലെ പുൽത്തൊട്ടിയിലൂടെ, കാനായിലെ അത്ഭുതത്തിലൂടെ, കാൽവരിയിലെ കണ്ണീരിലൂടെ, ആദ്യസഭയുടെ പ്രാർത്ഥനയിലൂടെ, വെളിപാടിലെ മഹത്തായ ദർശനത്തിലേക്ക് എത്തുന്ന ഒരു വിശുദ്ധ യാത്രയാണ് മറിയത്തിന്റെ ജീവിതം.
അവൾ ഒരു സാധാരണ സ്ത്രീയായിരുന്നു.
പക്ഷേ ദൈവത്തിന്റെ കൃപ അവളിൽ വലിയ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു.
അവൾക്ക് എല്ലാം മനസ്സിലായിരുന്നില്ല.
എങ്കിലും അവൾ വിശ്വസിച്ചു.
അവൾക്ക് മുന്നിലുള്ള വേദനകൾ അറിയില്ലായിരുന്നു.
എങ്കിലും അവൾ പറഞ്ഞു:
“നിന്റെ വാക്കുപോലെ എനിക്കു ഭവിക്കട്ടെ.”
അതിനാലാണ് അവൾ തലമുറകളുടെ അമ്മയായത്.
അതിനാലാണ് എലിസബത്ത് അവളെ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൾ എന്നു വിളിച്ചത്.
അതിനാലാണ് മറിയം തന്നെ പ്രവചിച്ചത്:
“ഇതുമുതൽ സകല തലമുറകളും എന്നെ ഭാഗ്യവതി എന്നു വിളിക്കും.”
അവളുടെ ജീവിതം നമ്മോട് പറയുന്നത് ഒറ്റ കാര്യം:
ദൈവത്തിന് ഹൃദയം തുറന്നുകൊടുത്ത ഒരു മനുഷ്യജീവിതം എത്ര വലിയ അനുഗ്രഹമായി മാറുമെന്ന് മറിയം കാണിച്ചുതന്നു.
അവൾ അമ്മയാണ്.
അവൾ മാതൃകയാണ്.
അവൾ പ്രത്യാശയാണ്.
അവൾ സഹനത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്.
എന്നാൽ എല്ലാറ്റിനുമുപരി —
മറിയം നമ്മെ മറിയത്തിൽ നിർത്തുന്നില്ല;
മറിയം നമ്മെ യേശുവിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്.
പരിശുദ്ധ ദൈവമാതാവേ,
ദൈവഹിതം സ്വീകരിക്കാനുള്ള വിശ്വാസം ഞങ്ങൾക്കും നൽകണമേ.
കാനായിലെപ്പോലെ മറ്റുള്ളവരുടെ വേദന കാണുന്ന ഹൃദയം നൽകണമേ.
കാൽവരിയിലെപ്പോലെ വേദനയിലും വിശ്വസ്തരായി നിൽക്കാൻ ശക്തി നൽകണമേ.
അവസാനം ഞങ്ങളുടെ ജീവിതവും യേശുവിലേക്കുള്ള ഒരു വിരൽചൂണ്ടലായി മാറണമേ.
പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയമേ,
ഞങ്ങൾക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കണമേ.
ആമേൻ

മറിയം: ഖുർആനിന്റെ താളുകളിൽ തെളിയുന്ന വിശുദ്ധ മാതൃത്വം
ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ ഹൃദയം ഖുർആനിലെ മറിയത്തെ വായിക്കുമ്പോൾ…
ചില പേരുകൾ വെറും പേരുകളല്ല.
അവ പ്രാർത്ഥനകളാണ്.
അവ ഓർമ്മകളാണ്.
അവ കണ്ണുനീരാണ്.
അവ വിശ്വാസത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദമായ പ്രകാശമാണ്.
മറിയം അങ്ങനെയൊരു പേരാണ്.
ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിൽ യേശുവിന്റെ മാതാവായ പരിശുദ്ധ മറിയം. ഇസ്‌ലാമിക വിശ്വാസത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന മഹത്തായ സ്ത്രീയായ മർയം.
രണ്ട് വിശ്വാസപാരമ്പര്യങ്ങൾ.
വ്യത്യസ്തമായ ദൈവശാസ്ത്ര വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ.
എന്നാൽ മറിയത്തിന്റെ പേര് വരുമ്പോൾ അതിശയകരമായൊരു പൊതുസ്മരണം.
വിശുദ്ധിയും സമർപ്പണവും മാതൃത്വവും നിറഞ്ഞ ഒരു സ്ത്രീയുടെ ഓർമ്മ.
ഖുർആനിൽ മറിയത്തിന്റെ പേരിൽ തന്നെ ഒരു അധ്യായമുണ്ട് — സൂറത്ത് മർയം, 19-ാം അധ്യായം.
ഒരു സ്ത്രീയുടെ പേര് ഒരു വിശുദ്ധഗ്രന്ഥത്തിലെ ഒരു അധ്യായത്തിന് പേരാകുന്നു എന്നത് തന്നെ മറിയത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തെക്കുറിച്ച് നമ്മോട് ഒരുപാട് പറയുന്നു.

ദൈവത്തിന് സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജീവിതം
മറിയത്തിന്റെ കഥ അവളുടെ ജനനത്തിന് മുമ്പുതന്നെ ആരംഭിക്കുന്നു.
സൂറത്ത് ആലു ഇംറാനിൽ, മറിയത്തിന്റെ അമ്മ തന്റെ ഗർഭത്തിലുള്ള കുഞ്ഞിനെ ദൈവസേവനത്തിനായി സമർപ്പിക്കുന്നതായി ഖുർആൻ പറയുന്നു.
ജനിച്ച കുഞ്ഞ് പെൺകുട്ടിയാണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ പോലും ആ സമർപ്പണം അവസാനിക്കുന്നില്ല.
അവൾക്ക് മർയം എന്ന പേര് നൽകപ്പെടുന്നു.
ദൈവം അവളെ സ്വീകരിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്തതായി ഖുർആൻ പറയുന്നു.
മറിയത്തിന്റെ ബാല്യം മുതൽ തന്നെ അവളുടെ ജീവിതത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക ദിശയുണ്ടായിരുന്നു.
സ്വന്തം ജീവിതത്തിനുവേണ്ടി മാത്രമല്ല, ദൈവത്തിനായി ജീവിക്കുക.

“ദൈവം നിന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നു”
ഖുർആനിലെ മറിയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറ്റവും മനോഹരമായ വചനങ്ങളിലൊന്നാണ് സൂറത്ത് ആലു ഇംറാൻ 3:42.
അവിടെ മറിയത്തോട് ദൈവം അവളെ തിരഞ്ഞെടുത്തതായും ശുദ്ധീകരിച്ചതായും ലോകത്തിലെ സ്ത്രീകളിൽ നിന്ന് തിരഞ്ഞെടുത്തതായും പറയുന്നു.
ആ വാക്കുകൾ വായിക്കുമ്പോൾ ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ ഹൃദയത്തിൽ മറ്റൊരു ചിത്രം തെളിയും.
നസ്രത്തിലെ ആ യുവതി.
ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിക്ക് മുന്നിൽ സ്വന്തം ജീവിതം സമർപ്പിച്ച ആ പെൺകുട്ടി.
ലോകം എന്ത് പറയും എന്നതിനെക്കാൾ ദൈവം എന്താണ് ആവശ്യപ്പെടുന്നത് എന്നതിനെ മുൻനിർത്തിയ സ്ത്രീ.

ഏകാന്തതയുടെ ഈന്തപ്പനച്ചുവട്ടിൽ
മറിയത്തിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ഹൃദയസ്പർശിയായ രംഗങ്ങളിലൊന്ന് ഖുർആൻ വിവരിക്കുന്നത് പ്രസവസമയത്താണ്.
അവൾ ഏകാന്തതയിലേക്ക് മാറിനിൽക്കുന്നു.
പിന്നീട് പ്രസവവേദന അവളെ ഒരു ഈന്തപ്പനയുടെ ചുവട്ടിൽ എത്തിക്കുന്നു.
അവൾ ഒറ്റയ്ക്കാണ്.
വേദനയിലാണ്.
മനസ്സിൽ ഭയവും ദുഃഖവും.
അവിടെ മറിയം അനുഭവിക്കുന്ന വേദനയെ ഖുർആൻ വളരെ മനുഷ്യസഹജമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
അവൾക്ക് ആശ്വാസം ലഭിക്കുന്നു.
വെള്ളം ലഭിക്കുന്നു.
ഈന്തപ്പഴം ലഭിക്കുന്നു.
പ്രസവവേദനയിൽ കഴിയുന്ന ഒരു സ്ത്രീക്ക് ദൈവം ആശ്വാസത്തിന്റെ വഴിയൊരുക്കുന്ന മനോഹരമായൊരു ദൃശ്യം.
ആ രംഗം വായിക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ഇതാണ്:
മറിയത്തിന്റെ വേദന ഒരു മതത്തിന്റെ മാത്രം വേദനയല്ല.
അത് ഒരു അമ്മയുടെ വേദനയാണ്.
ലോകം മുഴുവൻ ഉറങ്ങുമ്പോഴും സ്വന്തം വേദനയുമായി ഉണർന്നിരിക്കുന്ന അനേകം അമ്മമാരുടെ വേദന.

മറിയത്തിന്റെ മകൻ — ഈസാ
ഖുർആനിൽ യേശുവിനെ “മറിയത്തിന്റെ പുത്രനായ ഈസാ” എന്ന് വിളിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്.
ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിൽ അവൻ യേശുക്രിസ്തുവാണ്.
ഇസ്‌ലാമിക വിശ്വാസത്തിൽ അവൻ ഈസാ നബിയാണ്.
യേശുവിന്റെ സ്വഭാവത്തെയും ദൗത്യത്തെയും കുറിച്ച് ക്രൈസ്തവരും മുസ്ലിംകളും തമ്മിൽ അടിസ്ഥാനപരമായ വിശ്വാസവ്യത്യാസങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ ഒരു കാര്യത്തിൽ ഖുർആനിലെ വിവരണം വളരെ വ്യക്തമാണ്:
ഈസായുടെ അമ്മ മറിയമാണ്.
അവളുടെ ഗർഭധാരണം സാധാരണ മനുഷ്യജനനമല്ലെന്നും, ദൈവത്തിന്റെ പ്രത്യേക ഇടപെടലിലൂടെയുള്ള അത്ഭുതജനനമാണെന്നും ഖുർആൻ വിവരിക്കുന്നു.

കുഞ്ഞ് തന്നെ അമ്മയ്ക്കുവേണ്ടി സംസാരിച്ചു
മറിയം കുഞ്ഞുമായി ജനങ്ങളുടെ അടുക്കൽ മടങ്ങിയെത്തുമ്പോൾ അവൾ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
അവൾ കുഞ്ഞിലേക്കാണ് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്.
തുടർന്ന് ഖുർആൻ ഒരു അത്ഭുതം വിവരിക്കുന്നു:
കുഞ്ഞായ ഈസാ സംസാരിക്കുന്നു.
അവന്റെ വാക്കുകൾ മറിയത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയെ സംരക്ഷിക്കുന്നതായി ഖുർആൻ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
എത്ര ശക്തമായൊരു ചിത്രം!
ലോകം അമ്മയെ ചോദ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ,
അമ്മയുടെ മകൻ തന്നെ അമ്മയ്ക്കുവേണ്ടി സംസാരിക്കുന്നു.

മറിയം — നിശ്ശബ്ദതയുടെ ശക്തി
മറിയത്തിന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ എന്നെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്പർശിക്കുന്നത് അവളുടെ നിശ്ശബ്ദതയാണ്.
അവൾ തന്റെ മഹത്വം വിളിച്ചുപറയുന്നില്ല.
അവൾ സ്വയം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നില്ല.
അവളുടെ ജീവിതത്തിൽ വാക്കുകളേക്കാൾ വലിയ ഒന്നുണ്ട് —
സമർപ്പണം.
ദൈവം വിളിച്ചപ്പോൾ അവൾ നിന്നു.
വേദന വന്നപ്പോൾ അവൾ സഹിച്ചു.
ഏകാന്തത വന്നപ്പോൾ അവൾ അതിലൂടെ കടന്നുപോയി.
ജനങ്ങൾ ചോദ്യം ചെയ്തപ്പോൾ അവൾ ദൈവത്തിൽ ആശ്രയിച്ചു.

രണ്ട് വിശ്വാസങ്ങളുടെ ഓർമ്മയിൽ ഒരു മറിയം
ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിൽ മറിയത്തിന്റെ ജീവിതം യേശുവിന്റെ ജനനത്തിൽ തുടങ്ങി കാൽവരിയിലെ ക്രൂശിനരികിൽ വരെ നീളുന്നു.
ഇസ്‌ലാമിക പാരമ്പര്യത്തിൽ മറിയം വിശുദ്ധിയും വിശ്വാസവും ദൈവസമർപ്പണവും നിറഞ്ഞ മഹത്തായ സ്ത്രീയായി നിലകൊള്ളുന്നു.
വിശ്വാസപരമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ നമുക്ക് മറച്ചുവയ്ക്കേണ്ടതില്ല.
അവയെ മനസ്സിലാക്കുകയും പരസ്പരം ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യാം.
അതേസമയം, മറിയത്തിന്റെ ജീവിതത്തിൽ നമ്മെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന ഒരു മാനുഷിക സത്യത്തെ കാണാം:
ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ച ഒരു സ്ത്രീ.
വേദന സഹിച്ച ഒരു സ്ത്രീ.
അമ്മയായ ഒരു സ്ത്രീ.
ലോകത്തിന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്കിടയിലും തന്റെ വിശ്വാസത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്ന ഒരു സ്ത്രീ.

മറിയത്തെ വായിക്കുമ്പോൾ…
ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ ഹൃദയത്തോടെ ഖുർആനിലെ മറിയത്തെ വായിക്കുമ്പോൾ, എനിക്ക് എന്റെ സ്വന്തം വിശ്വാസത്തിലെ മറിയത്തെ ഓർമ്മ വരുന്നു.
ബേത്ലഹേമിലെ രാത്രി.
തൊഴുത്തിലെ കുഞ്ഞ്.
കൈകളിൽ യേശുവിനെ ചേർത്തുപിടിച്ച അമ്മ.
കാനായിലെ മറിയം.
കാൽവരിയിലെ മറിയം.
ക്രൂശിന്റെ താഴെ നിൽക്കുന്ന അമ്മ.
അതോടൊപ്പം ഖുർആനിലെ ഈന്തപ്പനച്ചുവട്ടിലെ മറിയവും.
രണ്ട് ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ വിവരണങ്ങൾ ഒരുപോലെയല്ല.
എങ്കിലും ഒരു അമ്മയുടെ കണ്ണുനീർ വായിക്കാൻ ഒരു മതഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ഭാഷ അറിയേണ്ടതില്ല.
അത് മനുഷ്യഹൃദയത്തിന്റെ ഭാഷയാണ്.

അവസാനത്തിൽ…
മറിയത്തെക്കുറിച്ച് എഴുതുമ്പോൾ എന്റെ പേന ഒരിടത്ത് നിശ്ശബ്ദമാകുന്നു.
കാരണം ചില മനുഷ്യരെക്കുറിച്ച് എഴുതുന്നത് അവരുടെ ജീവിതത്തെ വിവരിക്കുകയല്ല.
അവരുടെ മുന്നിൽ ഒരു നിമിഷം നിശ്ശബ്ദമായി നിൽക്കുകയാണ്.
മറിയത്തിന്റെ മുന്നിൽ അങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോൾ ഞാൻ കാണുന്നത് ഒരു വിശുദ്ധ സ്ത്രീയെ മാത്രമല്ല.
ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിച്ച ഒരു പെൺകുട്ടിയെ കാണുന്നു.
വേദനയിൽ തളർന്ന ഒരു അമ്മയെ കാണുന്നു.
ലോകത്തിന്റെ ചോദ്യങ്ങൾക്കിടയിലും വിശ്വാസം കൈവിടാതിരുന്ന ഒരു ഹൃദയത്തെ കാണുന്നു.
അതുകൊണ്ടുതന്നെ മറിയം ഇന്നും ഒരു പേരിനപ്പുറമാണ്.
അവൾ ഒരു ഓർമ്മയാണ്.
ഒരു പ്രാർത്ഥനയാണ്.
ഒരു അമ്മയുടെ കണ്ണുനീരാണ്.
ഒരു വിശ്വാസത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദതയാണ്.
മറിയം…
ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ പരിശുദ്ധ അമ്മയായി,
ഖുർആനിന്റെ താളുകളിൽ മർയം എന്ന വിശുദ്ധ സ്ത്രീയായി,
ചരിത്രത്തിന്റെ ഓർമ്മയിൽ ദൈവത്തിന് സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജീവിതമായി,
അവൾ ഇന്നും പ്രകാശിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
മറിയത്തെ നോക്കുമ്പോൾ,
വിശ്വാസം എത്ര നിശ്ശബ്ദമായിരിക്കാമെന്നും
ആ നിശ്ശബ്ദത എത്ര ശക്തമായിരിക്കാമെന്നും
നാം പഠിക്കുന്നു.