🇮🇳🇮🇳1962 സെപ്റ്റംബർ 08- ധോല കൈയേറ്റവും യുദ്ധത്തിന്റെ ആരംഭവും 🇮🇳🇮🇳🇮🇳

രചന : സജീവ് ഓയൂർ ✍️

1962 സെപ്റ്റംബർ 8 ഇന്ത്യൻ ചരിത്രത്തിൽ ഒരു യുദ്ധത്തിന്റെ ആരംഭം മാത്രമല്ല, ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ തന്ത്രപരമായ നിഷ്കളങ്കത തകർന്നടിഞ്ഞ ദിവസം കൂടിയായിരുന്നു. ഔദ്യോഗികമായി 1962 ഒക്ടോബർ 20ന് ആണ് ഇന്ത്യ-ചൈന യുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടതെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അതിന്റെ യഥാർത്ഥ തിരി കൊളുത്തിയത് സെപ്റ്റംബർ 8ന് നടന്ന ധോല കൈയേറ്റമായിരുന്നു.
അതിന്റെ പശ്ചാത്തലം മനസ്സിലാക്കണമെങ്കിൽ നൂറ്റാണ്ടുകൾ പിന്നോട്ട് പോകണം. 1914-ൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയുടെ വിദേശകാര്യ സെക്രട്ടറി സർ ഹെൻറി മക്മോഹന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഷിംലയിൽ വെച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയും ടിബറ്റും തമ്മിൽ ഒരു അതിർത്തി രേഖയ്ക്ക് ധാരണയായി. അതാണ് മക്മോഹൻ രേഖ. ഭൂട്ടാൻ അതിർത്തി മുതൽ മ്യാൻമാർ വരെ ഏകദേശം 890 കിലോമീറ്റർ നീളുന്ന ഈ രേഖയെ സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യ തന്റെ ഔദ്യോഗിക കിഴക്കൻ അതിർത്തിയായി അംഗീകരിച്ചു. എന്നാൽ ഈ കരാറിൽ പങ്കാളിയായിരുന്ന ചൈന ഒരിക്കലും ഒപ്പുവെച്ചില്ല. ചൈനയുടെ വാദം, ടിബറ്റിന് സ്വതന്ത്രമായി കരാർ ഒപ്പിടാൻ അവകാശമില്ല എന്നായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് തന്നെ മക്മോഹൻ രേഖയെ അവർ ഒരിക്കലും അംഗീകരിച്ചില്ല.

ഈ തർക്കത്തിലാണ് തഗ്‌ലാ ചുരം എന്ന തന്ത്രപ്രധാനമായ സ്ഥലത്തിന്റെ പ്രസക്തി. ഇന്ത്യയുടെയും ടിബറ്റിന്റെയും ഭൂട്ടാന്റെയും അതിർത്തികൾ സംഗമിക്കുന്ന ത്രിജംഗ്ഷന് സമീപമാണ് തഗ്‌ലാ മലനിരകൾ. തഗ്‌ലാ നിരയാണ് സ്വാഭാവിക ജലവിഭജന രേഖയെന്നും അതിനാൽ മക്മോഹൻ രേഖ തഗ്‌ലാ നിരയിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകേണ്ടതെന്നും ഇന്ത്യ വാദിച്ചു. തഗ്‌ലയുടെ തെക്ക്, നാംഖാ ചു നദിക്കരയിൽ ഇന്ത്യ ഒരു ചെറിയ ഫോർവേഡ് പോസ്റ്റ് സ്ഥാപിച്ചു. അതാണ് ധോല പോസ്റ്റ്. എന്നാൽ ചൈനീസ് ഭൂപടത്തിൽ മക്മോഹൻ രേഖ നാംഖാ ചുവിന്റെ തെക്ക് കൂടിയാണ് കാണിച്ചിരുന്നത്. അതിനാൽ ധോല പോസ്റ്റ് ചൈനീസ് മണ്ണിലാണെന്ന് ചൈന വാദിച്ചു.
അതിനിടെ ഡൽഹിയിൽ മറ്റൊരു നയം നടപ്പിലാക്കുകയായിരുന്നു. ചൈന ലഡാക്കിലെ അക്സായ് ചിനിൽ റോഡ് നിർമ്മിച്ചതിനെ തുടർന്ന്, പ്രധാനമന്ത്രി ജവഹർലാൽ നെഹ്റുവും ഇന്റലിജൻസ് ബ്യൂറോ മേധാവി ബി.എൻ. മുള്ളിക്കും ചേർന്ന് ‘ഫോർവേഡ് പോളിസി’ നടപ്പിലാക്കി. അതായത്, തർക്ക പ്രദേശങ്ങളിൽ ചെറിയ ചെറിയ പോസ്റ്റുകൾ സ്ഥാപിച്ച് ചൈനീസ് മുന്നേറ്റം തടയുക. സൈനികമായി ഇത് വളരെ അപകടകരമായിരുന്നു. കാരണം ആ പോസ്റ്റുകളിൽ പലതിലും 20-30 സൈനികർ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ, അവർക്ക് പിന്നിൽ നിന്ന് ശക്തമായ ലോജിസ്റ്റിക് പിന്തുണയോ പീരങ്കി സഹായമോ ഇല്ലായിരുന്നു.

ഈ സാഹചര്യത്തിലാണ് 1962 സെപ്റ്റംബർ 8ന് രാവിലെ ചൈനയുടെ പീപ്പിൾസ് ലിബറേഷൻ ആർമിയുടെ ഏകദേശം 60-ഓളം വരുന്ന ഒരു സംഘം തഗ്‌ലാ നിരയിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് ഇറങ്ങി വന്ന് ധോല പോസ്റ്റിനെ മൂന്ന് വശത്തു നിന്നും വളയുന്നത്. അന്ന് വെടിവെയ്പ്പ് നടന്നില്ല, പക്ഷെ ഇന്ത്യൻ മണ്ണിൽ ചൈനീസ് സൈന്യം കയറി തമ്പടിച്ച് തങ്ങളുടെ സ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചു. ചൈനീസ് സൈനികർ അവിടെ തങ്ങളുടെ പതാക നാട്ടിയതോടെ വിവരം ഡൽഹിയിൽ എത്തി. ഹിന്ദി-ചീനി ഭായി-ഭായി എന്ന മുദ്രാവാക്യത്തിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിന് അത് വലിയ ഞെട്ടലായി.
ഇന്ത്യയുടെ പ്രതികരണം വികാരപരമായിരുന്നു. കിഴക്കൻ കമാൻഡ് മേധാവി ലെഫ്റ്റനന്റ് ജനറൽ എൽ.പി. സെൻ ധോലയിൽ നിന്ന് ചൈനീസുകാരെ ഒഴിപ്പിക്കാൻ ‘ഓപ്പറേഷൻ ലെഗ്‌ഹോൺ’ എന്ന പേരിൽ ഒരു നീക്കം ആസൂത്രണം ചെയ്തു. സെപ്റ്റംബർ 9ന് പ്രധാനമന്ത്രി നെഹ്റു ലണ്ടനിലേക്ക് പോകും മുൻപ് മാധ്യമങ്ങളോട് പറഞ്ഞത്, “നമ്മുടെ പ്രദേശത്ത് നിന്ന് ചൈനീസുകാരെ കുടിയൊഴിപ്പിക്കാൻ സൈന്യത്തിന് നിർദ്ദേശം നൽകിയിട്ടുണ്ട്” എന്നായിരുന്നു. ഈ പ്രസ്താവന ചൈന അതീവ ഗൗരവമായി എടുത്തു. സെപ്റ്റംബർ 11ന് ആയുധധാരികളായ ചൈനീസ് സൈനികരെ കണ്ടാൽ വെടിവെക്കാൻ ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തിന് അനുമതി നൽകി. സെപ്റ്റംബർ 20, 22 തീയതികളിൽ നാംഖാ ചുവിന്റെ തീരത്ത് ചെറിയ തോതിൽ വെടിവെയ്പ്പുകൾ ആരംഭിച്ചു. ഇന്ത്യൻ ഭാഗത്ത് നിന്ന് ആദ്യം വെടിയുതിർത്തത് 9-ാം പഞ്ചാബ് റെജിമെന്റിന്റെ ഒരു പട്രോളിംഗ് സംഘമായിരുന്നു.

എന്നാൽ യുദ്ധക്കളത്തിലെ യാഥാർത്ഥ്യം തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്ന് 16,000 അടി ഉയരത്തിലുള്ള നാംഖാ ചു താഴ്‌വരയിൽ ഇന്ത്യൻ സൈനികർക്ക് തണുപ്പിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ കമ്പിളി വസ്ത്രങ്ങൾ പോലും തികച്ചില്ല. അവരുടെ കൈവശം ഉണ്ടായിരുന്നത് രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധ കാലത്തെ .303 റൈഫിളുകളും പരിമിതമായ വെടിക്കോപ്പുകളുമായിരുന്നു. മറുവശത്ത് ചൈന ടിബറ്റിൽ വർഷങ്ങളായി റോഡുകൾ നിർമ്മിച്ച്, പീരങ്കികളും ഓട്ടോമാറ്റിക് ആയുധങ്ങളുമായി ആയിരക്കണക്കിന് സൈനികരെ തയ്യാറാക്കി നിർത്തിയിരുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ സപ്ലൈ ലൈൻ ദിവസങ്ങളോളം കാൽനടയായി മാത്രം എത്തിച്ചേരാവുന്ന തവാങ് വഴിയായിരുന്നു.

ഇതിനുശേഷം ചൈന കരുതിക്കൂട്ടി യുദ്ധത്തിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പ് നടത്തി. ധോല കൈയേറ്റത്തിന് ശേഷം അവർ നയതന്ത്ര തലത്തിൽ ഇന്ത്യക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവിൽ 1962 ഒക്ടോബർ 20ന് പുലർച്ചെ ചൈന രണ്ട് മേഖലകളിലും ഒരേസമയം ആക്രമണം ആരംഭിച്ചു. കിഴക്ക് നാംഖാ ചു താഴ്‌വരയിലും പടിഞ്ഞാറ് ലഡാക്കിലെ ചിപ് ചാപ് താഴ്‌വരയിലും. ചൈനീസ് തന്ത്രം ‘മനുഷ്യ തിരമാല’ ആക്രമണമായിരുന്നു. ആയിരക്കണക്കിന് സൈനികരെ ഒരേസമയം കുത്തിയിറക്കുക. നാംഖാ ചുവിൽ 7-ാം ബ്രിഗേഡ് പൂർണ്ണമായും തകർന്നു. ബ്രിഗേഡിയർ ജോൺ ദാൽവിയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ നൂറുകണക്കിന് സൈനികരും യുദ്ധത്തടവുകാരായി.
എന്നാൽ ഈ യുദ്ധം ഇന്ത്യൻ സൈനികന്റെ അസാമാന്യ ധീരതയുടെ കഥകൾ കൂടിയാണ്. നവംബർ 18ന് ലഡാക്കിലെ റെസാങ് ലാ ചുരത്തിൽ 13-ാം കുമയൂൺ റെജിമെന്റിലെ മേജർ ഷൈത്താൻ സിങ്ങിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 120 സൈനികർ 3000-ത്തിലധികം വരുന്ന ചൈനീസ് സൈന്യത്തെ തടഞ്ഞുനിർത്തി. അവരിൽ 114 പേരും വീരമൃത്യു വരിച്ചു. മേജർ ഷൈത്താൻ സിങ്ങിന് മരണാനന്തര ബഹുമതിയായി പരമവീര ചക്രം ലഭിച്ചു. അതേ ദിവസം തവാങ് മേഖലയിൽ നുറാനാങ് യുദ്ധത്തിൽ റൈഫിൾമാൻ ജസ്വന്ത് സിങ് റാവത്ത് ഒറ്റക്ക് മൂന്ന് ദിവസം ചൈനീസ് പട്ടാളത്തെ തടഞ്ഞുനിർത്തിയ ചരിത്രവും ഈ യുദ്ധത്തിന്റേതാണ്.

നവംബർ 21ന് ചൈന ഏകപക്ഷീയമായി വെടിനിർത്തൽ പ്രഖ്യാപിച്ചു. അവർ തങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്ന മേഖലകളിൽ നിന്ന് പിന്മാറുകയും ചെയ്തു. യുദ്ധത്തിൽ ഇന്ത്യക്ക് ഏകദേശം 1383 സൈനികരെ നഷ്ടമായി, 1047 പേർക്ക് പരിക്കേറ്റു, 1696 പേർ കാണാതായി, 3968 പേർ യുദ്ധത്തടവുകാരായി. ഈ തോൽവി നെഹ്റുവിനെ മാനസികമായി തളർത്തി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചേരിചേരാ നയത്തിനും പ്രതിരോധ നയങ്ങൾക്കും വലിയ തിരിച്ചടിയായി. പിന്നീട് ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തിന്റെ ആധുനികവൽക്കരണത്തിന് ഈ തോൽവി കാരണമായി. ലെഫ്റ്റനന്റ് ജനറൽ ഹെൻഡേഴ്സൺ ബ്രൂക്സും ബ്രിഗേഡിയർ പി.എസ്. ഭഗതും ചേർന്ന് തയ്യാറാക്കിയ ഹെൻഡേഴ്സൺ ബ്രൂക്സ് റിപ്പോർട്ട് ഇന്നും പൂർണ്ണമായും പരസ്യപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. ആ റിപ്പോർട്ട് ഫോർവേഡ് പോളിസിയെയും രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വത്തിന്റെ സൈനിക കാര്യങ്ങളിലെ ഇടപെടലിനെയും രൂക്ഷമായി വിമർശിച്ചിരുന്നുവെന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്.

അതിനാൽ സെപ്റ്റംബർ 8 എന്നത് വെറും ഒരു കൈയേറ്റത്തിന്റെ ദിവസമല്ല. ഒരു രാജ്യം യുദ്ധത്തിന്റെ യാഥാർത്ഥ്യത്തെക്കാൾ രാഷ്ട്രീയ വിശ്വാസങ്ങളിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചാൽ എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്നതിന്റെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്. തണുപ്പിൽ വിറച്ചും വിശപ്പ് സഹിച്ചും നാംഖാ ചുവിന്റെ മഞ്ഞിൽ പൊരുതിയ ഇന്ത്യൻ ജവാൻമാരുടെ ത്യാഗം ഇന്ത്യ ഒരിക്കലും മറക്കാൻ പാടില്ലാത്ത ചരിത്രമാണ്.🇮🇳🇮🇳