ചില ബന്ധങ്ങൾ വാതിൽ തട്ടാതെ വരും…

രചന : രാജീവ് ഗോകുൽ ✍️

അവരുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് പത്ത് വർഷമായി.
ആദ്യകാലത്ത് അവൾക്ക് അവൻ മാത്രമായിരുന്നു ലോകം.
അവനും അങ്ങനെ തന്നെ.
രാവിലെ ഒരുമിച്ച് ചായ…
രാത്രി ഒരുമിച്ച് ഭക്ഷണം…
ചെറിയ പിണക്കങ്ങൾ…
വലിയ സ്വപ്നങ്ങൾ…
പക്ഷേ വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയപ്പോൾ ജീവിതം പതുക്കെ മാറി.
ജോലിയുടെ തിരക്ക്, സാമ്പത്തിക പ്രശ്നങ്ങൾ, കുട്ടികളുടെ കാര്യങ്ങൾ, വീട്ടിലെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ…
ഒരേ വീട്ടിൽ താമസിച്ചിട്ടും അവർ തമ്മിലുള്ള സംസാരങ്ങൾ കുറഞ്ഞു.
“ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ?”
“കുട്ടികളെ സ്കൂളിൽ വിട്ടോ?”
“നാളെ എത്ര മണിക്ക് വരും?”
അത്രയൊക്കെയായി അവരുടെ സംഭാഷണങ്ങൾ.
അവരുടെ ഇടയിൽ സ്നേഹം ഇല്ലാതായിരുന്നില്ല…
പക്ഷേ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ സമയം ഇല്ലാതായിരുന്നു.
അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് അവളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഒരാൾ കടന്നുവരുന്നത്.
ആദ്യം ഒരു സാധാരണ പരിചയം.
പിന്നെ സൗഹൃദം.
പിന്നെ ദിവസവും സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അവൾ പറയാതെ പോയ പല കാര്യങ്ങളും അയാൾ ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കി.
വീട്ടിൽ ആരും ചോദിക്കാത്ത ഒരു ചോദ്യം അയാൾ ചോദിച്ചു…
“നിനക്ക് സുഖമാണോ?”
ആ ഒരു ചോദ്യം അവളുടെ മനസ്സിൽ വലിയൊരു ശൂന്യത തുറന്നു.
പതുക്കെ ആ സൗഹൃദം പ്രണയമായി.
അവൾക്ക് തോന്നി…
“ഇത്രയും കാലം ഞാൻ തേടിയിരുന്നത് ഈ മനുഷ്യനെയായിരുന്നു.”
പക്ഷേ അവൾ മറന്നുപോയ ഒരു കാര്യമുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ തേടിയിരുന്നത് ഒരാളെ മാത്രമല്ല…
തന്നെ കേൾക്കുന്ന ഒരാളെയായിരുന്നു.
ആ വ്യക്തി അവളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ അവൾക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടതായി തോന്നിയ സ്നേഹവും ശ്രദ്ധയും തിരികെ കിട്ടി.
പക്ഷേ അതിന്റെ വില വളരെ വലുതായിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം ഭർത്താവ് അവളുടെ ഫോണിൽ വന്ന ഒരു സന്ദേശം കണ്ടു.
അവൻ ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല.
ദേഷ്യപ്പെട്ടില്ല.
വീട്ടിൽ വഴക്കുണ്ടാക്കിയില്ല.
വെറും കുറച്ച് നേരം അവളെ നോക്കി നിന്നു.
പിന്നെ പതുക്കെ ചോദിച്ചു…
“നിനക്ക് അവനോടൊപ്പം സന്തോഷമാണെങ്കിൽ… ഞാൻ എന്തിനാണ് നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ?”
അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
അവൾക്ക് മറുപടി പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
കാരണം…
അവൾക്ക് ഭർത്താവിനോട് വെറുപ്പുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അവൾക്ക് ആ മറ്റൊരാളോടുള്ള സ്നേഹവും കള്ളമായിരുന്നില്ല.
അവൾക്ക് കുഴപ്പം വന്നത് സ്നേഹത്തിലല്ല…
തീരുമാനത്തിലായിരുന്നു.
കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ അവർ തമ്മിൽ സംസാരിച്ചില്ല.
ആ ദിവസങ്ങളിലാണ് അവൾ പഴയ ജീവിതം ഓർത്തത്.
തനിക്ക് പനി വന്നപ്പോൾ രാത്രി മുഴുവൻ ആശുപത്രിക്ക് പുറത്ത് ഇരുന്ന മനുഷ്യൻ…
അവളുടെ അച്ഛൻ മരിച്ചപ്പോൾ സ്വന്തം അച്ഛനെ നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെ കരഞ്ഞ മനുഷ്യൻ…
അവൾ പ്രസവിക്കുമ്പോൾ ആശുപത്രിയുടെ വരാന്തയിൽ ഭയന്ന് നടന്ന മനുഷ്യൻ…
കുട്ടികൾക്ക് വേണ്ടി സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങൾ മാറ്റിവച്ച മനുഷ്യൻ…
അവൾ മറന്നുപോയ പല കാര്യങ്ങളും അവൾ ഓർത്തെടുത്തു.
അപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി…
പുതിയ ഒരാൾ തന്റെ ജീവിതത്തിൽ വന്നപ്പോൾ തനിക്ക് കിട്ടിയ സന്തോഷം സത്യമായിരുന്നു.
പക്ഷേ…
പഴയ ഒരാൾ തന്റെ ജീവിതത്തിൽ വർഷങ്ങളായി ചെയ്ത ത്യാഗങ്ങൾ അതിലും സത്യമായിരുന്നു.
അവൾ ആ ബന്ധം അവസാനിപ്പിച്ചു.
അത് എളുപ്പമായിരുന്നില്ല.
ഒരാളെ മറക്കുന്നത് പോലെ ആയിരുന്നില്ല അത്.
സ്വന്തം മനസ്സിലെ ഒരു ഭാഗത്തെ തന്നെ മുറിച്ചുമാറ്റുന്നതുപോലെയായിരുന്നു.
വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചുവന്ന ദിവസം അവൾ ഭർത്താവിന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു.
കണ്ണുനിറച്ച് പറഞ്ഞു…
“ഞാൻ തെറ്റ് ചെയ്തു.”
അവൻ കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതിരുന്നു.
പിന്നെ പറഞ്ഞു…
“നീ തെറ്റ് ചെയ്തതുകൊണ്ട് മാത്രം നമ്മുടെ പത്ത് വർഷം മുഴുവൻ തെറ്റാകില്ല.”
അവൾ കരഞ്ഞു.
അവൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചില്ല.
അവൾക്കും അത് പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.
പക്ഷേ പോകാൻ വാതിൽ തുറന്നുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തില്ല.
കാരണം ചില ബന്ധങ്ങൾ തകർന്നാലും…
അവയുടെ വേരുകൾ അത്ര എളുപ്പത്തിൽ ഉണങ്ങില്ല.
കാലം വീണ്ടും കടന്നുപോയി.
അവർ പഴയതുപോലെ ആയില്ല.
പക്ഷേ പുതിയൊരു ബന്ധം ഉണ്ടാക്കി.
ഇനി ഭർത്താവും ഭാര്യയും മാത്രമല്ല…
പരസ്പരം കേൾക്കുന്ന രണ്ട് മനുഷ്യരായി.
അവരുടെ ജീവിതം വീണ്ടും പൂർണ്ണമായോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ…
അറിയില്ല.
പക്ഷേ ഒരു കാര്യം അവർ പഠിച്ചു.
വിവാഹബന്ധത്തിൽ മറ്റൊരാൾ കടന്നുവരുന്നത് പലപ്പോഴും വാതിൽ തകർത്തല്ല…
ഒരു ചെറിയ കുറവിലൂടെയാണ്.
അവിടെ ശ്രദ്ധ വേണം.
സ്നേഹം വേണം.
സംസാരം വേണം.
ഒരാൾ മറ്റൊരാളോട് ഇടയ്ക്കെങ്കിലും ചോദിക്കണം…
“നിനക്ക് സുഖമാണോ?”
കാരണം ചിലപ്പോൾ ഒരു അന്യൻ ചോദിക്കുന്ന ആ ഒരു ചോദ്യം…
വർഷങ്ങളായി കൂടെയുള്ള ഒരാൾ ചോദിക്കാതെ പോയാൽ…
മനസ്സ് അതിന് മറുപടി തേടി മറ്റൊരു വാതിലിലേക്ക് നടക്കും.
അതുകൊണ്ട്…
ബന്ധങ്ങളെ തകർക്കുന്നത് എല്ലായ്പ്പോഴും മൂന്നാമതൊരാൾ ആയിരിക്കണമെന്നില്ല.
ആ മൂന്നാമതൊരാൾക്ക് അകത്തേക്ക് വരാൻ നമ്മൾ അറിയാതെ തുറന്നുവെച്ച ഒരു ചെറിയ വാതിൽ മതിയാകും.
പക്ഷേ അതിലും വലിയ സത്യം മറ്റൊന്നുണ്ട്…
തെറ്റിപ്പോയ ഒരാളെ തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നത് സ്നേഹമാകാം.
തിരികെ വന്ന ഒരാളെ വീണ്ടും വിശ്വസിക്കുന്നത് ക്ഷമയാകാം.
ആ വിശ്വാസം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നത് രണ്ടുപേരുടെയും ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.
ജീവിതത്തിൽ ചില ബന്ധങ്ങൾ നമ്മളെ പഠിപ്പിക്കാൻ വരും…
ചിലത് നമ്മളെ തകർക്കാൻ…
ചിലത് നമ്മളെ മാറ്റാൻ…
പക്ഷേ ഒടുവിൽ നമ്മൾ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് ഒന്ന് മാത്രം—
നമ്മുടെ കൂടെ ജീവിതം മുഴുവൻ നിന്ന ഒരാളുടെ വില…
അവൻ അല്ലെങ്കിൽ അവൾ പോകാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് പലപ്പോഴും നമ്മൾ തിരിച്ചറിയുന്നത്