രചന : അഡ്വ. നളിനാക്ഷൻ ഇരട്ടപ്പുഴ ✍️
മൗനത്തിന്റെ തീരത്ത്
ഒരു ദീപം അണഞ്ഞതല്ല,
അനന്തതയിലേക്കൊരു
വാതിൽ തുറന്നതായിരുന്നു.
കാലത്തിന്റെ കാൽപ്പാടുകൾക്കപ്പുറം
കരുണയൊരു നദിയായി
ശാന്തമായി ഒഴുകിപ്പോയി;
അതിന്റെ തീരങ്ങളിൽ
ഇന്നും മനുഷ്യഹൃദയങ്ങൾ
ആശ്വാസം തേടുന്നു.
ഒരു മഹാത്മാവിന്റെ യാത്ര
മണ്ണിൽ അവസാനിക്കുമ്പോൾ,
അത് ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാനമല്ല,
ചിന്തകളുടെ പുതിയ പ്രഭാതമാണ്.
ശരീരം നിശ്ചലമായാലും
വാക്കുകൾ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും;
പാദങ്ങൾ നിൽക്കുമ്പോഴും
പാതകൾ നീളും,
അനീതിക്കെതിരെ,
അജ്ഞതയ്ക്കെതിരെ,
മനുഷ്യനെ മനുഷ്യനായി കാണുന്ന
ഒരു ലോകത്തിലേക്ക്.
ശിവഗിരിയുടെ മണ്ണിൽ
ഇന്ന് നിശ്ശബ്ദത നിറയുമ്പോൾ,
ആ നിശ്ശബ്ദതയ്ക്കുള്ളിൽ
ഒരു മഹാശബ്ദം കേൾക്കാം:
മനുഷ്യൻ ഉയരട്ടെ,
മനസ്സ് വിശാലമാകട്ടെ,
അറിവ് പ്രകാശമാകട്ടെ,
സ്നേഹം ജീവിതമാകട്ടെ.
അസ്തമിച്ചൊരു സൂര്യനല്ല അത്,
അനേകം ഹൃദയങ്ങളിൽ
പ്രകാശമായി പിരിഞ്ഞ
ഒരു മഹാജീവിതമാണ്.
കാലം കടന്നുപോകും,
തലമുറകൾ മാഞ്ഞുപോകും;
മായാത്തൊരു നാമമായി
ഗുരു നിലനിൽക്കും.
ശ്രീനാരായണഗുരു.
ദേഹം മണ്ണിലലിഞ്ഞാലും,
ദർശനം ലോകത്ത് നിലനിൽക്കും;
മനുഷ്യഹൃദയങ്ങളിൽ
നിത്യദീപമായി.
