www.ivayana.com
രചന : ജോർജ് കക്കാട്ട് ✍️ ഞാൻ നോക്കിനിൽക്കുന്നുരാത്രിയിൽ ആ വിശാലമായ കടലിലേക്ക്തീരത്തേക്ക് അവിരാമം ഇരച്ചുകയറുന്നഅനന്തമായ ഒരു കറുത്ത പരപ്പ്തിരമാലകൾ ചോദിക്കുന്നില്ലനാം എവിടെനിന്നു വരുന്നു എന്ന്അവ വെറുതെ തകർന്നുതീരുന്നുആ മഹാസാഗരത്തിലേക്ക് തന്നെ മടങ്ങുന്നുനമ്മുടെ കാര്യവും അതുപോലെതന്നെനമുക്ക് മുകളിൽ നക്ഷത്രങ്ങൾ ജ്വലിക്കുന്നുനമ്മുടെ ചിന്തകൾ…
രചന : രാജു പള്ളിക്കൽ ✍️ ചില കഥകൾ അവസാനിക്കുന്നത് വാക്കുകളിലല്ല…ഹൃദയത്തിൽ മുറിവുകളായി അവശേഷിക്കുമ്പോഴാണ്… 💔തിരകൾ ഇന്നും തീരത്തെതേടിയെത്തുന്നുണ്ട്…ഓരോ വരവിലും ഒരു സ്നേഹം,ഓരോ മടക്കത്തിലും ഒരു വിരഹം…💙ഒരിക്കൽ ആ തീരവും സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നു…തിരകൾ തന്നെ പുണർന്നുനിൽക്കുന്നൊരു കാലത്തെക്കുറിച്ച്.പക്ഷേ, തിരകൾക്ക് എന്നുംയാത്രയായിരുന്നു പ്രിയം…തീരത്തിനാകട്ടെ,…
രചന : വിദ്യ സുരേഷ് ✍️ എന്റെ ജനലിൽകാലങ്ങളായി ഒരു മേഘം വന്നു നിൽക്കാറുണ്ടായിരുന്നു..മഴ പെയ്യാതെ,തിരിച്ചുപോകാതെയും.അതിന്റെ നിഴൽമുറിക്കുള്ളിലെ ചുമരുകളിൽപതിഞ്ഞുകിടന്നത്ഞാൻ വെളിച്ചത്തിന്റെ കുറവെന്ന്പറഞ്ഞു വിശ്വസിച്ചു.ഒരു ദിവസംമേഘത്തിന്റെ അരികിൽചെറിയൊരു ആകാശക്കീറു കണ്ടു;എങ്കിലുംകണ്ണുകൾ തിരിച്ചു.കാരണം,ചില മഴകൾമേൽക്കൂരയ്ക്കുള്ളിലാണ്പെയ്യുക..അത് കൊണ്ടുവന്ന കാറ്റിൽഎന്റെ അടച്ചിട്ട വാതിലുകൾഅകത്തുനിന്ന് വിറച്ചിരുന്നു—പക്ഷേ,അത് കാറ്റിന്റെ സ്വഭാവമെന്ന്ഞാൻ…
രചന : ബിജു ഗോപാൽ ✍ ഒക്കത്തൊരുകൈക്കുഞ്ഞുമായി ,വേലിതലയ്ക്കൽപെങ്ങളൂട്ടി വരും,പുരക്ക് തീപിടിച്ച പോലവളെനോക്കിതലക്ക് കൈപിണച്ചമ്മഇടറിയോടി ചെല്ലും………………………ഉണക്കുകപ്പതികത്തിയതും,ഉപ്പുമീൻചതച്ചതുംകൊണ്ടൊരുവട്ടിമണല് വാരിയാതീയിലേക്കെറിയും……വേലിക്കൽചുറ്റഴിയുന്നൊരുപുല്ലാനിമൂർഖൻകൈക്കുഞ്ഞിനെനോക്കികണ്ണ് നിറഞ്ഞ്മടങ്ങും…..ഇറയത്ത് കിടന്നു്മുൾക്കിരീടം ചൂടിയഓലിയിൽ നിന്നും,ഒരു പിഞ്ഞാണംവെള്ളംകുടിച്ചിറക്കുമ്പോൾ ,പെങ്ങളൂട്ടിയുടെ,പൊട്ടാറായ…,കൊന്തയിൽ കിടന്ന്ക്രൂശിതൻകണ്ണുകളിറുക്കിയടക്കും………………അവളുടെകുഴിഞ്ഞ നിറകണ്ണുകൾ ,തുളുമ്പിതല്ലിവീണഉപ്പുതുള്ളികൾഅവളെപെറ്റിട്ടമണ്ണിനെജ്ഞാനസ്നാനപ്പെടുത്തി,മിണ്ടാമഠത്തിലേക്കയയ്ക്കും…………….കെട്ടിമേയാത്ത ,മാടംപോലമ്മവളഞ്ഞു കുത്തികൂനികൂനിപെങ്ങളൂട്ടിയുടെഎണ്ണ കാണാത്തമുടികോതും …………..പാലുവറ്റിയമാറിലൂടെവാവച്ചിയുടെ,കുഞ്ഞിക്കൻ വിരലുകൾപട്ടിണി വയറിന്റെതിരിച്ചറിയൽ കാർഡ് തിരയും………….പൂവാലൻചെങ്കീരികൾ…
രചന : ഷാഹുൽ കാടഞ്ചേരി ✍ നടന്നുതീരാത്ത ഈ വിജനപാതകളിൽ,കണ്ണെത്തുന്ന ദൂരത്തോളംനിന്റെ പാദമുദ്രകൾ മാത്രം…പാദസ്പർശമേറ്റ മണൽത്തരികളിൽഇപ്പോഴും മായാതെ ശേഷിക്കുന്ന വിരലടയാളങ്ങൾ,എന്റെ ഏകാന്തമായ ഓർമ്മച്ചെപ്പുകളെആർദ്രമായി തഴുകിയുണർത്തുന്നു.മുള്ളുകളും പടർപ്പുകളും നിറഞ്ഞഈ പാതയോരങ്ങൾ പോലും,ഇന്ന് നിന്റെ നയനങ്ങളുടെ അഗാധതയെക്കുറിച്ച്മൗനമായി വാചാലമാകുകയാണ്.വീശിയകലുന്ന ഓരോ ഇളംകാറ്റിലുംനിന്റെ സ്മരണകളുടെ സൗഗന്ധികപ്പൂക്കൾ…
രചന : ജോർജ് കക്കാട്ട് ✍️ സന്ധ്യയുടെ നിശ്ശബ്ദതയിൽ, നിഴലുകൾ നൃത്തം ചെയ്യവേമുതിർന്നവരുടെ മനസ്സ് ഇന്നലെകളുടെ ഓർമ്മകളിൽ അലയുന്നുഊർജ്ജസ്വലരായ യുവജനക്കൂട്ടത്തെ അവർ നോക്കിനിൽക്കുന്നുനിരാശയോടെ തലയാട്ടിക്കൊണ്ട്, ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ അവർ പറയുന്നു:“തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളുള്ള ഈ ചെറുപ്പക്കാർ…അവരുടെ ചിന്തകൾ പ്രഭാതത്തിലെ മഞ്ഞുപോലെ ക്ഷണികമാണ്ആവേശത്തോടെ അവർ…
രചന : അഫ്സൽ ബഷീര്‍ തൃക്കോമല ✍️ 1990 ൽ വേള്‍ഡ് ഫെഡറേഷന്‍ ഓഫ് മെന്റല്‍ ഹെല്‍ത്ത് (WFMH) ഔദ്യോഗികമായി ലോക മാനസികാരോഗ്യ ദിനം സംഘടിപ്പിച്ചുതിന്റെ ചുവടു പിടിച്ചാണ് എല്ലാ വര്‍ഷവും ഒക്ടോബര്‍ 10 ന് ലോക മാനസികാരോഗ്യ ദിനം ആചരിക്കുന്നത്…
രചന : ആർച്ച ആശ✍️ നോക്കൂ,നിങ്ങളെനിക്കായിഎനിക്കുംമേലെയുള്ളവനുമിടയിലെഇടനിലക്കാരാവരുത്.എനിക്കായിനോമ്പും നോക്കരുത്,എനിക്കുവേണ്ടിപൂക്കളും കരുതരുത്.പനി ഹേതുക്കളായപക്ഷിയേലിയെയുംകൊതുകുവൈറസിനെയുംകൊല്ലരുതേ,അവരുംഭൂമിയുടെ അവകാശികൾ.എന്റെ മരണംസ്ഥിതീകരിച്ചാൽദയവായി,അനുശോചനപോസ്റ്റുകളിലേക്ക്എന്നെ വലിച്ചിഴയ്ക്കരുത്.ഒരിക്കലിവിടംവെടിഞ്ഞുപോയ എന്നെസമാധാനത്തിന്റെ ലോകത്തിട്ട്വീണ്ടും വീണ്ടുംകൊല്ലരുത്.എനിക്കുവേണ്ടികുറിപ്പുകളിൽവാചകക്കസർത്തുള്ളആചാരവെടിയുംവേണ്ടാന്നെ.അന്നൊരു നാൾജനിച്ചതും,ഇന്നൊരു നാൾമരിച്ചതുംഒന്നും ഞാനോനിങ്ങളോഅറിഞ്ഞിട്ടല്ലല്ലോ?ഇതൊക്കെഎന്റെ മാത്രംതലതിരിഞ്ഞ ചിന്തകൾ.ഇതിനൊന്നുംആരും ഉത്തരവാദികളല്ല.പ്രശ്നവുംകാരണവുംഒന്നേയുള്ളൂ.അതിപ്പോൾഎങ്ങനെ ഞാൻപറയുക…നിങ്ങൾ തന്നെ പറയൂഎന്താണ്?എവിടെയാണ്?എപ്പോഴാണ്?എങ്ങനെയാണ്?
രചന : ജോർജ് കക്കാട്ട് ✍️ കാലങ്ങൾക്കു പുറകിലെ നവംബർ മാസത്തിൽ,ലോകത്തിന്റെ ശ്വാസം പെട്ടെന്നൊന്നു നിലച്ചുപോയി;ഇന്ധനക്കുഴലുകൾ അടയ്ക്കപ്പെട്ടു, സംഭരണികൾ വറ്റി,ഒരു വാഹനം പോലും നിരത്തിലിറങ്ങിയില്ല;പകൽനേരത്ത് തിരക്കേറിയ അരുവിപോലെഒഴുകിയിരുന്ന നാലുവരിപ്പാത—ഒരു യക്ഷിക്കഥയിലെ ചുംബനത്താലെന്നപോലെ—നിശ്ചലമായിപ്പോയി.എങ്കിലും, ആ ആശങ്ക സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കുംവാഹനങ്ങളൊഴിഞ്ഞ സ്വപ്നത്തിലേക്കും വഴിമാറി,നമ്മൾ പാലങ്ങളിലൂടെ നടന്നു—അതൊരു…
രചന : തോമസ് കാവാലം.✍️ ഒപ്പം നടന്നവരൊപ്പമില്ലഒപ്പത്തിനൊപ്പമായുള്ളവരുംഎപ്പോഴും കൂടെയുണ്ടാകയില്ലഇപ്പോളിവിടെയായുള്ളവരും.അപ്പനുമമ്മയും സ്വന്തക്കാരുംഎപ്പോഴും കൂടെയുണ്ടാകയില്ലആശ്വാസമാകുക ഒന്നു മാത്രംശ്വാസമല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ല.ഒപ്പമില്ലെങ്കിലുമോർത്തു വെക്കുംഎപ്പോഴും ദൂരെയാണെങ്കിലെന്തേഒപ്പമാഹൃത്തിലായ് ചേർത്തവരെഒപ്പമുണ്ടെന്നതുപോലെ തന്നെ.ഒപ്പത്തിനൊപ്പം ജനിച്ച നിഴൽഎപ്പോഴും കൂടെയുണ്ടാകുകിലുംസൂര്യനുണ്ടാകുകിൽ മാത്രമാകുംസ്പഷ്ടമായ് കാണുവാൻ സാധ്യമാക.ഒപ്പമീ ഭൂമിയിൽ വന്നപ്പോൾ നാംഒന്നുമേകൊണ്ടുവന്നില്ല കൂടെമന്നിൽ നാം ചെയ്യുന്ന നന്മയല്ലാ-തൊന്നുമേ കൊണ്ടുപോകില്ലകൂടെ.സന്തോഷ…