‘മൗനത്തിന്റെ കരിനിഴൽ …’
രചന : ലയാമ്മ നെപ്പോളിയൻ ✍️ വസന്തം പൂക്കാത്തകൊമ്പുകളിൽഅവൻ വെറുമൊരുനിഴലായിരുന്നു..വർണ്ണപ്പക്ഷികൾആകാശംപങ്കിടുമ്പോൾഅവൻ തന്റെ കറുപ്പിൽലോകത്തിന്റെ അന്ധകാരംഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചു.മരിച്ചവർക്കായി നീട്ടുന്നഉരുളകളിൽഅവൻ കൊത്തിവലിച്ചത്വിശപ്പല്ല,ഭൂമി ബാക്കിവെച്ചമൗനങ്ങളായിരുന്നു.ആരും കേൾക്കാത്തഅവന്റെ കരച്ചിലിൽപഴയൊരു ജന്മത്തിന്റെവിതുമ്പലുകൾബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു.മനുഷ്യൻ അയിത്തം കൽപ്പിച്ച ദൂരങ്ങളിൽഅവൻ മരണത്തിന്റെ കാവൽക്കാരനായ്..ചിതയിലെചാരത്തിനുംകൊട്ടാരത്തിലെവെണ്ണീറിനുംഒരേനിറമാണുള്ളതെന്ന്ആ കറുത്ത മിഴികൾ പണ്ടേ അറിഞ്ഞിരുന്നു.അശുഭമെന്ന മുദ്ര ചാർത്തിലോകം അവനെആട്ടിയകറ്റുമ്പോഴും,ചിറകു…
